ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3499
เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"ผมอยากจะคุยกับคุณ และแก้ไขปัญหานี้ให้ได้ พรุ่งนี้คุณมีเวลาไหม? หากคุณมีเวลา เราจะพบกันที่ฐานของคามมิต และพูดคุยเรื่องนี้กันดีๆ"
พูดจบ เย่เฉินก็พูดอีกครั้งว่า:"จริงสิ เวลานั้น ผมจะเรียกว่านพั่วจวินประมุขสำนักว่านหลงไปด้วย"
ซัยยิตพูดอย่างตกใจว่า:"คุณเย่ คุณรู้จักกับว่านพั่วจวินเหรอ?"
เย่เฉินพูดว่า:"ก่อนหน้านี้ไม่รู้จัก และเพิ่งรู้จักเขาเมื่อไม่นานนี้เอง ดังนั้นผมจึงอยากช่วยเป็นสื่อกลางให้พวกคุณ และหาทางแก้ไขที่เป็นประโยชน์ต่อทั้งสองฝ่าย คุณคิดว่าไง?"
"ไม่มีปัญหา!"ซัยยิตพูดตกลงโดยไม่ลังเล
สำหรับเขา เชลยพวกนั้นตอนนี้เป็นปัญหาใหญ่มาก
ถ้าขังไว้แบบนี้ตลอดล่ะก็ ไม่รู้จะต้องเสียทุนไปอีกเท่าไหร่
แต่ถ้าปล่อยพวกเขาหมด และขับไล่ออกจากประเทศ เรื่องนี้จะยิ่งแย่กว่าเดิมอีก
ดังนั้นตอนนี้เขาจึงกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเล็กน้อย
…...
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เย่เฉินอ้างว่ามีธุระ และออกจากบ้านคนเดียว
หลังจากขับรถไปสนามบินแล้ว เขาก็ขึ้นเครื่องบินคองคอร์ดไปยังเลบานอนโดยตรง
ตอนเที่ยง เย่เฉินได้พบกับว่านพั่วจวินที่เลบานอนแล้ว จากนั้นจึงขึ้นเฮลิคอปเตอร์ตรงไปยังฐานของคามมิต
พูดจบ เย่เฉินก็พูดอีกครั้ง:"ดูสิ สิ่งที่โจรสลัดเหล่านี้มักชอบทำ คือการลักพาตัวลูกเรือและเรียกค่าไถ่ ดังนั้น ทำไมเราไม่ให้พวกเขาขึ้นเรือก่อนล่ะ? จากนั้นก็จับพวกเขาทั้งเป็น และขอค่าไถ่ล่ะ? "
ว่านพั่วจวินตกตะลึงครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างตื่นเต้น:"วิธีนี้ดี! ใช้วิธีของอีกฝ่ายไปทำอีกฝ่ายคืน ชื่อเสียงของสำนักว่านหลงก็สามารถกระจายออกไปได้อย่างสมบูรณ์!"
เย่เฉินพยักหน้าและสั่งว่า:"ถ้าพวกเขาจ่ายค่าไถ่ก็ปล่อยพวกเขาไป และถ้าพวกเขาไม่จ่ายค่าไถ่ ก็ฆ่าพวกเขาซะ! ต่อไปสำนักว่านหลงต้องใจดำกว่าพวกโจรสลัดเหล่านี้เด็ดขาด! และเล่นพวกเขาสักหน่อย เล่นจนกว่าพวกเขาจะกลัวคุณจากใจ มีแต่วิธีนี้เท่านั้นที่พวกเขาจะซื่อสัตย์ต่อหน้าคุณ"
พูดจบ เย่เฉินพูดอีกครั้ง:"ผมรู้สถานการณ์โจรสลัดในอ่าวเอเดนคร่าวๆ แล้ว พวกเขาจำนวนมาก และมีความอยากแก้แค้นรุนแรง ถ้าต่อไปพวกเขากล้ามาล้างแค้นสำนักว่านหลง หรือแก้แค้นรือบรรทุกสินค้าของบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด ถ้าอย่างนั้นก็แค่ส่งนายพลระดับห้าดาวสองสามคนไปแอบเข้าไปซ่องพวกเขา และฆ่าผู้นำของพวกเขาซะ!"
"ผู้นำคนเก่าถูกฆ่า และถ้าผู้นำคนใหม่ยังกล้าที่จะเป็นศัตรูของเราอีก ก็ฆ่าเขาไปด้วย!"
"ฆ่าจนกว่าจะมีผู้นำที่ไม่กล้าเป็นศัตรูกับเราอีกต่อไป!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...