ในประเทศ ต้องเดินเยี่ยมและปลอบใจทุกที่ และเพิ่มการให้กำลังใจและการสนับสนุนของประชาชนเพื่อราชวงศ์
ในต่างประเทศ ปกติแล้วเท็นโน จะเสด็จพระราชดำเนินเยือนประเทศในระดับทางการทูต
แม้ว่าเธอจะเพียงแค่อยากไปหาเย่เฉินที่หัวเซี่ย และไปเยี่ยมเย่เฉิน ก็เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน เพราะในฐานะเท็นโน ตราบใดที่ตัดสินใจออกจากประเทศ รัฐบาลยุโรปเหนือจะแจ้งประเทศปลายทางอย่างแน่นอน บอดี้การ์ด ผู้ช่วย และแม่บ้านที่เกี่ยวข้องก็จะตามไปด้วยเช่นกัน
ในเวลานั้น ถ้าเย่เฉินไม่มาหาเธอ เธออาจจะไม่มีโอกาสได้เห็นเย่เฉินในชีวิตของเธออีก
ดังนั้น ระยะทางที่เย่เฉินไปสนามบิน อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่ตนได้ใช้เวลาอยู่กับเขา
เย่เฉินเห็นว่าเฮเลน่าพูดอย่างนั้นแล้ว และแน่นอนว่ามันไม่ง่ายเลยที่จะปฏิเสธ ดังนั้นเขาจึงยิ้มพูดว่า:"พูดเกินไปแล้วครับ ถ้าคุณต้องการ ก็ลำบากไปเป็นเพื่อนผมหน่อยครับ"
เฮเลน่าถอนหายใจด้วยความโล่งอก และพูดอย่างตื่นเต้นเหมือนเด็กผู้หญิง:"ขอบคุณค่ะคุณเย่!"
เท็นโนเห็นการแสดงของเฮเลน่าอยู่ในสายตา เธอเข้าใจความคิดของเฮเลน่าแล้ว และคิดกับตัวเองว่า:"เฮเลน่าคงจะหวั่นไหวต่อเย่เฉินนี้แล้ว...... แม้จะแค่อยากไปส่งเขา ยังต้องขอร้องอ้อนวอน…...เห็นเธอเป็นแบบนี้ น่าจะชอบเย่เฉินมาก…..."
เมื่อคิดถึงเช่นนี้ เท็นโนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสารเล็กน้อยในใจ
นี่เป็นเพราะเธอรู้ดีว่าความรู้สึกของเฮเลน่าที่มีต่อเย่เฉินนั้น มันถูกกำหนดให้ไม่มีผลลัพธ์
อันที่จริง จากความปรารถนาของเธอที่มีต่อยาอายึวัฒนะ เธอหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเฮเลน่า และเย่เฉินสามารถอยู่ด้วยกันได้
ด้วยวิธีนี้ เย่เฉินจะเป็นหลานเขยของตน และด้วยความสัมพันธ์นี้ โอกาสที่จะได้รับยาอายุวัฒนะจึงมากขึ้นโดยธรรมชาติ
แต่ว่า เธอก็รู้ดีเกี่ยวกับวิถีชีวิตในอนาคตของเฮเลน่า
หลังจากที่เธอสืบทอดบัลลังก์ในอนาคต ชะตากรรมในอนาคตของเธอก็กำหนดไว้แล้ว
แม้ว่าเวลาที่เธออยู่กับเย่เฉินจะสั้นมาก แต่ผลกระทบของเย่เฉินที่มีต่อเธอนั้นใหญ่มาก
เย่เฉินไม่เพียงแต่ช่วยชีวิตเธอและแม่ของเธอไว้เท่านั้น แต่ที่สำคัญกว่านั้น เขาได้แสดงให้เฮเลน่าเห็นว่าผู้ชายสามารถมีพลังอำนาจเพียงใด
ดังนั้นเธอจึงเปรียบเสมือนสาวน้อยในนิยายศิลปะการต่อสู้ ที่ได้เห็นยอดฝีมือที่ไม่มีใครเทียบได้เป็นครั้งแรก ในเวลาเพียงไม่กี่นาที เธอได้ตกหลุมรักท่าทางที่ไม่มีใครเทียบได้ของอีกฝ่าย
ถ้าเป็นไปได้ เธอก็เต็มใจที่จะสละตำแหน่งเท็นโน เพื่อเย่เฉิน
เพราะยังไงตอนนี้แม่ก็ปลอดภัยแล้ว และเธอไม่ต้องเป็นเท็นโนก็ได้ หรือแม้แต่ออกจากราชวงศ์และย้ายไปอยู่ที่จีน
แต่ว่า เธอก็รู้ว่า เย่เฉินมีครอบครัวที่จินหลิงแล้ว และมีเพื่อสาวที่สนิทมากมาย ในหัวใจของเย่เฉิน เธออาจจะเป็นแค่คนที่ผ่านไปที่ไม่มีนัยสำคัญ แม้ว่าเธอจะเต็มใจสละบัลลังก์เพื่อเขาก็ตาม เขาก็อาจไม่เต็มใจอยู่เคียงข้างเธอ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...