บทที่ 350
เย่เฉินลากเธอไปที่ฝั่ง พร้อมกับตะโกนอย่างเย็นชา "ร่างกายที่พ่อแม่มอบให้ เธอเพื่อผู้ชายเลวๆที่ทำร้ายร่างกายเธอ ไม่ละอายต่อพ่อแม่เธอหรอ?!"
เด็กหญิงร้องไห้โฮ "ได้โปรดให้ฉันตายเถอะ ผู้หญิงสกปรกอย่างฉัน ไม่มีหน้าไปพบพ่อแม่ ฉันมีชีวิตอยู่มีแต่ทำให้พวกเขาอับอาย มีแต่ฉันตายถึงจะทำให้พวกเขาหลุดพ้น……"
เย่เฉินลากเธอไปที่ฝั่งอย่างสบายๆ โยนเธอลงพื้นหญ้าบนฝั่ง ชี้ไปที่จมูกของเธอและพูดอย่างโกรธเกรี้ยว "โง่! คุณมีชีวิตอยู่ ไม่เพียงแต่เพื่อตัวเอง แต่ยังเพื่อพ่อแม่ด้วย พวกเขาลำบากยากเย็นกว่าจะเลี้ยงดูให้คุณเป็นผู้เป็นคน ให้คุณเติบโต ส่งเรียนหนังสือ ไม่ใช่ให้คุณฆ่าตัวตายเพื่อผู้ชายเลวๆคนหนึ่ง! พวกเขาอยากให้คุณเติบโตเป็นผู้ใหญ่ กลายเป็นคนที่มีคุณภาพ ทำประโยชน์เพื่อประเทศชาติและเพื่อสังคม! "
ในเวลานี้เด็กผู้หญิงทุกคนร้องไห้อยู่รอบ ๆ เกลี้ยกล่อมว่า "หลิ่วเยว่ ทำไมเธอถึงโง่ขนาดนี้ล่ะ! เพื่อผู้ชายเลวๆคนนั้นทำร้ายตัวเอง เธอว่ามันคุ้มค่าไหม?"
หญิงสาวที่ถูกเรียกว่าหลิ่วเยว่ร้องไห้จนระเบิดออกมา พูดว่า "ฉันสกปรกมาก ผิดต่อเขา ถ้าฉันไม่ตาย เขาต้องได้รับความทุกข์ทรมาน ฉันไม่อยากให้เขาทุกข์ทรมาน ฉันอยากให้เขามีความสุข ... "
เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว
ดูแล้วผู้หญิงที่ชื่อหลิ่วเยว่ จะถูกอีกฝ่ายล้างสมองอย่างหนัก!
ดังนั้นเขาจึงรีบพูดกับเด็กผู้หญิงคนอื่นๆทันที "พวกคุณไปอยู่ข้างๆก่อน ผมขอคุยกับเธอเป็นการส่วนตัว"
เด็กผู้หญิงคนอื่น ๆ ลังเลเล็กน้อย ตาโตของฉินเอ้าเสวี่ยนที่จ้องมองเขาเต็มไปด้วยความศรัทธา พูดกับเพื่อนร่วมชั้นเรียนที่อยู่ข้างๆว่า "พวกเราไปฝั่งนู้น ให้พี่เย่ปลอบเธอ"
เมื่อเห็นว่าฉินเอ้าเสวี่ยน พูดอย่างนี้ คนอื่น ๆ ถึงจะพยักหน้า และทุกคนก็ถอยห่างออกไป
หลิวเยว่นั่งตัวเปียกอยู่บนพื้นโคลนริมฝั่ง ปากก็บ่นพึมพำ "ให้ฉันตายเถอะ ผู้หญิงสกปรกอย่างฉันไม่สมควรมีชีวิตอยู่ฉันจะใช้ความตายเพื่อแสดงให้เห็นว่าความรู้สึกของฉันที่มีต่อเขานั้นเป็นความจริง ฉันจะใช้ความตายเพื่อแสดงให้เห็นว่าฉันรักเขาจริงๆ... "
หลิวเยว่พูดอย่างซื่อบื้อ "ตอนที่ฉันอยู่ปีหนึ่งคุยมีแฟนคนหนึ่ง เพราะความประมาทจึงได้เสียตัวครั้งแรกให้กับเขา ต่อมาได้มารู้จักอู๋ฉี เขาตามจีบฉันมาตลอด ฉันก็ชอบเขามาก พอหลังจากที่เขารู้ว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกของฉัน ก็แสดงท่าทางรังเกียจฉันทันที ทุกครั้งหลังมีอะไรกับฉันแล้ว ก็จะทุบตีฉัน ด่าฉัน บอกว่าฉันสกปรก บอกว่าฉันผิดต่อเขา... "
เย่เฉินพยักหน้า ใช้คำพูดและเสียงที่น่าเกรงขาม "หลิวเยว่ สิ่งที่ฉันจะพูดต่อไปนี้ คุณจะต้องจำเข้าไปในสมองตลอดชีวิต จนกว่าคุณจะแก่ตาย ก็ห้ามลืม คุณทำได้ไหม?”
หลิวเยว่ในเวลานี้ถูกเย่เฉินกล่อม การกล่อมของเย่เฉิน มีพลังงานทางจิตวิญญาณเข้าช่วย การกล่อมแบบนี้เหนือกว่าจิตวิทยาของผู้ชายเลวคนนั้น ดังนั้นเธอจึงรีบพยักหน้าอย่างเคารพและพูดว่า "ท่านรีบสั่งมาเลยค่ะ หลิวเยว่จะทำอย่างสุดความสามารถ! "
เย่เฉินพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำ "คุณจำไว้นะ คุณแค่ทำในเรื่องที่คู่รักทุกคนในโลกนี้ล้วนทำกัน นี่เป็นทางเลือกของตัวเอง ไม่เกี่ยวกับความสกปรก อีกอย่างชีวิตของคุณมีค่าที่สุดบนโลกมนุษย์ มันไม่ใช่ของคุณคนเดียว มันยังเป็นของพ่อแม่คุณด้วย และเป็นของทุกคนที่รักคุณจริง คนที่รักคุณจริงๆ จะไม่พูดให้คุณทิ้งชีวิต ดังนั้น ต่อจากนี้คุณต้องทะนุถนอมชีวิตตัวเอง อยู่ห่างจากผู้ชายเลว กตัญญูต่อพ่อแม่ ทำประโยชน์ต่อสังคม เข้าใจไหม?!”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...