ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3366

ในเวลานี้ โอลิเวียรู้สึกหวาดกลัว

ขณะที่เธอเผชิญหน้ากับเย่เฉิน และเรียกชื่อเย่เฉิน เธอรู้สึกว่าร่างกายของเธอทรุดตัวลงอย่างสมบูรณ์

ภายใต้การบีบบังคับของเย่เฉิน ขาของเธอก็อ่อนลงโดยไม่รู้ตัว เธอคุกเข่าลงต่อหน้าเย่เฉิน และพูดสะอื้นว่า:"คุณเย่......เป็นความผิดของฉันเอง......ฉันเกิดความคิดที่ไม่ดีเพราะเงิน ขอความกรุณาไว้ชีวิตฉันด้วยเถอะ ให้โอกาสฉันชดใช้ในสิ่งที่ทำลงไป!"

ริชาร์ด พ่อของโอลิเวียก็ตระหนักเช่นกันว่าสถานการณ์ตอนนี้ไม่ค่อยดี จึงคุกเข่าลงกับพื้นอย่างรวดเร็ว และขอร้อง:"คุณเย่ โอลิเวียยังเด็กอยู่ ทำอะไรก็มักจะใจร้อน คุณอย่าถือสาเลย……"

จอร์จ บิดาของวิลเลียมก็รีบเข้าไป และพูดอ้อนวอนว่า:"คุณเย่ ห้าพันล้านยูโรที่คุณพูดก่อนหน้านี้ เรายอมตอบตกลง! ครอบครัวรอธส์ไชลด์ของเรายินดีให้เงิน 4 พันล้านยูโร! ขอแค่คุณได้โปรดเข้าใจ!"

เย่เฉินยิ้ม มองไปที่ริชาร์ด และถามเขาว่า "พวกเขาจ่าย 4 พันล้าน งั้นอีก 1 พันล้านที่เหลือ คุณจ่ายเองนะ?"

"ฉัน…...ฉัน……"ริชาร์ดรู้สึกประหม่าและไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร

เมื่อไม่กี่นาทีก่อน เขาสามารถกัดฟันรวบรวมหา1พันล้านยูโรออกมาได้ นั่นก็เพราะว่าโอลิเวียได้ถือว่าเป็นเท็นโนแห่งยุโรปเหนือ ซึ่งไม่ได้สวมมงกุฎมาก่อน และสามารถสวมมงกุฎอย่างราบรื่นได้ ก็ต่อเมื่อเท็นโนปัจจุบันสิ้นพระชนม์ ดังนั้นโดยพื้นฐานแล้ว จะสามารถควบคุมอำนาจทางการเงินของทั้งราชวงศ์ได้

แต่ตอนนี้ เท็นโนฟื้นแล้ว ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ไม่ว่าจะเป็นเขาริชาร์ดและโอลิเวียก็ไม่มีสิทธิ์ระดมเงินทุนของราชวงศ์ ดังนั้น ณ เวลานี้ การขอให้ริชาร์ดออกเงิน 1 พันล้านยูโรนั้นมันแทบจะเป็นไปไม่ได้

หลังจากคิดดูแล้ว ริชาร์ดทำได้แต่กัดฟันพูดว่า:"คุณเย่...... ทรัพย์สิน เงินสด และอสังหาริมทรัพย์ต่างๆ ของตระกูลเรา รวมกันได้ประมาณ 500 ล้านยูโร ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ผมยินดีเอาทรัพย์สินทั้งหมดมาเป็นชดใช้ให้คุณ!"

เย่เฉินร้อวฮึ แล้วพูดว่า:"มันก็แค่ 4.5 พันล้านเอง ยังไม่พอ"

พูดจบ เขามองไปที่จอร์จและถามด้วยรอยยิ้มว่า:"จอร์จ ถ้างั้นคุณเพิ่มภาระไปอีกสักหน่อยไหม?"

จอร์จแทบทรุด และพูดด้วยสีหน้าขมขื่น:"คุณเย่...... 4 พันล้านยูโร มันเป็นขีดจำกัดของเราแล้ว…...เงินสดของเราไม่ได้มีมากขนาดนั้น และเราต้องรอจนกว่าตลาดหุ้นจะเปิดพรุ่งนี้ เพื่อรวบรวมเงิน 4 พันล้านยูโร ขายหุ้นจำนวนมากในมือเท่านั้นจึงจะสามารถสะสมเงินได้เพียงพอ…..."

เมื่อคิดเช่นนี้ จอร์จมองไปที่เท็นโนและร้องไห้และอ้อนวอน:"เท็นโน ท่านทรงเป็นราชาของประเทศ ต้องรักษาระบบกฎหมายของประเทศ แม้ว่าจะส่งเราขึ้นศาล ก็ห้ามให้เย่เฉินฆ่าเรานะขอรับ......"

เมื่อเท็นโนได้ยินแบบนั้น เธอก็โพล่งออกมาโดยไม่ลังเลว่า:"ชีวิตของฉันคุณเย่เป็นคนช่วยไว้ และต่อไปฉันจะทำตามคำแนะนำของคุณเย่ทุกอย่าง ถ้าคุณเย่ต้องการปล่อยพวกคุณไป ฉันจะส่งพวกคุณออกจากพระราชวังด้วยตนเองทันที แต่ถ้าคุณเย่ต้องการจะฆ่าพวกคุณ ฉันจะทำตามที่คุณเย่พูดทันที และประกาศความผิดของพวกคุณในการสังหารพระมหากษัตริย์และการทรยศ!"

เท็นโนรู้ดีอยู่ในใจว่า ในอนาคตเธอจะมีชีวิตอยู่ได้นานแค่ไหนนั้นขึ้นอยู่กับเย่เฉิน ดังนั้นในเวลานี้ เธอจึงต้องเชื่อฟังเย่เฉินโดยธรรมชาติ

เมื่อจอร์จได้ยินสิ่งนี้ เหงื่อตกก็ชุ่มไปทั้งตัว!

เขาไม่คิดว่าเท็นโนจะมีท่าทางเช่นนี้!

หากเป็นกรณีนี้ งั้นตนกับลูกชายคงตายที่นี่วันนี้…...