ราชินีที่ฟื้นฟูการควบคุมร่างกาย ลองลืมตาขึ้นหลายครั้ง แต่ก็ล้มเหลวเพราะแสงไฟที่แสบตา
เฮเลน่าเห็นอย่างนี้ ก็รีบเข้าไปถามอย่างเป็นห่วงว่า “คุณย่าคะ ท่านรู้สึกยังไงบ้างคะ?”
ราชินีเอ่ยปากพูดอย่างยากลำบาก “เฮเลน่า….ฉัน…ฉันสบายดี….เพียง…เพียงแต่สายตายังไม่ชินกับแสงไฟก็เท่านั้น….”
เฮเลน่าสะอื้นขึ้นมาอย่างตื่นเต้นทันที “คุณย่ารอเดี๋ยวนะคะ หนูไปปิดไปดวงใหญ่ทิ้งค่ะ!”
พูดจบก็ลุกขึ้นทันที แล้วไปปิดไฟดวงใหญ่ทั้งหมดในห้องพักผู้ป่วยทิ้ง เหลือเพียงแถบไฟที่แสงไฟอ่อนๆไว้เท่านั้น
ตอนนี้ในที่สุดราชินีถึงได้สามารถลืมตาขึ้นได้ ตามมาด้วย สายตาของเธอค่อยๆฟื้นฟู และเห็นใบหน้าของเฮเลน่าชัดเจนขึ้น
วินาทีนี้ ราชินีทนไม่ไหวสะอื้นขึ้นมา “เฮเลน่า…หลายปีมานี้ย่าไม่ดีเอง…ถ้าหากย่ารู้แต่แรกว่าโอลิเวียเป็นคนที่ชั่วร้ายขนาดนี้ ไม่ว่ายังไงฉันก็ไม่มีทางมอบอำนาจการสืบทอดบัลลังก์ให้กับเธอแน่นอน!”
เฮเลน่าอุทานอย่างตกใจ “คุณย่าคะ ท่านรู้ทุกอย่างแล้ว?”
ราชินีพยักหน้าอย่างเจ็บปวด “ก่อนหน้านี้ที่เธอกับโอลิเวียคุยกันในห้องพักผู้ป่วย ฉันได้ยินทั้งหมด…”
พูดแล้ว เธอก็มองเฮเลน่าอย่างเอ็นดู สะอื้นพูดว่า “เฮเลน่า หลายปีมานี้ เธอลำบากแล้ว!”
ราชินีรู้ดีต่อสิ่งที่เฮเลน่าต้องพบเจอมาหลายปีนี้
แต่หลายปีนี้ก่อนที่เธอจะป่วยหนัก เธอไม่พอใจต่อการที่เฮเลน่าปิดบังสุขภาพร่างกายมาเสมอ ดังนั้นจึงมีอคติต่อเธอ
ราชินีพูดอย่างไม่ลังเลเลยสักนิดว่า “คุณเย่วางใจได้ พรุ่งนี้ฉันจะประกาศสละราชบัลลังก์ต่อยุโรปเหนือ และมอบตำแหน่งราชินีให้แก่เฮเลน่า!ขณะเดียวกัน ฉันก็จะเป็นคนจัดงานราชาภิเษกของเฮเลน่าด้วยตัวเอง!”
เงียบไปสักพัก ราชินีก็กัดฟันพูดว่า “ส่วนโอลิเวีย ฉันจะให้เธอได้รับบทลงโทษที่สมควรต้องได้รับอย่างแน่นอน!”
เย่เฉินพยักหน้า สะบัดยาอายุวัฒนะหนึ่งส่วนสี่ที่เหลืออยู่ในมือ พูดว่า “เมื่อกี้ที่ผมให้คุณกิน สามารถทำให้ชีวิตของคุณอยู่ต่อได้อีกเพียงสองสามปี ถ้าหากว่าคุณกินยาส่วนที่เหลืออยู่ในมือของผมนี้แล้ว ชีวิตก็จะสามารถยืนยาวมากขึ้นจากฐานสองสามปี เพิ่มอีกสามถึงห้าปี ถ้าหากว่าคุณสามารถทำตามคำสัญญา อย่างนั้นหลังจากนี้สองปีก็ให้มาหาผมที่หัวเซี่ย แล้วผมเองก็จะให้ยาส่วนที่เหลือนี้กับคุณ”
เมื่อราชินีได้ยินคำพูดนี้ ก็ดีใจเป็นอย่างมาก พูดว่า “คุณเย่สบายใจได้ค่ะ ฉันจะทำตาสัญญาอย่างแน่นอน!”
เย่เฉินหยิบเอายาอายุวัฒนะเม็ดที่สมบูรณ์ออกมาจากกระเป๋า พูดยิ้มๆว่า “ส่วนยาเม็ดที่สมบูรณ์นี้ เมื่อทานเข้าไป สามารถเพิ่มอายุให้คุณยืนยาวขึ้นอีกอย่างน้อยยี่สิบปี ถ้าหากว่าคุณให้ความร่วมมืออยู่เสมอ ถึงตอนนั้นผมเองก็จะพิจารณาว่าจะให้คุณเพิ่มอีก หากเป็นอย่างนี้ ให้คุณมีอายุมากถึงร้อยสิบปี ก็ไม่มีปัญหาอะไร”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...