เมื่อเท็นโนประกาศอย่างเป็นทางการว่าเธอจะส่งต่อบัลลังก์ให้กับเฮเลน่า เย่เฉินก็มีคิดที่จะกลับไปแล้ว
จุดประสงค์ของการมายุโรปเหนือในครั้งนี้ คือให้เฮเลน่าขึ้นครองบัลลังก์ ตอนนี้จุดประสงค์นี้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี นอกจากนี้ เขายังได้รับเงินสดเพิ่มอีก 5 พันล้านยูโร ซึ่งเรียกได้ว่าเกินความคาดหมายมาก
ดังนั้น เขาจึงรู้สึกว่าตอนนี้ไม่จำเป็นที่จะอยู่ในยุโรปเหนือต่อแล้ว กลับหัวเซี่ยชั่วข้ามคืนจะดีกว่า
แต่ว่า เฮเลน่าในตอนนี้ กำลังอยู่กับแม่ของเธอในโรงพยาบาล เพราะว่าตอนที่พวกเธอสองแม่ลูกพบกัน แม่ของเฮเลน่าตื่นเต้นเล็กน้อย ร้องไห้หลายครั้งจนควบคุมอารมณ์ไม่ได้ และแพทย์ของราชวงศ์รีบพาเธอไปห้องพยาบาล เพื่อทำการตรวจอย่างละเอียด
หลังการตรวจ แพทย์มั่นใจว่าสภาพร่างกายของมารดาเฮเลน่า นอกเหนือจากขาดแคลนอาหารแล้ว ยังมีโรคประสาทอ่อนอย่างรุนแรงอีกด้วย
ตามที่แพทย์ระบุ สาเหตุหลักของโรคประสาทอ่อนคือความวิตกกังวลในช่วงนี้
เดิมทีแม่ของเฮเลน่ากังวลสถานการณ์ของเฮเลน่ามาโดยตลอด ต่อมา หลังจากที่ตนถูกโอลิเวียคุมขัง ก็กังวลว่าจะไม่มีโอกาสได้พบกับลูกสาวอีกในอนาคต ดังนั้นจิตใจจึงได้รับความทรมานอย่างมาก
หลังจากที่เย่เฉินตัดสินใจที่จะกลับไป เขาพูดกับเท็นโนว่า:"ในเมื่อเรื่องนี้ได้จัดการหมดแล้ว งั้นผมจะไม่อยู่ในยุโรปเหนือต่อไป ขอความกรุณาเท็นโนเฝ้าดูครอบครัววิลเลียมและโอลิเวียอย่างใกล้ชิดด้วยครับ พรุ่งนี้ผมจะให้คนมารับพวกเขาที่ยุโรปเหนือ"
เท็นโนรีบพูดว่า:"คุณเย่ ตอนนี้ค่ำแล้ว คุณควรพักผ่อนในวังสักหนึ่งคืน พรุ่งนี้ค่อยไปก็ยังไม่สาย"
เดิมทีเย่เฉินไม่อยากรบกวนการอยู่พร้อมหน้ากับของเฮเลน่าและแม่ของเธอ แต่ยังไงซะก็จะไปแล้ว ไม่บอกลาต่อหน้ามันดูไร้เหตุผลเล็กน้อย ดังนั้นจึงไม่พูดอะไรมาก
ในไม่ช้า เฮเลน่าก็รีบเดินเข้ามาพร้อมแม่ที่หน้าซีด และเมื่อเธอเห็นเย่เฉิน เธอพูดอย่างใจร้อนว่า:"คุณเย่...ทำไมคุณถึงกลับไปเร็วจัง? คุณเพิ่งมาถึงยุโรปเหนือเพียงไม่กี่ชั่วโมงเอง อย่างน้อยก็พักก่อนค่อยออกเดินทางเถอะ……"
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า:"คุณได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นที่ภูเขาเย่หลิงซานด้วยตาของคุณเองแล้ว ยังมีอีกหลายสิ่งที่รอให้ฉันผมไปจบอยู่"
เมื่อเฮเลน่านึกถึงตอนนี้หน้าภูเขาเย่หลินซาน ไม่เพียงแต่มีทหารเกือบ 100 นายของสำนักว่านหลงและสมาชิกตระกูลหลักของตระกูลเย่คุกเข่าอยู่ แต่แม้แต่ตระกูลย่อยที่แยกออกมาของตระกูลเย่ ก็อาจจะรีบกลับไปเช่นกัน คิดๆ ดูแล้ว เรื่องเหล่านี้ต้องให้เย่เฉินกลับไปจัดการให้เรียบร้อยแน่นอน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...