ในเวลาเดียวกัน เมืองหลวงของยุโรปเหนือ อาสนวิหารแห่งออสซู
เฮเลน่าที่สวมชุดราชินีสีขาวศักดิ์สิทธิ์ ยืนอยู่ตรงหน้าอัครมุขนายก ภายใต้พยานชาวโลก และเริ่มยอมรับพิธีราชาภิเษกอันศักดิ์สิทธิ์และเคร่งขรึม
อัครมุขนายกผู้ชราภาพได้เชิญเฮเลน่าขึ้นครองบัลลังก์ที่ใจกลางเวทีอาสนวิหาร และชายหญิงจำนวนมากสวมชุดราชวงศ์ และถือคทายืนอยู่บนเวทีอย่างเป็นระเบียบ
และบทบาทสำคัญต่างๆ เช่น หัวหน้าผู้พิพากษาแห่งอาณาจักรยุโรปเหนือ คณบดีCollege of Arms และลอร์ดองคมนตรีก็ปรากฏตัวขึ้นบนเวทีด้วยเครื่องแต่งกายที่ยิ่งใหญ่
หลังจากที่คนเหล่านี้ขึ้นเวทีแล้ว พวกเขายืนอยู่ในทิศทั้งสี่ทิศตะวันออก ตะวันตก เหนือและใต้ของโบสถ์
ในเวลานี้ อัครมุขนายกท่องคำอธิษฐานพร้อมพระคัมภีร์ในมือ แล้วถามพวกเขาทีละคนว่า:"ท่านสุภาพบุรุษทั้งหลาย ข้าพเจ้าขอแนะนำให้ทุกท่านรู้จักเฮเลน่า อเล็กซานเดอร์ อีเลียด เท็นโนองค์ใหม่ของเรา และจากนี้ไปทุกท่านจะจงรักภักดีและรับใช้ท่านอย่างเต็มใจหรือไม่?"
ทุกคนพยักหน้าโดยไม่ลังเลและตอบอย่างเคร่งขรึมว่า:"ข้าเต็มใจ!"
อัครมุขนายกหันไปมองที่เฮเลน่าซึ่งนั่งอยู่ตรงกลาง แล้วถามเธอว่า:"ท่านเต็มใจให้คำมั่นสัญญาอย่างจริงจังหรือไม่ ว่าท่านจะครอบครองดินแดนของราชาแห่งอาณาจักรยุโรปเหนือ และทุกคนที่อยู่บนดินแดนของราชา?"
เฮเลน่าพูดอย่างจริงจัง:"ข้อเต็มใจ!"
อัครมุขนายกพยักหน้าและถามเธออีกครั้ง:"ถ้าเช่นนั้น ท่านเต็มใจที่จะใช้กำลังและความสามารถทั้งหมดของท่าน เพื่อให้กฎหมายและความยุติธรรม สามารถได้การดำเนินการอย่างมนุษย์ธรรม จากการตัดสินใจทั้งหมดของท่าน?"
เฮเลน่าพูดอย่างจริงจังอีกครั้ง:"ข้าเต็มใจ!"
อัครมุขนายกถามอีกครั้งว่า:"แล้วท่านเต็มใจ ที่จะรักษาคำสอนของกฎหมายและคำสั่งสอนของพระผู้เป็นเจ้าอย่างสุดความสามารถหรือไม่? ท่านเต็มใจที่จะรักษาหลักคำสอนที่ตั้งขึ้นโดยกฎหมาย และอธิการที่ธรรมบัญญัติมอบหมายให้อธิการ ? และอำนาจที่กฎหมายมอบให้กับมุขนายก รวมถึงคณะสงฆ์อย่างสุดความสามารถของท่านหรือไม่?"
เฮเลน่าโพล่งออกมาโดยไม่ลังเล:"ข้ายินดีที่จะปฏิบัติตามข้อกำหนดทั้งหมดข้างต้น และพยายามทำสุดความสามารถ เพื่อปฏิบัติตามคำสัญญาที่ข้าให้ ได้โปรดพระเจ้าคุ้มครองข้าด้วย!"
จากนั้น อัครมุขนายสวมมงกุฎแวววาวบนหัวของเธอเอง และยื่นคทาที่ทำจากงานาร์วาฬให้เธออย่างระมัดระวัง
ในเวลาเดียวกัน นางสนองพระโอษฐ์อีกสี่คน ก็พาดเสื้อคลุมสีทองหรูหราที่บ่าของเธออย่างระมัดระวัง
เย่เฉินตอบกลับว่าขอบคุณ
ทันทีที่ส่งข้อความไป เขาได้รับข้อความตอบกลับจากเฮเลน่าอีก ในนั้นถามเขาว่า:"คุณเย่ เมื่อกี้การแสดงของฉันโอเคไหม?"
เย่เฉินตอบว่า:"การแสดงนั้นสมบูรณ์แบบ"
เฮเลน่าถามอีกครั้ง:"คุณเห็นเข็มกลัดของฉันไหม?"
เย่เฉินตอบว่า:"เห็นแล้ว มันสวยมาก"
เฮเลน่าตอบว่า:"คุณยายของฉันทิ้งเข็มกลัดนี้ไว้ และมันก็มีรูปร่างเหมือนใบไม้ซึ่งตรงกับนามสกุลของคุณ ส่วนตัวอักษรบนนั้น ฉันใช้เศษเพชรติดไว้เอง"
เย่เฉินได้แต่ตอบกลับว่า:"ขอบคุณครับที่ใส่ใจ"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...