เมื่อคิดเช่นนี้ เขาก็รีบอ้อนวอนว่า:"คุณเย่ ไม่ต้องกังวล ฉันจะหาวิธีชดใช้ส่วนที่เหลืออีก 500 ล้านยูโรให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้……"
เย่เฉินพยักหน้า:"ถ้าคุณมีท่าทางแบบนี้ เราก็สามารถพูดคุยกันต่อไปได้"
จอร์จถอนหายใจด้วยความโล่งอกและรีบถามว่า:"คุณเย่ หากมอบเงินสี่ล้านห้าพันล้านยูโรให้กับคุณตรงเวลา คุณปล่อยฉันกับวิลเลียมออกไปได้ไหม?"
เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"ถ้าอย่างนั้นคุณคงจะคิดมากไปหน่อย สิ่งที่ผมสัญญากับคุณ ก็คือถ้าเอาเงิน 4.5 พันล้านยูโรมา ฉันจะไว้ชีวิตคุณและวิลเลียม แต่มีคำกล่าวโบราณในหัวเซี่ยเรา ไม่ถึงขั้นโทษประหาร แต่ก็ต้องถูกลงโทษ ดังนั้น ต่อไปพวกคุณจะได้รับการลงโทษแบบไหนนั้น มันขึ้นอยู่กับฉันทั้งหมด"
พูดจบ เย่เฉินก็พูดอีกครั้ง:"เอ๊ะ จริงสิ แล้วภรรยาของคุณด้วย สถานการณ์ต่อไปของเธอก็จะเหมือนกับของพวกคุณ"
จอร์จพูดด้วยความตื่นตระหนก:"คุณเย่…...ให้เงิน 4.5 พันล้านยูโรแก่คุณ คุณจะไม่สามารถปล่อยเราเป็นอิสระได้เหรอ?"
เย่เฉินพยักหน้า และพูดนิ่งๆ:"ถ้าคุณยังคงพูดถึงเรื่องนี้ต่อ 4.5 พันล้านยูโรอาจกลายเป็น 9 พันล้าน!"
เมื่อจอร์จได้ยินดังนั้น เขาก็หุบปากทันที
แม้ว่าจะมีความไม่พอใจและความโกรธในหัวใจมากมาย ตอนนี้ก็ไม่พูดออกมาต่อหน้าเย่เฉิน
โอลิเวียได้ยินว่าทั้งจอร์จและวิลเลียมมีโอกาสมีชีวิตอยู่ตอนนี้ อนาคตของตนยังคงไม่แน่นอน จึงถามอย่างระมัดระวังว่า:"คุณ…...คุณเย่…...ไม่ทราบว่าคุณจะไว้ชีวิตฉันและพ่อของฉันด้วยได้รึเปล่า…..."
เย่เฉินมองมาที่เธอและพูดอย่างเย็นชาว่า:"ผมสามารถให้โอกาสพวกคุณมีชีวิตอยู่รอด ให้พ่อของคุณเอาเงิน 500 ล้านยูโรออกมาซะดีๆ ในเวลาเดียวกันคุณต้องส่งแม่ของเฮเลน่ากลับคืนมาแบบสมบูรณ์ ถ้าคุณทำสองอย่างให้ดี ผมสามารถช่วยไว้ชีวิตพวกคุณได้!"
โอลิเวียรีบพูดว่า:"แม่ของเฮเลน่าถูกกักตัวอยู่ในฟาร์มใกล้ๆ ฉันสั่งให้คนสองสามคนคอยดูแลเธอที่นั่น ให้คนส่งเธอมาได้ทุกเมื่อ!"
เย่เฉินพยักหน้าด้วยความพึงพอใจและพูดนิ่ง ๆ ว่า:"เอาล่ะ ผมจะให้เลขบัญชีกับพวกคุณ พวกคุณไปจัดการให้คนโอนเงินก่อน และพอเงินเข้า เราค่อยคุยกันต่อ"
แววตาของจอร์จประกาย เขารีบพูดว่า:"ไม่ต้องกังวลครับ คุณเย่ คุณเอาเลขบัญชีมาให้ฉัน ฉันจะจัดการให้คนโอนไป2.5 พันล้านยูโรโดยเร็วที่สุด และส่วนที่เหลืออีก 2 พันล้าน รอพรุ่งนี้ตลาดหุ้นเปิด ถึงสามารถโอนไปได้!"
ตอนที่พูดแบบนี้ สิ่งที่จอร์จคิดก็คือ ถ้าเย่เฉินจะควบคุมตัวเอง งั้นที่ไปของเงิน ก็จะเป็นกุญแจสำคัญที่จะให้ครอบครัวของตน ตามหาที่อยู่ของเขา
หากตระกูลหลักของรอธส์ไชลด์สามารถสังเกตเห็นสิ่งนี้ได้ มันจะง่ายที่จะหาเย่เฉินเจอ ผ่านทิศทางของเงินจำนวนมหาศาลนี้
แต่ว่า เขาไม่นึกเลยว่าเย่เฉินจะโทรหาถังซื่อไห่ และพูดว่า:"พ่อบ้านถัง ให้ว่านพั่วจวินเอาบัญชีการเรียกเก็บเงินกับผม บัญชีที่สามารถฟอกเงินได้อย่างรวดเร็ว! พวกเขาสำนักว่านหลง หลังจากท่องในพื้นที่สีเทามาหลายปี คงจะยังมีความสามารถนี้สินะ!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...