ตอนนี้ซูเฉิงเฟิงยังคุกเข่าอยู่บนภูเขาเย่หลิงซาน ดังนั้นเขาจึงยังไม่ได้มอบตำแหน่งผู้นำตระกูลซูให้ซูจือหยูอย่างเป็นทางการ
แต่ว่า เรื่องนี้มันเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้อยู่แล้ว ดังนั้นซูจือหยูได้ยินว่าเย่เฉินจะเพิ่มทุนให้กับบริษัทนานาซู ขนส่งจำกัด จึงตัดสินใจร่วมลงทุนกับเขาทันที
เมื่อได้ยินซูจือหยูเห็นด้วย เย่เฉินก็พูดว่า:"เอางี้ ฉันจะเพิ่มทุนเป็นเงิน 5.1 พันล้านยูโรให้กับบริษัท นานาซูขนส่งจำกัด ผ่านตระกูลอิโตะก่อน พอดีว่าอัตราส่วนการถือหุ้นของฉันก็คือ 51% สำหรับเธอเพิ่มทุน 4.9 พันล้านยูโร แบบนี้อัตราส่วนการถือหุ้นของพวกเราไม่จำเป็นต้องปรับเปลี่ยนแล้ว"
"ไม่มีปัญหา!"ซูจือหยูเห็นด้วยโดยไม่ลังเล และกล่าวด้วยความเคารพว่า:"ผู้มีพระคุณ ถ้าบริษัทนานาซู ขนส่งจำกัด ลงทุนเพิ่มอีก 10 พันล้านยูโร ก็จะกลายเป็นบริษัทขนส่งชั้นนำของโลกอย่างแน่นอน!"
เย่เฉินตอบอืมและพูดว่า:"เงินเข้าก็ต้องใช้เงินในที่ที่มีประโยชน์ที่สุด เธอสามารถคุยกับจือชิว ดูว่าเงินก้อนนี้จะใช้ยังไงดี"
"ค่ะ!"ซูจือหยูรีบพูด:"พรุ่งนี้ หลังจากที่ฉันและปู่เซ็นเอกสารที่เกี่ยวข้องแล้ว ก็จะรีบกลับไปที่จินหลิงเพื่อหารือเรื่องนี้กับจือชิวทันที"
"อืม"เย่เฉินพูดเบาๆ:"รอให้เธอสืบทอดตระกูลซูอย่างเป็นทางการแล้ว ต้องดึงพวกมีปัญหาในตระกูลซูออกทีละคน โดยเฉพาะพวกอากับน้าของเธอ และลูก ๆ ของพวกเขา จู่ๆเธอก็รับตำแหน่ง พวกเขาจะต้องไม่พอใจอย่างมาก และต้องให้พวกเขายอมรับดีๆในเวลาอันสั้นที่สุดให้ได้ หากใครกล้าขัดคอเธอ ก็ไล่พวกเขาออกจากตระกูลซูให้เร็วที่สุด! "
ซูจือหยูพูดด้วยความเคารพ:"ผู้มีพระคุณไม่ต้องกังวลค่ะ จือหยูเข้าใจแล้วค่ะ!"
เย่เฉินพูดว่า:"แค่นี้ก่อนนะ รายละเอียดรอฉันกลับไปแล้ว ค่อยคุยต่อหน้า"
เย่เฉินวางสายซูจือหยู คนรอบข้างก็เต็มไปด้วยความชื่นชมจนแทบจะก้มลงกราบ
จากการสนทนาของเย่เฉิน พวกเขาเข้าใจว่า ซูจือหยูกำลังจะสืบทอดตระกูลซู และกลายเป็นผู้นำตระกูลซู
ในเวลานี้ จอร์จ บิดาของวิลเลียมถามอย่างประหม่าว่า:"คุณเย่......ผมจะสั่งให้คนเริ่มโอนได้ พรุ่งนี้เช้าจะโอนเงินจำนวน 4.5 พันล้านยูโรไปแน่นอน โปรดใจกว้างและไว้ชีวิตพวกเราเถอะ......"
เย่เฉินพูดนิ่ง ๆ :"ผมบอกแล้วว่า ผมสามารถไว้ชีวิตพวกคุณได้ แต่ผมไม่สามารถปล่อยให้พวกคุณเป็นอิสระ หลังจากที่ครอบครัวของคุณโอนเงินมาพรุ่งนี้ ก็เดินทางไปซีเรีย ผมมีเพื่อนที่มีอำนาจอยู่ที่นั่น และจะดูแลคุณเป็นอย่างดีแน่นอน….."
เมื่อจอร์จได้ยินแบบนี้ ก็แทบทรุด และร้องไห้หนักมาก:"คุณเย่ ผมยอมรับโทษในคุกของยุโรปเหนือ ดีกว่าไปที่ซีเรีย! ขอให้โปรดเข้าใจ!"
เย่เฉินพูดอย่างเย็นชา:"ตอนนี้ผมให้คำถามปรนัยกับคุณ และมีเพียงตัวเลือกเดียว ถ้าคุณพูดไร้สาระแบบนี้อีก ผมจะหักขาของคุณก่อนที่จะส่งไป!"
จอร์จไม่กล้าพูดมากอีกต่อไป แต่ในใจของเขาทรุดลงอย่างสมบูรณ์ และสะอื้นร้องไห้พร้อมปาดน้ำตาคนเดียว

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...