เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ เย่เฉินเอ่ยขึ้นอีกว่า: “เหล่าเฉิน ตอนนี้หลายคนต้องการที่จะตัดสัมพันธ์กับโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงไม่ใช่เหรอ? ถ้าอย่างนั้นนายก็ประกาศต่อโลกภายนอก ว่าคนที่มาร่วมงานประมูลทั้งหมด ต้องพักในโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงถึงจะเข้าร่วมงานได้!”
“ตอนนั้นราคาห้องของโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงพวกนาย ก็เพิ่มขึ้นร้อยเท่าจากเดิมได้เลย! ห้องที่ก่อนหน้านี้คืนละ 1,000 หยวนก็เปลี่ยนเป็นคืนละ หนึ่งแสน ห้องที่เมื่อก่อนคืนละหมื่นหยวน ก็เปลี่ยนเป็นคืนละล้านหยวนไปเลย! ต่างพากันหลบโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงกันนักไม่ใช่เหรอ? ถึงตอนนั้นก็ให้พวกเขาได้เห็นว่าเศรษฐีแนวหน้าเหล่านั้นเขาแย่งชิงจองห้องในโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงกันยังไง!”
เฉินจื๋อข่ายได้ยินถึงตรงนี้ ก็เอ่ยด้วยความตื่นเต้นอย่างยิ่ง: “นั่นมันสุดยอดไปเลย! สามวันนั้นก็จะได้รายรับกิจการหนึ่งปีแล้ว...”
เย่เฉินยิ้ม เอ่ยว่า: “หวังว่าจากงานประมูลครั้งนี้ จะทำให้พละกำลังที่อ่อนแอของจินหลิงได้รับการยกระดับที่สูงอย่างก้าวกระโดดมาก!”
“ที่ซิลิคอนแวลลียของอเมริกาไม่มีเงื่อนไขที่พิเศษอะไร ก็เพราะว่าบริษัทเครือข่ายอินเทอร์เน็ตเยอะแล้ว ดังนั้นถึงได้มีชื่อเสียงโด่งดังทั่วโลกไม่ใช่เหรอ?”
“เดิมทีลาสเวกัสก็เป็นพื้นที่แห้งแล้งอยู่แล้ว แต่เมื่อกิจการคาสิโนผุดขึ้นมาแล้ว ก็กลายมาเป็นเมืองแห่งคาสิโนอันมีชื่อเสียงกระฉ่อนทั่วโลกภายในเวลาอันรวดเร็วเหมือนกัน”
“นี่ก็เป็นการพิสูจน์แล้วว่า หากเมืองเมืองหนึ่งต้องการที่จะพัฒนา ก็ไม่จำเป็นต้องมีตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ที่พิเศษรวมถึงแหล่งทรัพยากรธรรมชาติก็ได้ ขอเพียงเลือกพื้นที่ถูกต้อง กำจัดสิ่งที่อ่อนกำลังของพื้นที่นี้ออกไปให้ได้ ก็จะต้องพัฒนาขึ้นมาได้แน่นอน”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เย่เฉินเอ่ยจึ้นด้วยความหยิ่งผยอง: “ฉันไม่กล้าบอกหรอกนะว่าจะสร้างจินหลิงให้กลายเป็นเมืองใหญ่ที่รุ่งเรืองระดับแนวหน้าได้ แต่ฉันสามารถสร้างจินหลิงให้กลายเป็นเมืองอายุยืนที่เศรษฐีระดับแนวหน้าของโลกแห่กันมาได้แน่นอน! พอถึงเวลานั้น เชื่อว่าการพัฒนาของเศรษฐกิจเมืองจินหลิงก็คงก้าวกระโดดไปไกลได้แน่นอน!”
……
เพื่อที่จะผลักดันแผนการงานประมูลโดยเร็วที่สุด เย่เฉินโทรศัพท์หาซ่งหวั่นถิง พร้อมบอกเล่าถึงแนวความคิดงานประมูลครั้งนี้ให้เธอฟัง
ผลงานสะสมที่ผ่านมือของตระกูลซ่งในทุกปีก็เยอะมากเช่นกัน ทว่าเนื่องจากตัวพวกเขาเองไม่มีแรงกระทบที่ยิ่งใหญ่นัก ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นราคาซื้อ หรือราคาขาย ต่างก็ไม่ได้เป็นที่น่าพึงพอใจนัก อีกทั้งหลายครั้งได้รับเงิน ก็ไม่ได้รับของที่ดีเท่าไรนัก
งานประมูลครั้งนี้ เย่เฉินยอมที่จะจัดร่วมกับจี๋ชิ่งถัง นี่จะส่งผลกระทบต่อแบรนด์จี๋ชิ่งถังให้ยกระดับขึ้นเป็นอย่างมาก
ไม่แน่ว่าหลังจากผ่านงานประมูลไปครั้งสองครั้งแล้ว ผลกระทบของจี๋ชิ่งถังอาจเทียบเท่าได้กับ Christie’s และ Sotheby’s ก็เป็นได้
ดังนั้น ซ่งหวั่นถิงไม่เพียงแต่ตอบรับไปอย่างไม่ลังเล แถมยังรับปากกับเย่เฉินอีกด้วย ว่าจะต้องนำของสะสมที่ดีที่สุดของจี๋ชิ่งถังมาช่วยเย่เฉินดันให้บรรยากาศงานประมูลคึกคักขึ้นด้วย!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...