ในเวลาเดียวกัน เขายังลงทุนในโครงการวิจัยสมองที่คล้ายกับของเศรษฐีนามสกุลเฉิน และหวังว่าในตอนที่ร่างกายไม่สามารถฟื้นฟูได้ สามารถทำให้สมองของมนุษย์และจิตสำนึกของมนุษย์รักษาไว้ได้ เพื่อให้สติสัมปชัญญะมีอายุยืนยาว
นอกจากนี้ เขาได้ลงทุนไม่น้อยกว่าหนึ่งพันล้านดอลลาร์ในเทคโนโลยีการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ของการเก็บรักษาด้วยการแช่แข็ง
จุดประสงค์คือเพื่อแช่แข็งร่างกายของคนก่อนตาย และเมื่อเส้นทางอื่น ๆ ยังผ่านไม่ได้ จากนั้นหลังจากที่เทคโนโลยีอายุยืนในอนาคตเติบโตเต็มที่ ก็ละลายน้ำแข็งชุบชีวิตขึ้นมา
สรุปก็คือ เขาได้วางแผนไว้หลายทิศทางสำหรับตัวเอง หวังว่าจะมีสักทางที่จะประสบความสำเร็จ
น่าเสียดายที่แม้ว่างานวิจัยที่เขาลงทุนจะมีผลการวิจัยทางวิทยาศาสตร์บางอย่าง แต่ก็ยังห่างไกลจากอายุยืนที่เขาต้องการ
นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงปราณนาอย่างมากกับ"โอกาส" ของล่ายชิงหวา
เป็นเพราะว่าล่ายชิงหวาปิดปากเงียบ ทำให้เขาไม่ได้ติดต่อกับล่ายชิงหวามาเป็นเวลาหลายเดือนแล้ว
จู่ๆ ก็ได้รับโทรศัพท์จากล่ายชิงหวา ชายชรารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยครู่หนึ่ง
เดิมทีเขาไม่คิดที่จะรับสาย คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกดปุ่มรับสาย พูดด้วยน้ำเสียงยิ่งๆ ว่า:"ฮัลโหล ว่าไง?"
ล่ายชิงหวาไม่แปลกใจกับท่าทางของเขาเลย หัวเราะและพูดว่า:"เหล่าเฟ่ย ช่วงนี้เป็นไงบ้าง?"
"ไม่ค่อยดี"เฟ่ยเจี้ยนจงร้องหึ แล้วพูดอย่างไม่พอใจว่า:"ฉันใกล้จะตายแล้ว หมอบอกว่าการทำงานร่างกายของฉันแทบสุดแล้ว แม้ว่าจะไม่มีอาการใด ๆ บางทีอาจจะตายตามธรรมชาติในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งก็เป็นได้ ไม่เหมือนนาย ที่เจอวิธีที่สามารถจู่ ๆ ก็เด็กลงยี่สิบปีได้ กลับไม่ยอมแบ่งปันให้เพื่อนที่คบกันมา60 ปีของนาย!"
ดังนั้น เขาจึงถือเอาว่าตราบใดที่เขารู้ว่าโอกาสอยู่ที่ใคร เขาจะต้องให้อีกฝ่ายให้โอกาสแบบเดียวกันกับตนอย่างแน่นอน
ล่าชิงหวาพูดอย่างถอดใจ:"เหล่าเฟ่ยดวงชะตาเกิดของบางคนนั้นสูงกว่านายมาก ต่อหน้าคนเหล่านี้ ความมั่นใจในตนของนายจะไม่ใช่ความมั่นใจอีกต่อไป แต่เป็นความอวดดี…..."
พูดแล้วถอนหายใจเบาๆ แล้วพูดอย่างช่วยไม่ได้ว่า:"ช่างเถอะๆ ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว นายจะได้ไม่ต้องด่าฉันอีก นายอยากรู้ไม่ใช่เหรอว่าโอกาสของฉันมาจากไหนใช่ไหม? งั้นฉันจะบอกให้"
เฟ่ยเจี้ยนจงที่อยู่ปลายสายกำลังจะด่า เมื่อได้ยินแบบนี้ เขาก็หายใจเข้าลึก ๆ ทันที จากนั้นพูดด้วยความตื่นเต้นแบบอยากที่จะซ่อนไว้ว่า:"นาย......นายยอมบอกฉันจริง ๆ เหรอ?!"
ล่ายชิงหวาตอบอืมและพูดอย่างจริงจังว่า:"ฉันโทรมาเพื่อจะบอกนายว่า โอกาสที่ฉันได้มาในตอนนั้น คือยาวิเศษที่เรียกว่ายาอายุวัฒนะ แค่หนึ่งเม็ดก็เพิ่มอายุขัยของฉันได้อย่างน้อยสิบปี หากนายมีวาสนากับมัน บางทีนายอาจจะเจอมันก็ได้"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...