โอลิเวียถูกการประชดของเย่เฉินทำให้อับอายจนแทบอยากจะนิ้วเท้าขุดหลุมและมุดลงไปยังชั้นหนึ่งในทันที
ยังมา《โรเมโอและจูเลียต》บ้าบออะไรกัน เธอจะทนลำบากรอวิลเลียมออกจากคุกได้ยังไงกัน?
ตอนนี้เธอรู้สึกเพียงแค่อยากจะรีบตัดความสัมพันธ์กับวิลเลียมทิ้งซะ!
ไม่อย่างนั้นถ้าวิลเลียมเข้าคุก ตัวเองก็คงไม่มีจุดจบที่ดีอะไร!
จอร์จพ่อของวิลเลียม จะฟังคำพูดประชดประชันของเย่เฉินไม่ออกได้ยังไงกัน เมื่อเห็นว่าตอนนี้เย่เฉินไม่ยินดีจะจัดการเป็นการส่วนตัว จิตใจของเขาก็รู้สึกหวาดกลัวอย่างที่สุดแล้ว
เขามองเย่เฉิน วิงวอนขอร้องว่า “คุณเย่ครับ เรื่องนี้ผิดที่ผมสั่งสอนลูกชายไม่ดีเอง เพียงแค่คุณบอกเงื่อนไขของคุณมา ไม่ว่าจะยากลำบากแค่ไหน ผมก็จะคิดว่าวิธีทำให้ได้ตามความต้องการของคุณครับ!”
เย่เฉินไม่สนใจเขา แต่หันไปมองวิลเลียม พูดเสียงเย็นชาว่า “วิลเลียม ถ้าหากนายอยากให้ฉันเมตตา อย่างแรกก็ต้องรีบบอกทุกอย่างออกมาให้ชัดเจนก่อน รวมทั้งนายตัดสินใจทำเรื่องนี้กับใคร มีคนมากมายอยู่ในเหตุการณ์ นอกจากเจ้ามือที่แจกไพ่คนนั้น สรุปแล้วยังมีอีกกี่คนที่เป็นพวกเดียวกับนาย!”
วิลเลียมรีบพูดว่า “ไม่มีแล้วครับไม่มีแล้ว…..มีเพียงเจ้ามือที่เป็นพวกเดียวกับผม….เมื่อก่อนเขาเคยเป็นเจ้ามือในกาสิโนของลาสเวกัสมานานหลายปี ฝีมือการพนันดีมาก ดังนั้นผมจึงรวมหัวกับเขาหลายครั้ง แล้วชนะหาเงินค่าขนมในงานเลี้ยงที่คล้ายๆแบบนี้…..เรื่องนี้ตั้งแต่ต้นจนจบมีเพียงพวกผมสองคนที่แอบวางแผนกันเองครับ ไม่มีคนที่สามเข้าร่วมด้วยแล้ว”
เย่เฉินพูดเสียงเย็นชา “ที่นายพูดมาเป็นความจริงทุกประโยค? ฉันขอเตือนนายไว้ ถ้าหากว่านายพูดเท็จแม้แต่คำเดียว ฉันจะแจ้งความจัดการทันที!ถึงตอนนั้นฉันยังจะให้ตระกูลเย่ทำการบีบบังคับทีมกฎหมายทางยุโรปเหนือ ให้ตัดสินนายอย่างหนัก!”
“นายพูดมั่ว!” โอลิเวียไม่คิดเลยว่า วิลเลียมจะแฉเธอทั้งหมด เพราะว่ากลัวจะถูกสอบสวนลึกไปกว่านี้!
เธอโมโหอย่างมาก ตะคอกเสียงดังว่า “วิลเลียม!เวลาอย่างนี้แล้วนายยังกล้าคิดที่จะลากฉันจมไปด้วย ฉันมองพลาดไปเอง!งานแต่งวันพรุ่งนี้ไม่ต้องแต่งแล้ว ต่อไปฉันกับนายไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกันอีก!”
เย่เฉินมองโอลิเวีย ยิ้มเยาะพูดว่า “โอลิเวีย ถ้าหากว่าตำรวจยุโรปเหนือมั่นใจว่าเธอเป็นพวกเดียวกับวิลเลียม งั้นงานแต่งนี้ถึงเธอจะอยากแต่งก็คงแต่งไม่ได้แล้ว แม้ว่าเธอจะเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด ก็คงจะต้องติดคุกนานหลายปีเหมือนกัน!”
โอลิเวียได้ยินคำพูดนี้ก็ร้องไห้ออกมาทันที อ้อนวอนขอร้องว่า “คุณเย่คะ คุณกับฉันไม่มีความแค้นอะไรกัน ไม่จำเป็นที่จะต้องทำลายอนาคตของฉันหรอกใช่มั้ยคะ? ไม่ก็คุณเสนอราคามา!ไม่ว่าเยอะแค่ไหน ขอเพียงแค่อยู่ขอบเขตที่ราชวงศ์รับผิดชอบไหว ทางราชวงศ์ก็ยินดีจะชดใช้ให้กับคุณค่ะ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...