ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3368
จอร์จไม่เคยนึกเลยว่า เย่เฉินคิดที่จะขอให้สำนักว่านหลงมาเก็บเงินก้อนนี้!
สำนักว่านหลงล้วนเป็นพวกนอกกฎหมาย และอยู่ทั่วบริเวณที่มีสงคราม แม้แต่ตระกูลหลักของรอธส์ไชลด์ก็ไม่สามารถทำอะไรกับพวกเขาได้
ไม่ว่ายังไง สิ่งที่คนรวยกลัวที่สุดคือพวกนอกกฎหมาย
แม้ว่าตระกูลหลักของรอธส์ไชลด์จะรู้ว่าคนและครอบครัวหายไป และเงินครึ่งหนึ่งของครอบครัวได้ไปอยู่ในกระเป๋าของสำนักว่านหลงแล้ว มันเป็นไปไม่ได้เลยที่พวกเขาจะไปที่สำนักว่านหลงเพื่อช่วยตัวเอง
เมื่อคิดเช่นนี้ จอร์จก็หมดหนทางจนปัญญาไม่รู้จะทำอย่างไรดี
ดูเหมือนว่าวันนี้ จะถูกเย่เฉินควบคุมไว้แล้วจริงๆ
แต่ว่า สิ่งที่ทำให้เขาตกใจยิ่งกว่านั้นยังอยู่ข้างหลัง
ในโทรศัพท์ ถังซื่อไห่พูดว่า:"คุณชาย ให้ผมเอาโทรศัพท์ไปให้ว่านพั่วจวินไหม? คุณถามเขาตรงๆ จะสะดวกกว่า ผมเกรงว่าผมจะส่งต่อตกหล่น"
สีหน้าของเย่เฉินนิ่ง และเขาพูดอย่างเป็นกันเองว่า:"อือ งั้นคุณเอาโทรศัพท์ให้เขา"
เมื่อทุกคนรอบข้าง ได้ยินน้ำเสียงของคำพูดของเย่เฉิน พวกเขาต่างก็มีคำถามอยู่ในใจ ตระกูลเย่เพิ่งถูกสำนักว่านหลงกินไปครึ่งหนึ่งไม่ใช่หรือ? แม้ว่าต่อไปสำนักว่านหลงจะต้องพึ่งพาตระกูลเย่เพื่อทำเงิน แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะให้เย่เฉินปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างเป็นกันเองสิ?
ในตอนที่พวกเขางง เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย และเปิดลำโพงของโทรศัพท์โดยตรง
ในเวลานี้ ว่านพั่วจวินรับสาย และกล่าวด้วยความเคารพว่า:"คุณเย่ คุณมีอะไรจะมอบหมายครับ?"
"ได้ครับคุณเย่!"ว่านพั่วจวนถามอีกครั้ง:"จริงสิคุณเย่ คุณต้องการฟอกเงินประมาณเท่าไหร่?"
เย่เฉินพูดอย่างสบายๆ:"ห้าพันล้านยูโร"
ว่านพั่วจวินทึ่งเมื่อได้ยินเรื่องนี้
แม้ว่าเขาจะเป็นคนที่มีมูลค่ามากกว่า 1 หมื่นล้านดอลลาร์ แต่เมื่อเขาได้ยินว่าเย่เฉินมีเงินสดจำนวน 5 พันล้านยูโรที่จะโอนเข้า เขาก็ยังตกใจ
ต้องรู้ว่าเย่เฉินออกเดินทางจากหัวเซี่ยไปยังยุโรปเหนือ จนถึงตอนนี้ยังไม่ถึง 24 ชั่วโมงเลย ในช่วงเวลาสั้นๆ กลับสามารถมีเงินสด 5 พันล้านยูโรเข้า ซึ่งเหลือเชื่อยิ่งกว่าชิงทรัพย์อีก
แต่ว่านพั่วจวินไม่รู้หรอกว่า เงินก้อนนี้เย่เฉินขโมยมา
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...