ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3381
ก็เหมือนกับเส้นตรงสองเส้นที่ตัดกัน เพียงแต่บรรจบกันที่จุดตัดเดียว ต่อจากนั้นก็ต่างคนต่างเดินในทิศทางของตัวเอง ยิ่งเดินยิ่งไกลขึ้นเรื่อยๆ
เธอต้องการทำให้เส้นตรงแห่งโชคชะตาของตัวเองนั้น อยู่ในเปลี่ยนแปลงทิศทางตรงจุดตัดนี้พบเจอกับเจอกับเย่เฉิน ทางที่ดีคือสามารถที่จะเริ่มต้นจากจุดนี้ และพันเส้นตรงนั้นของเย่เฉินให้แน่นขึ้นมา ให้ชีวิตในอนาคตของเย่เฉิน ก็มีตัวเองคอยเคียงข้าง
แต่ว่า คำพูดแบบนี้ก็อยู่ติดในลำคอของเธอโดยตลอด ความคิดที่เสมือนจริงมากหลายครั้ง แต่ก็ถูกเธออดกลั้นกลืนกลับไป
ไม่ใช่ว่าเธอไม่กล้าสารภาพรักกับเย่เฉิน เพียงแต่เธอกลัวว่าจะถูกเย่เฉินปฏิเสธ
ถ้าหากเก็บรักษาความคิดนี้ อย่างน้อยในอนาคตก็ยังความหวังริบหรี่ที่สามารถคาดหวังได้
แต่เย่เฉินกลับไม่ทราบเหตุผลที่แท้จริงที่เธอไม่กล้าออกมาเผชิญหน้ากับความเป็นจริง
เขามองไปทางเฮเลน่า และพูดด้วยอารมณ์ว่า: “อันที่จริง ผมในเมื่อหนึ่งปีกว่าที่แล้ว เหมือนกับคุณในตอนนี้ ก็อยู่ที่จุดต่ำสุดในชีวิต ในเวลานั้น ตระกูลเย่มาหาผมอย่างกะทันหัน จะมอบบริษัทที่มีมูลค่าทางตลาดหนึ่งแสนล้านให้กับผม ในขณะเดียวกันก็ให้เงินสดกับผมหนึ่งหมื่นล้าน ในเวลานั้น ผมก็เคยไม่กล้าเผชิญหน้ากับความจริงมาก่อน……”
เฮเลน่าพยักหน้าเล็กน้อย และพูดเบาๆว่า: “ฉันเคยได้ยินเย่เฟิงพูดถึงเรื่องนี้ เขาโกรธมากทุกครั้งที่พูดถึงเรื่องนี้……”
“ใช่……”เย่เฉินยิ้มอย่างราบเรียบ: “เขาคงจะโกรธมาก ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีทางที่จะเต็มไปด้วยความเป็นศัตรูกับผม”
จากนั้น เย่เฉินก็พูดอีกว่า: “คุณเคยคิดบ้างมั้ยว่า การตัดสินใจเล็กๆน้อยๆตามปกติของคุณ มีความเป็นไปได้ว่าจะเปลี่ยนแปลงตัวของคุณเอง หรือว่าชีวิตของคนอื่นอย่างซึมซับอิทธิพลจากสภาพแวดล้อมและสิ่งอื่นๆเข้าไปโดยไม่รู้ตัว?”
เฮเลน่าพูดอย่างมึนงง: “คุณเย่ ฉันไม่ค่อยข้าใจโชคชะตาและชะตาลิขิตเท่าไหร่……”
เย่เฉินพูดอย่างราบเรียบว่า: “ถ้าหากคุณเห็นคนคนหนึ่งข้ามถนนถูกรถแท็กซี่คันหนึ่งชนตาย คุณสามารถลองย้อนวงโคจรชีวิตของคนที่ถูกชนเสียชีวิต และคนขับรถที่ก่อให้เกิดอุบัติเหตุไปก่อนหน้านี้สิบวินาที สิบนาที สิบชั่วโมง หรือว่าหนึ่งวัน”
เฮเลน่าถามอย่างไม่เข้าใจว่า: “คุณเย่ ย้อนวงโคจรชีวิตของคนไปก่อนหน้านี้หมายความว่ายังไง?”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...