“แน่นอน” ซ่งหวั่นถิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม “นานาโกะเป็นคนที่ขอให้ฉันถามคุณ เธอมองแวบเดียวก็รู้ว่าเฮเลน่ากำลังสารภาพรักกับคุณ ฉันก็รู้สึกแบบเดียวกับเธอ”
ซ่งหวั่นถิงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย้ยหยัน “อาจารย์เย่ ตอนนี้คนทั่วโลกกำลังเดาว่าใครคือ YC และคาดว่าความนิยมนี้จะดำเนินต่อไปอีกสักพัก ระยะนี้คุณต้องถ่อมตนเล็กน้อย มิฉะนั้นคนอื่นจะเดาถูกว่าคุณคือ YC และจะเป็นปัญหาใหญ่”
เย่เฉินส่ายศีรษะและกล่าวด้วยความจำใจว่า “พวกเรามาคุยเรื่องการประมูลเถอะ”
เมื่อเห็นว่าเย่เฉินจงใจหลีกเลี่ยงหัวข้อนี้ ซ่งหวั่นถิงก็ไม่ได้กล่าวเยาะเย้ยอีก และกล่าวอย่างจริงจังว่า “อาจารย์เย่ คุณวางแผนอย่างไรกับการประมูลยาอายุวัฒนะครั้งนี้?”
เย่เฉินกล่าวว่า “ผมวางแผนที่จะให้ตระกูลเย่จัดร่วมกับตระกูลซ่ง ส่วนสถานที่นั้นก็เลือกที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกง”
ซ่งหวั่นถิงรีบถามว่า “อาจารย์เย่ ถ้าตระกูลเย่เข้าร่วมอย่างเปิดเผย มันจะสร้างปัญหาโดยไม่จำเป็นให้กับสถานะของคุณหรือไม่?”
เย่เฉินกล่าวว่า “การประมูลครั้งนี้ผมนำยาอายุวัฒนะออกมาเท่านั้น และผมจะไม่เข้าร่วมการดำเนินการเฉพาะ เมื่อถึงเวลานั้นตระกูลเย่กับตระกูลซ่งจะเป็นคนที่อยู่เบื้องหน้า ตระกูลเย่ยังไม่เคยจัดประมูลวัตถุโบราณ ดังนั้นต้องอาศัยจี๋ชิ่งถังของพวกคุณนำของดีทั้งหมดออกมาสนับสนุนในงานประมูล”
ซ่งหวั่นถิงกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เรื่องนี้คุณวางใจเถอะ ฉันจะนำคอลเลกชันที่ดีที่สุดของจี๋ชิ่งถังออกไป!”
หลังจากกล่าวจบ ซ่งหวั่นถิงถามอีกว่า “อย่างไรก็ตาม อาจารย์เย่ การนำยาอายุวัฒนะออกมาประมูลนั้น จำเป็นต้องแนะนำยาอายุวัฒนะ คุณต้องการพูดถึงชื่อของคุณไหม? เพราะคุณเป็นคนที่ผลิตยาอายุวัฒนะ”
ซ่งหวั่นถิงกล่าวอย่างซาบซึ้ง “อาจารย์เย่ หวั่นถิงเข้าใจแล้วค่ะ”
เย่เฉินพยักหน้าและยิ้ม จากนั้นกล่าวว่า “อย่างไรก็ตาม คราวนี้เหตุผลที่ผมต้องการร่วมมือประมูลยาอายุวัฒนะกับคุณ สิ่งสำคัญคือหวังว่าจี๋ชิ่งถังจะใช้โอกาสนี้สร้างอิทธิพลให้กับตนเอง และการประมูลจะสามารถดึงดูดมหาเศรษฐีชั้นนำของโลกมาที่นี่ ดังนั้นเมื่อเทียบกับพวกเราแล้ว Sotheby's และ Christie's จะตกเป็นเบี้ยล่าง”
“และมหาเศรษฐีจะมาที่เมืองจินหลิงเพื่อเข้าร่วมการประมูลครั้งนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ และหวังว่าของสะสมที่จะนำมาเข้าร่วมการประมูลจะมากขึ้นเรื่อย ๆ และพวกเราในฐานะผู้จัดงาน จะได้รับค่าคอมมิชชั่นจากพวกเขามากขึ้นเรื่อย ๆ เช่นกัน”
“อย่างไรก็ตาม ผมสามารถให้สัญญากับคุณได้ข้อหนึ่ง ไม่ว่าการประมูลนี้จะจัดขึ้นเป็นระยะเวลานานแค่ไหน ตระกูลเย่จะนำยาอายุวัฒนะออกมาประมูลเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ส่วนการประมูลของสะสมอื่น ๆ ทั้งหมดนั้นมอบให้จี๋ชิ่งถังของคุณดำเนินการ ขอเพียงแค่คุณทำได้ดี ผมเชื่อว่าใช้เวลาไม่นาน ชื่อเสียงในด้านการประมูลของจี๋ชิ่งถังจะเหนือกว่าของ Sotheby's และ Christie's!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...