ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3380
ขบวนรถของราชวงศ์ยุโรปเหนือกำลังควบอยู่บนทางหลวงกลางดึก
เครื่องบินคองคอร์ดพร้อมที่จะบิน และสามารถบินได้ทันที ที่เย่เฉินมาถึงสนามบิน
ในเวลานี้ เป็นเวลาตีหนึ่งในตอนเช้าตามเวลายุโรปเหนือ และเจ็ดโมงเช้าตามเวลาเย่นจิง
หากราบรื่น เย่เฉินจะมาถึงเย่นจิงตอนเที่ยงของเวลาของเย่นจิง หลังจากลงจอด อันดับแรกเขาจะไปภูเขาเย่หลิงซานให้เร็วที่สุด เพื่อจัดการกับสมาชิกในตระกูลเย่ที่หดหัวอยู่ในกระดอง
ในรถ เฮเลน่านั่งข้างเย่เฉิน
ในเวลานี้ ในใจลึกๆ ของเฮเลน่ามีสิ่งพัวพันอยู่มากมาย เธอมองเย่เฉินบ้าง มองท้องฟ้าตอนกลางคืนของยุโรปเหนือนอกหน้าต่างบ้าง บางครั้งก็เม้นปากแดงและบางครั้งก็อดไม่ได้ที่จะใช้ฟันขาวกัดริมฝีปากล่าง
หลังจากลังเลมานาน ในที่สุดเธอก็พูดเบา ๆ ว่า:"คุณเย่ อันที่จริงยุโรปเหนือนั้นเล็กมาก เมื่อเทียบกับหัวเซี่ย และประชากรก็ไม่มากเท่าหนึ่งในสามของเมืองเย่นจิง...…"
เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"เล็กไปหน่อย แต่ในไม่ช้ามันจะกลายเป็นดินแดนของกษัตริย์อย่างคุณ ตอนนี้คุณอายุยังน้อย และต่อไปจะอยู่ในอำนาจอย่างน้อย 50 ปี ในอีก 50 ปีก็มีหลายสิ่งหลายอย่างที่คุณทำได้ และมีอะไรอีกมากมายให้ตั้งตารอ"
เฮเลน่ายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ และพูดอย่างจริงจังว่า:"คุณเย่ พูดตามตรง ที่จริงแล้ว…...ที่จริงฉันไม่มีความสนใจกับราชบัลลังก์เลย....."
เฮเลน่าพูดไม่ออกทันที
เหตุผลที่เธอถอดใจในเวลานี้ เป็นเพราะขบวนรถใกล้สนามบินมากขึ้นเรื่อยๆ และการแยกระหว่างเธอกับเย่เฉินก็ใกล้ขึ้นเรื่อยๆ
ยิ่งเป็นเช่นนี้ เธอยิ่งมั่นใจได้ชัดเจนยิ่งขึ้นว่า เธอไม่ต้องการบอกลาเย่เฉิน
เธอไม่อยากให้ความสัมพันธ์ของชีวิตและเย่เฉินจบลงตรงนี้
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...