ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3371

ริชาร์ดถามด้วยความประหม่า:"เย่......คุณเย่......เห็นแก่ที่เราก็เป็นสมาชิกราชวงศ์ ให้เราอยู่ในยุโรปเหนือต่อไปได้ไหม......"

"เป็นไปไม่ได้"เย่เฉินพูดนิ่งๆ:"อีกสองวันเฮเลน่าจะสืบราชบัลลังก์แล้ว ก่อนหน้านั้น พวกคุณจะถูกถอนจากสถานะราชวงศ์และถูกเนรเทศไปต่างประเทศ ในชั่วชีวิตนี้ พวกคุณจะไม่ได้รับอนุญาตให้กลับมายุโรปเหนืออีก!"

เมื่อโอลิเวียได้ยินว่าเฮเลน่ากำลังจะสืบราชบัลลังก์ เธอโกรธและเกลียดชังจึงรีบพูดกับเท็นโนว่า:"ท่านย่า ท่านมอบบัลลังก์ให้เฮเลน่าสืบทอดไม่ได้นะ! เดิมทีก็มีโรคหัวใจร้ายแรงแล้ว! เกรงว่าเธอจะตายภายในไม่กี่ปี! และเธอก็ไม่มีลูก ดังนั้นบัลลังก์น่าจะให้หลานชายสักคนในตระกูลย่อยสืบทอด!"

เท็นโนพูดอย่างเย็นชาว่า:"คุณเย่ช่วยชีวิตฉันได้ อย่าว่าแต่เฮเลน่าเลย? มีคุณเย่ เฮเลน่าจะมีชีวิตอยู่อีกร้อยปี! ในอนาคต ทายาทของเธอจะสืบทอดบัลลังก์!"

หลังจากนั้นเท็นโนก็พูดอย่างเย็นชา:"โอลิเวีย เธอเป็นห่วงตัวเองเถอะ! เมื่อกี้คุณเย่บอกแล้วว่า พวกเธอจะถอนออกจากสถานะราชวงศ์และถูกเนรเทศไปต่างประเทศ! จะไปตกอยู่ที่ไหน ก็แล้วแต่คุณเย่จัดการ!"

โอลิเวียมองไปที่เย่เฉินและขอร้อง:"คุณเย่…...ฉันไม่มีคำขออื่นใด ขอแค่อยากอยู่ในยุโรปเหนือ......โปรดเมตตาด้วยเถอะ..."

เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"เดิมทีจะให้คุณอยู่ในยุโรปเหนือจริงๆ แล้วส่งคุณจำคุกตลอดชีวิตโดยไม่มีทัณฑ์บน และให้คุณใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ในคุก ฉันได้ยินมาว่าสวัสดิการของยุโรปเหนือของคุณสูงมาก การอยู่ในคุกก็เหมือนกับการอยู่ในโรงแรม และคงจะไม่เจ็บปวดเกินไปสำหรับคุณ......"

เมื่อพูดถึงนี้ เย่เฉินเปลี่ยนเรื่อง และพูดอย่างเย็นชา:"แต่คุณไม่ดูความสามารถของคุณเลยจริงๆ คุณยังจะฆ่าผมด้วย ดังนั้นตอนนี้คงต้องทำการปรับเปลี่ยนการจัดการของคุณแล้วล่ะ"

โอลิเวียสะอื้นและพูดว่า:"คุณเย่…...ในยุโรปเหนือ การจำคุกตลอดชีวิตถือเป็นการลงโทษที่หนักที่สุดแล้ว…… เมื่อก่อนมีมือปืนต่อต้านสังคม ที่ฆ่าคนไปหลายสิบคนด้วยตัวคนเดียว และถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตเท่านั้น…… หรือว่าฉันถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต คุณเย่ยังไม่พอใจอีกเหรอ?"

พูดจบ เย่เฉินก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า:"จริงสิ ผู้นำตระกูลซูแห่งหัวเซี่ยกำลังจะเป็นเจ้าของมาดากัสการ์ในไม่ช้า ถึงตอนนั้นผมจะให้เขาซื้อไร่อ้อยหลายร้อยเอเคอร์ และไร่ฝ้ายอีกหลายร้อยเอเคอร์ คุณและพ่อแม่ของคุณ รวมถึงคนเหล่านี้ที่ทำงานให้คุณ ตัดอ้อยและเก็บฝ้ายที่มาดากัสการ์ด้วยกันเถอะ!"

"ตัดอ้อย? !" เมื่อโอลิเวียได้ยินแบบนี้ ก็รู้สึกวิงเวียน จนเกือบจะหมดสติไปทันที

และริชาร์ดพ่อของเธอก็แทบจะทรุด ร้องไห้และพูดว่า:"คุณเย่......ตัดอ้อย เก็บฝ้าย นี่คือสิ่งที่ทาสผิวดำทำในตอนนั้น…... คุณจะทรมานพวกเราแบบนี้ไม่ได้นะ…..."

"พูดเหลวไหล!"เย่เฉินถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา:"พระเจ้าพวกของคุณยังบอกด้วยว่าสิ่งมีชีวิตทั้งหมดเท่าเทียมกัน ทาสผิวดำไม่ใช่คนเหรอ? ตอนนั้นการค้าทาสผิวดำไร้มนุษย์ธรรม โจรสลัดไวกิงบรรพบุรุษของพวกคุณทำไม่ใช่เหรอ? พวกคุณก็ถือว่าชำระหนี้ให้บรรพบุรุษแล้วกัน!"