ทหารทั้งหลายแห่งสำนักว่านหลงสีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
พวกเขาต้องการฐานกองหลังมาตั้งนานแล้ว ทว่าน่าเสียดายเนื่องจากสถานะพิเศษของพวกเขา ทำให้ทุกครั้งที่ลองดูก็จะล้มเหลวเรื่อยไป ประเทศและพื้นที่ส่วนมาก ไม่ว่าจะอย่างไรก็ไม่สามารถยอมให้พวกเขาสร้างฐานทัพภาคพื้นดินได้เลย
ดังนั้น แม้ว่าจะมีจำนวนมากเกินหมื่นรายแล้ว ครั้นพวกเขาก็ยังต้องกระจายทหารตนเองไปยังสถานที่ต่างๆ อีก ถ้าหากเจอการขับไล่ในที่แห่งหนึ่ง ก็จำเป็นต้องเคลื่อนย้ายพลไปสถานที่ต่อไปในการอาศัยชั่วคราวก่อน
หากสามารถมีฐานทัพอันมั่นคงได้ เช่นนั้นสำหรับพวกเขาแล้วก็เท่ากับมีบ้านอยู่อาศัย
เย่เฉินเอ่ยขึ้นมา: “จริงสิโพ้จวิน ฉันคิดว่าพรุ่งนี้นายไปอ่าวคูเวนเลยก่อนก็ได้นะ ไปชี้เป้าฐานริมฝั่งทะเลหน่อย แล้วก็ใช้โอกาสนี้แบ่งเขตอย่างละเอียดสำหรับส่วนรวมของทีมกับทีมส่วนกลางของนายสักหน่อย สำหรับทางซีเรีย รอให้ฉันจัดการธุระในมือเสร็จก่อนแล้วจะหาโอกาส ไปเจรจากับพวกเขาดูดีๆ ”
ว่านพั่วจวินเอ่ยอย่างสุภาพทันที: “กระผมรับทราบครับ!”
เย่เฉินเอ่ยขึ้นอีก: “ก่อนที่นายจะไป เลือกหนึ่งคนจากนายพลห้าดาวของสำนักว่านหลงออกมา แล้วก็จัดลูกน้องฝีมือดีสิบกว่านาย ให้ต่อจากนี้อาศัยอยู่ที่จินหลิงระยะยาว”
“รับทราบคุณเย่ ก่อนผมไปจะจัดการให้เรียบร้อย!”
เย่เฉินพยักหน้า เอ่ยอย่างจริงจัง: “เรือลำนี้ไม่ใช่แค่ให้พวกนายใช้เป็นฐานทัพบนทะเล รอหลังจากที่พวกนายเริ่มทำงานรักษาความปลอดภัยที่เขตความเสี่ยงสูงในอนาคตแล้ว การขนส่งคนและสิ่งของก็จะใช้เรือลำนี้แหละ”
เวลาต่อมา เย่เฉินเอ่ยตักเตือนว่า: “พวกนายจะต้องเตรียมพร้อมหลีกเลี่ยงอันตรายทีหลังให้เต็มที่ ถึงตอนนั้นนอกจากเฮลิคอปเตอร์แล้ว ต้องใช้สปีดโบ๊ทสมรรถนะสูงอีกหลายลำด้วย แม้เรือที่โจรสลัดใช้จะไม่ใหญ่มาก แต่เร็วมาก มีความคล่องตัวสูง พวกนายจะต้องวางกลยุทธ์ที่ได้ผลตอนปฏิบัติจริง”
ว่านพั่วจวินเอ่ยอย่างหนักแน่น: “คุณเย่ไม่ต้องห่วง ถึงตอนนั้นพวกเราจะสร้างกลไกทำงานที่สมบูรณ์รอบด้าน เราจะทำการรวมทหารคุ้มกันเรือติดอาวุธ ฐานทัพบนทะเล ฐานทัพชายแดนรวมทั้งฐานกองหลังไว้ด้วยกันด้วยวิธีที่เยี่ยมยอดที่สุด ถึงตอนนั้นจะไม่มีทางยอมให้เรือส่งสินค้าที่สำนักว่านหลงคุ้มกันได้รับอันตรายโดยเด็ดขาด!”
เย่เฉินยิ้ม เอ่ยว่า: “พละกำลังของสำนักว่านหลง ฉันเชื่อใจอยู่แล้ว ถึงตอนนั้นฉันตั้งตารอให้พวกนายเจอโจรสลัดหลายๆ ครั้งหน่อย แล้วทำสงครามอันสวยงามบนทะเลหลายครั้ง ถึงตอนนั้นกิจการจะมาหาถึงที่ตามกันไม่หยุดแน่นอน!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...