"ยาอายุวัฒนะ? !"
เมื่อได้ยินสามคำนี้ เฟ่ยเจี้ยนจงก็ตะลึงไปชั่วครู่และถามอย่างลองเชิง:"มันคืออะไร? ยาเหรอ?"
"ใช่!"ล่ายชิงหวาพูดว่า:"ยาอายุวัฒนะเป็นยาชนิดหนึ่ง เป็นยาวิเศษที่ผสมผสานพลังวิเศษเข้าด้วยกัน"
เฟ่ยเจี้ยนจงรู้สึกพิสดารเล็กน้อยและถามเขาว่า:"ยานี้ผลิตโดยบริษัทอะไร? มีส่วนผสมอะไร? หลักการของยาคืออะไร? เภสัชจลนศาสตร์และรายงานการทดลองทางคลินิกเป็นยังไง?"
ล่ายชิงหวาอธิบายว่า:"ไม่มีบริษัท ไม่ทราบส่วนผสม และหลักการของยาไม่ใช่สิ่งที่คนระดับอย่างฉันสามารถเข้าใจได้ สำหรับเภสัชจลนศาสตร์และการทดลองทางคลินิก ก็ไม่มีสิ่งนั้น"
พูดถึงนี้ ล่ายชิงหวาก็พูดว่า:"จริงสิ ถ้าเภสัชจลนศาสตร์ ฉันสามารถบอกนายจากประสบการณ์ส่วนตัวของฉันได้ว่า หลังจากยาวิเศษนี้เข้าสู่ร่างกายของนาย นายจะรู้สึกว่าเวลาในร่างกายของนายย้อนเวลา ทำให้นายพบสภาพร่างกายเมื่อสิบหรือยี่สิบปีก่อนได้"
"สำหรับการทดลองทางคลินิก ฉันเป็นตัวอย่างของการทดลองทางคลินิก"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เฟ่ยเจี้ยนจงรู้สึกว่าเรื่องนี้ลึกลับและไม่เข้าท่า จึงพูดอย่างโกรธเคืองทันที:"ล่ายชิงหวานะล่ายชิงหวา นายว่างเกินจนต้องมาล้อเล่นกับฉันสินะ…... ฉันอายุ90กว่าแล้ว! นายบอกฉันว่าให้ฉันไปหายาวิเศษ? นายคิดว่าฉันไม่เคยดูไซอิ๋วเหรอ?"
ล่าชิงหวายิ้มพูดว่า:"นายรู้ได้ไงว่าโลกนี้ไม่มียาวิเศษ?"
เฟ่ยเจี้ยนจงพูดอย่างไม่พอใจ:"ยาวิเศษที่ว่า มันก็คือเทพนิยายและเรื่องเล่าตำนานบางที่บันทึกไว้ในความเชื่องมงายล้าสมัยไม่ใช่หรือ? นายคิดว่าฉันอายุ3ขวบรึไง ที่จะเชื่อเรื่องพวกนี้…..."
น้ำเสียงของล่ายชิงหวาค่อย ๆ จริงจังขึ้นมา และพูดว่า:"เจี้ยนจงฉันไม่ได้ล้อเล่นกับนาย ที่ฉันสามารถเพิ่มอายุอีกสิบปีได้ ต้องขอบคุณยาอายุวัฒนะที่มหัศจรรย์นี้ ตอนที่ฉันกินมันเข้าไป ความรู้สึกเกิดใหม่แบบนั้น เป็นสิ่งที่ลืมไม่ลง! ถ้านายอยากเป็นเหมือนฉัน ที่จะได้โอกาสยืดอายุ สิ่งเดียวที่ช่วยนายได้คือยาอายุวัฒนะ ส่วนงานวิจัยทางการแพทย์ที่นานลงทุน ฉันบอกได้ชัดเจนเลยว่า ถึงแม้พวกมันจะมีประโยชน์ต่อสังคมมาก แต่มันไม่มีประโยชน์สำหรับนาย ฉันเชื่อว่าคุณคงรู้ดีกว่าฉันมาก"
ทันทีที่ล่ายชิงหวาพูดเช่นนี้ เฟ่ยเจี้ยนจงที่อยู่ปลายสายก็พูดไม่ออกทันที
ประโยคหลังๆที่ล่ายชิงหวาพูด เขาจะไม่รู้ดีได้ไง
สำหรับเทคโนโลยีการแช่แข็งนั้น ก็ยิ่งไร้สาระ
ไม่มีความแน่นอนว่า จะสามารถทำให้คนฟื้นคืนชีพได้สำเร็จหลังจากถูกแช่แข็งเป็นเวลาหลายปี
แผนการนี้ เท่ากับว่าดองปัญหาที่ไม่ทราบสาเหตุ และปล่อยให้ไปแก้ไขในอนาคต
หากมีวิธีที่จะชุบชีวิตเขาในอนาคต ก็ปลุกเขาให้ตื่นจากการแช่แข็ง
หากไม่มีทางฟื้นคืนชีพในอนาคต ก็อาจจะแช่แข็งไปตลอด จนถึงวันสิ้นโลก
เป็นเพราะว่าลงทุนไปหลายทาง ก็ไม่มีการพัฒนาที่แท้จริงเลย เฟ่ยเจี้ยนจงจึงปรารถนากับโอกาสของล่ายชิงหวามากยิ่งขึ้น

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...