เย่เฉินพูดอย่างราบเรียบ: “ก็คือเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ พวกเขาทั้งสองก็กำลังทำอะไรอยู่”
หลังจากนิ่งไปชั่วครู่ เย่เฉินก็พูดอีกว่า: “มีความเป็นไปได้ว่าสิบวินาทีก่อนเกิดอุบัติเหตุ คุณเพิ่งจะเดินผ่านริมถนนพอดี คนขับรถคนนั้นเพราะว่าถูกความสวยของคุณดึงดูด ดังนั้นเสียสมาธิ จึงก่อให้เกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์”
“ก็มีความเป็นไปได้เช่นกันว่าสิบนาทีที่แล้ว คุณเรียกรถนั่งแท็กซี่พร้อมกับคนอื่น แต่คนขับรถคนนั้นเพราะว่าเห็นรูปร่างหน้าตาคุณสวยกว่า ดังนั้นเลือกที่จะหยุดรถตรงหน้าของคุณ และหลังจากที่คุณขึ้นรถ ให้เขาขับรถไปที่บริเวณเกิดเหตุ ดังนั้นเขาถึงได้ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ครั้งนั้น”
“ยังมีความเป็นไปได้ว่าสิบชั่วโมงก่อนหน้านี้ คุณได้อัปโหลดวิดีโอของคุณลงบนแพลตฟอร์มวิดีโอสั้น เพื่อนของคนกลุ่มนี้เห็นเข้า ก็ส่งวิดีโอนี้ให้กับเขาอีก หลังจากที่เขาดูจบก็รู้สึกว่าคุณสวยมาก ดังนั้นในหัวก็ลืมคุณไม่ลงตลอด ถึงขนาดตอนที่ข้ามถนน ในหัวก็ยังคิดถึงวิดีโอสั้นนั้นของคุณ ดังนั้นถึงได้ทำให้เขาละความสนใจ และถูกรถชนตาย”
พูดถึงตรงนี้ เย่เฉินยักไหล่ และพูดว่า: “นี่ก็คือโชคชะตาที่ผมพูดถึง แต่สถานการณ์จริงอาจซับซ้อนมากกว่าที่ผมพูด ตัวอย่างเช่น ตอนนั้นถ้าผมไม่รับเงินของตระกูลเย่ ผมอาจจะซื้อรถบีเอ็มดับเบิลยูมอบให้กับภรรยาผมไม่ได้ ถ้าหากผมไม่ได้ซื้อรถคันนั้น พ่อตาของผมก็ไม่มีทางยึดครองรถคันนั้น ถ้าหากเขาไม่ได้ยึดครองรถคันนั้นไป เขาก็ไม่มีทางให้ผมเป็นคนขับรถของเขา ให้ผมขับรถพาเขาไปดูแจกันโบราณราคาแพง……”
เมื่อพูดเช่นนี้แล้ว เย่เฉินก็ส่ายหน้ายิ้ม ก็ย่อมละเว้นเรื่องที่ได้รับตำราเก้าเสวียนเทียนโดยบังเอิญในจี๋ชิ่งถัง และพูดต่อไปว่า: “ถ้าหากไม่มีสิ่งเหล่านี้ ตลอดชีวิตนี้ผมก็ไม่มีจุดตัดอะไรทั้งนั้น ก็เป็นไปไม่ได้ที่ในขณะนี้ จะนั่งอยู่ในรถคันเดียวกัน”
ในความคิดของเขา โชคชะตาก็วิเศษขนาดนี้
เฮเลน่ามึนงง แต่กลับมองเย่เฉินอย่างเขินอายเล็กน้อย และรวบรวมความกล้าถามเขา: “คุณเย่ ตัวอย่างทั้งสามข้อเมื่อกี้นี้ของคุณ ทุกข้อก็เหมือนกับเป็นเพราะรูปร่างหน้าตาของฉัน ถึงได้ก่อให้เกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์นั้น……คุณคิดว่าฉันสวยมากจริงๆเหรอ?”
เย่เฉินไม่ได้คิดมากนัก และพูดอย่างเป็นกันเองว่า: “ใช่สวยมากนะ ไม่ว่าความสวยงามแบบตะวันตก หรือว่าความสวยงามแบบตะวันออก คุณน่าจะถือได้ว่าสวยมาก”
เฮเลน่าหันข้าง จับจ้องมองเย่เฉินที่อยู่ในระยะใกล้ ดวงตากลมโตคู่หนึ่งเป็นประกายในตอนกลางคืน รวบรวมความกล้าถามเขาเสียงเบาว่า: “คุณเย่……ถ้าหาก……คุณคิดว่าฉันสวยมากจริงๆ งั้นคุณ……ยินดีที่จะ……จูบฉันมั้ย?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...