เมื่อคิดเช่นนี้ ถึงแม้ว่าเธอจะรู้สึกอาลัยอาวรณ์อย่างมากในใจ แต่เธอก็ทำได้เพียงพูดนิ่ง ๆ ว่า:"คุณเย่มีงานมากมาย งั้นเฮเลน่าจะไม่รั้งรออีกแล้ว......"
หลังจากนั้น เธอรีบจับผู้หญิงที่อยู่ข้างๆและพูดกับเย่เฉินว่า"คุณเย่ แม่ของฉันรู้สึกขอบคุณคุณมาก ได้ยินว่าคุณจะไปแล้ว เลยมาขอบคุณด้วยตัวเอง…..."
ในเวลานี้ ผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ เฮเลน่า โค้งคำนับเย่เฉินอย่างสุดซึ้ง และพูดด้วยความซาบซึ้งว่า:"คุณเย่ ขอบคุณที่ช่วยชีวิตฉันและลูกสาวของเฮเลน่าค่ะ…... และยังต้องขอบคุณคุณที่ให้โอกาสเฮเลน่าสืบราชบัลลังก์……"
แม้ว่าเท็นโนจะมอบบัลลังก์ให้เฮเลน่า แต่ในสายตาของสองแม่ลูกเฮเลน่า อันที่จริงเย่เฉินเป็นผู้มอบบัลลังก์ให้
ถ้าไม่ใช่เย่เฉิน แม้ว่าเท็นโนจะยังไม่ใกล้ตาย ก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะมอบบัลลังก์ให้เฮเลน่า
ราชินีได้ยินแบบนี้ แม้จะไม่พอใจเล็กน้อย แต่เธอก็เข้าใจมากในเวลานี้ว่า เธอกำลังจะมอบอำนาจทั้งหมดไป ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เป้าหมายในชีวิตของตนไม่ใช่การแสวงหาให้บัลลังก์มั่นคง แต่เป็นการขอให้มีชีวิตอีกสองสามปี
ดังนั้นเธอจึงรีบเก็บความคับข้องใจของเธอไว้ข้างหลัง และคิดในใจว่า มีแต่ยาวิเศษทางตะวันออกของเย่เฉินนั้น
ตอนนี้เย่เฉินก็ไม่ได้สุภาพ แม้ว่าเขาจะไม่พูดตลอด แต่ก็อยากให้เฮเลน่าจำไว้เสมอว่า เขาเป็นคนมอบบัลลังก์นี้ให้กับเฮเลน่า
ดังนั้น เย่เฉินจึงพูดกับแม่ของเฮเลน่าว่า:"คุณอีเลียดไม่จำเป็นต้องเกรงใจครับ การช่วยให้เฮเลน่าสืบราชบัลลังก์เป็นคำมั่นสัญญาของผมให้เฮเลนา ต้องทำให้สำเร็จอย่างสุดกำลังอยู่แล้ว"
เฮเลน่าพูดในเวลานี้ว่า:"คุณเย่ คุณมีเวลาเข้าร่วมพิธีราชาภิเษกในอีกสามวันหรือไม่?"
เฮเลน่ายังสับสนเล็กน้อยในเวลานี้ และเธอคิดกับตัวเองว่า:"ทำไมคุณเย่ถึงให้ยาอายุวัฒนะนี้แก่ฉัน? ตอนนี้ฉันแทบไม่มีรากฐานในราชวงศ์แล้ว นอกจากแม่แล้ว ฉันไม่มีใครที่ไว้ใจได้ และหากให้ยานี้แก่ฉัน ฉันเกรงว่าฉันจะเก็บไว้ไม่ได้...… ถ้ายายของฉันมีความคิดที่ไม่ดี ฉันจะทำอย่างไร?"
ตอนที่เฮเลน่าทำอะไรไม่ถูก เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า:"คุณอีเลียดมีสุขภาพที่แย่มาก ผมคิดว่าแกน่าจะยังไม่ถึงห้าสิบปี ผมของเธอขาวไปครึ่งหนึ่ง และสภาวะทางจิต ก็แย่กว่าคนอายุเท่ากันมาก และถ้าพึ่งการฟื้นตัวอย่างช้าๆ คาดว่าจะฟื้นตัวภายในหนึ่งปีครึ่งได้ยากมาก"
"และเธอจะได้สวมมงกุฎเป็นเท็นโนอย่างเป็นทางการภายในสามวัน ในพิธีราชาภิเษก ถ้าอาการของแม่คุณแย่เกินไป ก็จะทำให้เกิดความสงสัยจากโลกภายนอกเช่นกัน"
"ดังนั้น ส่วนยาอายุวัฒนะส่วนนี้ ให้แม่ของคุณใช้ปรับสภาพร่างกาย!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...