ในเวลานี้ เฮเลน่าข้างๆ เธอดึงเธอไปข้างหลังทันที
เท็นโนไม่เคยฝันเลยว่าหลานสาวคนโตของเธอที่ป่วยตลอดเวลา สามารถยืนข้างหน้าเธอในช่วงเวลาวิกฤติได้ และสีหน้าไม่มีความหวาดกลัวเลยสักนิด นอกจากการซาบซึ้งแล้ว เธอยังชื่นชมท่าทีที่ไร้ความกลัวของเฮเลน่าอีกด้วย
แต่เธอกลับไม่รู้ว่า เหตุผลที่เฮเลน่าไม่กลัวอันตราย มันเป็นเพราะเธอรู้ถึงความแข็งแกร่งของเย่เฉิน!
ราชันสงครามแห่งสำนักว่านหลง ยังทนลูกน้องของเย่เฉินไม่ได้สักรอบด้วยซ้ำ
ว่านพั่วจวินที่เป็นสมาชิกคนสำคัญของสำนักว่านหลง ยังคุกเข่าต่อหน้าเย่เฉิน และขอขมา!
ด้วยความแข็งแกร่งที่ไม่มีใครเทียบได้ของเย่เฉิน ชายชุดดำเหล่านี้สามารถทำร้ายเขาได้อย่างไร!
แต่โอลิเวีย วิลเลียม และคนอื่นๆ ไม่รู้ความสามารถของเย่เฉิน
เวลานี้พวกเขาอยากฆ่าจนเสียสติไปแล้ว แค่รู้สึกว่าวันนี้ พวกเขาถ้าไม่ทำก็ไม่ทำ ถ้าจะทำก็ต้องทำให้ถึงที่สุด ฆ่าเย่เฉินและเท็นโน!
ถึงตอนนั้นก็ใส่ร้ายการล่วงประเวณีของเฮเลน่าใส่เย่เฉินจากนั้นก็เอาศพของเท็นโนไปแช่ในช่องแช่แข็งชั่วคราวหลังจากนั้นสองสามวันค่อยประกาศว่าเท็นโนสิ้นพระชนม์ด้วยสาเหตุธรรมชาติ โลกภายนอกจะไม่มีข้อสงสัยใด ๆเด็ดขาด
สำหรับเฮเลน่าผู้เห็นเหตุการณ์ หลังจากที่เธอกลายเป็นของเล่นของโอมาน ราโมวิชแล้ว ทั้งชีวิตนี้จะไม่มีโอกาสได้เห็นดวงอาทิตย์อีก ดังนั้นโอลิเวียจึงไม่กังวลเลยว่า หล่อนจะทำให้เรื่องในวันนี้รั่วไหลออกไปเลยสักนิด
เมื่อโอลิเวียเห็นเย่เฉินถูกชายชุดดำล้อมไว้ ในตอนที่คิดว่าตนมีโอกาสชนะแล้ว จู่ๆ ก็มีเงาลอยออกมาจากฝูงชน!
ชายชุดดำที่พุ่งเข้าหาเย่เฉินด้วยกริชคนแรก ตอนนี้ถูกเย่เฉินหักมือสองข้าง และโยนออกไปจากฝูงชน!
หลังจากนั้น การเปลี่ยนแปลงที่ผิดปกติก็เกิดขึ้น!
ชายชุดดำคร่ำครวญ และลอยออกจากใจกลางฝูงชนทีละคน และทุกคนก็ถูกหักมือโดยไม่มีข้อยกเว้น!
หลังจากนั้นผ่านไปเพียงสิบวินาที ชายชุดดำทั้งหมดก็ล้มลงกับพื้นด้วยความเจ็บปวดอย่างมาก และมือของพวกเขาก็หักเหมือนของวิลเลียม น่าเวทนาเกินกว่าที่จะทนดูได้!
ในเวลานี้ เย่เฉินยังคงยืนทำหน้าหยิ่งอยู่ที่เดิม แม้แต่เสื้อผ้าก็ไม่มีรอยย่นแม้แต่ครึ่งเดียว
โอลิเวียพูดอย่างหวาดกลัว:"ไม่…...ไม่ได้ลืม…..."
เย่เฉินพูดอย่างเย็นชา:"พูดมาสิ ผมชื่ออะไร?"
โอลิเวียตกใจสุดๆ และพูดด้วยความตื่นตระหนก:"เย่….. เย่เฉิน......"
เย่เฉินถามอีกครั้ง: "ใครชื่อเย่เฉิน?"
โอลิเวียโพล่งออกมาโดยไม่รู้ตัว:"คุณ…...คุณชื่อเย่เฉิน…..."
เย่เฉินจ้องเธอและพูดอย่างเย็นชา:"ดังๆหน่อย ผมได้ยินไม่ชัด! ใครชื่อเย่เฉิน?"
โอลิเวียตกใจ แต่เธอทำได้เพียงจำใจเพิ่มเสียงขึ้นเล็กน้อย แล้วพูดเสียงดังด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกลัว:"คุณ…... คุณชื่อเย่เฉิน!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...