ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3369
เมื่อเห็นว่าเขาไม่พูด เย่เฉินจึงถามว่า:"เป็นอะไร สำหรับพวกคุณเงิน 5 พันล้านยูโรมีความยากเหรอ?"
"ไม่ยาก!"ว่านพั่วจวินพูดโดยไม่ลังเล:"ไม่ต้องห่วง คุณเย่ ผมจะฟอกเงินให้คุณหมด แค่บอกผมว่าคุณต้องการสกุลเงินอะไร?"
เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"แน่นอน ฉันต้องการดอลลาร์สหรัฐ ฉันจะใช้เงินนี้มาซื้อเรือ!"
ว่านพั่วจวินรีบพูดว่า:"ไม่มีปัญหา คุณเย่ อย่าลืมให้บัญชีรับเงินกับผม จากนั้นเงินทั้งหมดจะถูกแปลงเป็นดอลลาร์สหรัฐและโอนเข้าบัญชีนี้"
เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม:"เงินก้อนนี้ไม่ต้องให้ฉัน เดี๋ยวฉันจะขอบัญชีเก็บเงินกับตระกูลอิโตะ หลังจากที่คุณฟอกเงินแล้ว โอนให้ตระกูลอิโตะโดยตรงเลย หยวนหยางขนส่งกรุ๊ปบริษัท ของฉันกับตระกูลอิโตะและซูจือหยูทำงานร่วมกัน เงินจำนวนนี้โอนให้กับตระกูลอิโตะ สามารถให้ตระกูลอิโตะช่วยฉันโอนไปยังบัญชีของบริษัทนานาซูขนส่งจำกัดในรูปแบบของการเพิ่มทุนโดยตรง"
ว่านพั่วจวินรีบพูดว่า:"ไม่มีปัญหา! คุณขอบัญชีกับตระกูลอิโตะ แล้วผมจะจัดการส่วนที่เหลือ!"
เย่เฉินตอบอืม แล้ววางสาย
ในเวลานี้ จอร์จและวิลเลียมสองพ่อลูก และพ่อกับลูกสาวริชาร์ดและโอลิเวีย อยู่ในจุดนั้นราวกับว่าถูกฟ้าผ่า
เมื่อได้ยินการสนทนาระหว่างเย่เฉินและว่านพั่วจวิน พวกเขาทั้งหมดได้รู้ความลับที่น่าตกใจ:ตอนนี้สำนักว่านหลงต้องยอมจำนนต่อเย่เฉินแล้วแน่นอน และตอนนี้ว่านพั่วจวินต้องยังเป็นผู้ใต้บัญชาของเย่เฉินแล้วแน่นอน! ไม่เช่นนั้น ว่านพั่วจวินจะไม่มีทางให้เกียรติเย่เฉินมากขนาดนี้!
เมื่อคิดเช่นนี้ หลายคนก็ตกใจสุดขีด!
ตอนนี้พวกเขาเข้าใจแล้วว่าเย่เฉินแสร้งทำตัวอ่อนแอ เพื่อให้ศัตรูตายใจมาโดยตลอด!
ตอนที่เขามา ทุกคนคิดว่าตระกูลเย่ถูกสำนักว่านหลงกัดไปครึ่งชีวิต และความมีหน้ามีตาก็หายไป
แต่ใครจะไปคิดว่าความจริงของเรื่องนี้จะมีการพลิกล็อคครั้งใหญ่เช่นนี้!
ไม่เพียงแต่ตระกูลเย่ไม่สูญเสียทรัพย์สินใดๆ ในทางกลับกัน เย่เฉินยังเก็บทั้งสำนักว่านหลงไว้เอง!
สำหรับตระกูลเย่แล้ว เหมือนเสือมีปีก!
"ได้ค่ะ!"
ในเวลานี้ ทุกคนที่อยู่ข้างหน้าต่างก็ตกใจและพูดไม่ออก
ใครจะคิดว่าแม้แต่ตระกูลอิโตะที่มีชื่อเสียงในญี่ปุ่นก็ยังเคารพเย่เฉิน และเชื่อฟังทุกคำ!
และในเวลานี้ เย่เฉินก็โทรหาซูจือหยูต่อ
ซูจือหยูรับโทรศัพท์และพูดด้วยความเคารพว่า:"ผู้มีพระคุณ คุณโทรหาฉันตอนนี้มีอะไรจะมอบหมายรึเปล่าคะ?"
เย่เฉินตอบอืม และพูดว่า:"จือหยู ทางบริษัทนานาซูขนส่ง จำกัด ฉันต้องการเพิ่มทุนเพื่อขยายขนาด บริษัทนี้เราสองคนร่วมกันทำ ดังนั้นฉันอยากจะถามว่าเธอยอมเพิ่มทุนต่อไหม?"
ซูจือหยูพูดโดยไม่ลังเล:"ถ้าผู้มีพระคุณให้ฉันเพิ่มทุน ฉันก็จะเพิ่มทุนค่ะ!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...