ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3348

วิลเลียมในเวลานี้ ได้ทำการเตรียมใจต้อนรับเงินสามพันล้านยูโรรวมทั้งเครื่องบินคองคอร์ดอีกลำหนึ่งไว้แล้ว

ทุกคนในเหตุการณ์นอกจากเย่เฉินแล้วต่างก็กลั้นลมหายใจจ้องมองมือของเจ้ามือไว้

ไพ่ใบนี้ จะเป็นการตัดสินใจทิศทางการไปอยู่ของเงินหลายพันล้านบนโต๊ะ

ส่วนวิลเลียมและโอลิเวียนั้นต่างก็มีท่าทางชัยชนะอยู่ในกำมือ

เย่เฉินในตอนนี้กลับดูไม่แคร์อะไรสักนิด สีหน้าไม่ดีใจหรือเสียใจ ไม่รีบร้อนไม่เฉื่อยชา เหมือนกับว่าทุกอย่างนั้นไม่เกี่ยวข้องกับตัวเอง

ในเวลานี้เจ้ามือเอาไพ่ใบหนึ่งออกมา เปิดออกแล้วโยนไปตรงหน้าของวิลเลียม

วินาทีนี้ วิลเลียมยังไม่ทันดูให้ชัดเจนว่าไพ่ใบนั้นคืออะไรกันแน่ เขาก็รู้สึกเหมือนโดนฟ้าผ่าแล้ว！

เพราะว่า….เขาเห็น….ไพ่ใบนั้นของตัวเอง….เป็นสีแดง！

โฟร์การ์ดAของเย่เฉินวางอยู่ตรงนั้นแล้ว หากวิลเลียมอยากจะชนะ ก็จะต้องเป็นสเตรทฟลัช

ไพ่9โพดำอยู่ในมือของเย่เฉินแล้ว ดังนั้น ถ้าหากวิลเลียมอยากจะชนะ ไพ่ใบที่ห้าก็จะต้องเป็นเพียงแค่ไพ่9โพดำเท่านั้น！

ทุกคนที่เคยได้สเตรทฟลัชต่างก็รู้ดี ว่าได้สเตรทฟลัชมาสามใบก็ยากมากแล้ว แต่นับประสาอะไรกับสเตรทฟลัชห้าใบ?

แต่ว่า เดิมทีวิลเลียมดูไม่กังวลเลยสักนิด

เพราะว่าเขารู้ ว่าเพื่อนเจ้ามือคนนั้นของตัวเอง สามารถให้ไพ่ทุกอย่างที่ตัวเขาต้องการมาให้ได้

ดังนั้น เขามั่นใจแต่แรกแล้วว่าไพ่ใบนี้จะต้องเป็นไพ่9โพดำแน่นอน！

แต่ว่า ถ้าหากไพ่ใบนี้เป็นสีแดง วิลเลียมก็ไม่จำเป็นต้องดูด้วยซ้ำว่ามันคือไพ่อะไร ก็สามารถมั่นใจได้แล้วว่าไพ่ตานี้ตัวเขาแพ้แล้ว！

เย่เฉินพูดเสียงเย็นชาว่า “วิลเลียม คำพูดนี้ของนายพูดออกมาอย่างไม่มีความรับผิดชอบไปหน่อยมั้ง? กลุ่มคนพวกนาย ฉันก็เพิ่งเคยเจอวันนี้วันแรก เพื่อนที่เป็นเจ้ามือคนนี้ ฉันเองก็ไม่ได้รู้จักกับเขา ดวงไพ่ของนายไม่ดีเองแท้ๆ ทำไมถึงได้โทษคนอื่นละ? เมื่อกี้ฉันแพ้ให้นายตั้งหลายครั้ง ฉันเคยโทษเจ้ามือสักคำมั้ย?”

วิลเลียมสูญเสียความคิดโดยปกติไปแล้ว เขาในตอนนี้ก็คือนักพนันที่บ้าคลั่งไปแล้ว พูดอย่างโมโหว่า “แกอย่ามาเล่นมุกนี้กับฉัน!! ฉันบอกกับมันไว้แต่แรกแล้วว่าให้ช่วยฉันโกงไพ่ ให้ฉันชนะ! แต่มันกับให้ฉันแพ้ในรอบที่สำคัญที่สุดจนหมดตัว! นี่จะต้องมีแผนอะไรแน่นอน! เย่เฉิน! แกจะต้องโกงแน่นอน!”

ตอนนี้ทุกคนต่างก็อึ้งกันไปหมด คนอื่นๆที่เล่นเป็นเพื่อนเล่นตอนนี้ถึงได้เพิ่งเข้าใจ ที่วิลเลียมกับเจ้ามือก็สมรู้ร่วมคิดกันมา

วิลเลียมในตอนนี้โมโหจนหัวใจเต้นเร็วมาก เสียสติไปจนหมด ตอนนี้เขามั่นใจว่าเจ้ามือคนนี้หักหลังไปรวมหัวกับเย่เฉิน แล้วกินตัวเขาให้หมดตัว เพราะฉะนั้นในใจจึงโมโหขุ่นเคืองเป็นอย่างมาก

แต่เขาจะคาดถึงได้ยังไง ว่าเพียงแค่คำพูดเดียว ก็ขายตัวเองจนหมดแล้ว

ในขณะนี้เย่เฉินลุกขึ้นยืน พูดเสียงเย็นชาว่า “อ้อ! ที่แท้นายแม่งก็รวมหัวกับคนอื่นโกงงั้นหรอ! รู้กฎกติกาของโต๊ะพนันมั้ยว่าคนที่โกงจะต้องถูกตัดมือ!”

ขณะนี้วิลเลียมถึงได้สติขึ้นมา!