ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3372
ในมุมมองของเย่เฉิน มาดากัสการ์เป็นประเทศที่ยอดเยี่ยมสำหรับการปฏิรูปแรงงาน
ประการแรก เศรษฐกิจในสถานที่นั้นด้อยพัฒนาอย่างยิ่งและสภาพเลวร้ายอย่างยิ่ง ดังนั้นจึงเป็นสิ่งที่ดีต่อการลงโทษสำหรับพวกโอลิเวีย
ประการที่สอง ยิ่งสถานที่ที่ด้อยพัฒนาทางเศรษฐกิจมากเท่าใด ก็ยิ่งต้องการแรงงานคนมากขึ้นเท่านั้น และแรงงานส่วนใหญ่เป็นงานในฟาร์ม อ้อยและฝ้ายล้วนเป็นผลิตภัณฑ์พื้นเมืองของแอฟริกา และล้วนต้องการกำลังคนจำนวนมากในการเก็บเกี่ยว ปริมาณงานก็มากเพียงพอ เพียงพอให้คนกลุ่มนี้ได้ประสบความสุขในการทำงาน
ถึงตอนนั้น ให้ซูจือหยูสร้างสวนขนาดใหญ่กับซูเฉิงเฟิงในมาดากัสการ์ ซื้อที่ดินเพิ่มเพื่อปลูกอ้อยและฝ้าย และมอบงานฟาร์มทั้งหมดให้กับคนเหล่านี้
ตอนนี้โอลิเวียจะทรุดตัวลงแล้ว
เดิมทีเธอมีความกระตือรือร้นสูงมาก และเธอรู้สึกว่าเธอจะได้เป็นเท็นโนในไม่ช้านี้มาตลอด ดังนั้นเธอจึงภูมิใจอย่างยิ่ง
แต่เธอไม่นึกเลยว่า เย่เฉินจะส่งเธอไปที่มาดากัสการ์เพื่อตัดอ้อยและเก็บฝ้ายที่นั่น!
นี่เป็นสิ่งที่คนจนเท่านั้นที่ทำในแอฟริกา จะให้เธอที่เป็นเจ้าหญิงไปทำพวกนี้ เธอจะยอมรับได้อย่างไร......
ดังนั้นเธอจึงทรุดลง และร้องไห้ขอร้องอย่างขมขื่น:"คุณเย่ ฉันไม่อยากไปมาดากัสการ์จริงๆ…...โปรดขายฉันให้โอมาน ราโมวิชเถอะ เขายินดีจะจ่ายเงินจำนวนหนึ่งให้คุณอย่างแน่นอน ยังไงก็ดีกว่าส่งฉันไปมาดากัสการ์มาก……"
เดิมที โอลิเวียเป็นเศรษฐียุคใหม่ที่ดูถูกโอมาน ราโมวิช แต่ตอนนี้โอมาน ราโมวิชกลายเป็นขนมหวานในสายตาของเธอ
เธอคิดในใจว่า:"โอมาน ราโมวิช ต้องการแต่งงานกับผู้หญิงจากราชวงศ์มาโดยตลอด ในเมื่อเขาเต็มใจที่จะแต่งงานกับเฮเลน่า เขาจะต้องเต็มใจที่จะแต่งงานกับฉันด้วยแน่นอน...... เขายอมจ่ายหลายร้อยล้านยูโรด้วยซ้ำ เพื่อเฮเลน่า เขาต้องยอมจ่ายราคาเท่ากับกับฉันด้วย อย่างน้อยฉันก็กลายเป็นหม้ายทรงเครื่องที่รัสเซีย......"
เมื่อเห็นว่าตอนนี้เท็นโนฟื้นขึ้น ผู้ดูแลกองกำลังราชวงศ์ก็พูดด้วยความประหลาดใจ:"เท็นโน ท่าน…...ท่านฟื้นแล้ว!"
เท็นโนพยักหน้าเล็กน้อยและพูดว่า:"บรูโน่ ควบคุมคนเหล่านี้ไว้ เฝ้าดูอย่างเคร่งครัด อย่าปล่อยให้ใครหนีไปเด็ดขาด!"
ชายผิวขาวที่ชื่อบรูโน่พูดเสียงดังทันที:"ไม่ต้องกังวลขอรับ เท็นโน ผมจะไม่ยอมให้พวกมันหนีไปได้!"
"ดี"เท็นโนพยักหน้าอย่างเหนื่อยล้า และโบกมือ:"เอาล่ะ พาคนเหล่านี้ออกไป! กักตัวพวกเขาไว้ในห้องเก็บไวน์ใต้ดิน!"
"ขอรับ!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...