ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 352
บทที่ 352
หญิงสาวเห็นเขาสปอร์ต ในใจที่ปิดกั้นอยู่แทบจะหายหมดสิ้น รอแค่เข้าใจอู๋ฉีลึกซึ้งมากกว่านี้ จากนั้นก็จะคืบหน้าอีกขั้นหนึ่ง
ในเวลานี้ โทรศัพท์มือถือของอู๋ฉี ดังขึ้นมาทันที เขาก้มลงมอง พบว่าเป็นสายของหลิวเยว่ อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว
ผู้หญิงคนนี้ ทำไมยังไม่ไปตาย? แม่งน่ารำคาญจริงๆ!
หญิงสาวเห็นเขามีสีหน้าแปลก จึงถามขึ้นอย่างสงสัย "คงไม่ใช่แฟนโทรมานะ?"
"ไม่ใช่ไม่ใช่" อู๋ฉีรีบอธิบาย "แฟนเก่านอกใจ แต่เธอยังมาตามตื้อผมไม่ปล่อย"
พูดจบ เขาก็ถอนหายใจ พูดว่า "คนสวยรอผมสักครู่นะ ผมไปรับโทรศัพท์เดี๋ยวกลับมา"
"ค่ะ"
อู๋ฉีหยิบโทรศัพท์มือถือ แล้วเดินออกไปจากบาร์ จากนั้นรับโทรศัพท์ ด่าทันทีที่อ้าปาก “ของสกปรกอย่างเธอยังโทรมาหาผมทำไม? หรือว่าคุณยังทำให้ผมอับอายขายหน้ามากไม่พอหรอ!”
ในเวลานี้หลิวเยว่ที่กำลังเปิดลำโพงอยู่ เย่เฉินที่ได้ยิน ทันใดนั้นก็โกรธขึ้นมา
ไอ้สารเลวนี่ ไม่มีเวลาไหนที่ไม่ใช้จิตวิทยาของตัวเอง! เพียงแค่อยากให้หลิวเยว่รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนสกปรก ให้หลิวเยว่ตัดสินใจละทิ้งชีวิตของตัวเอง!
แต่ว่า เขาคิดไม่ถึง ตอนนี้หลิวเยว่หลุดพ้นจากจิตวิทยาของเขาจนหมดสิ้นแล้ว
แต่ว่าหลิวเยว่ก็ยังทำตามคำสั่งของเย่เฉินอย่างว่าง่าย อ้าปากพูด “อู๋ฉี ฉันเตรียมตัวที่จะไปตาย ขอเพียงแค่ฉันตาย คุณถึงจะหลุดพ้นจากความอับอาย ... "
อู๋ฉีพูดอย่างรำคาญ "งั้นเธอก็รีบไปซะ แม่งอย่าได้มาทำร้ายผมอีก!"
ทำไมจู่ๆเธอถึงได้สติล่ะ? แถมยังจะบอกเลิกกับตัวเองอย่างนิ่งสงบขนาดนี้? !
แม่ง นี่ไม่ใช่ตบหน้าตัวเองหรอ? ! ความพยายามทั้งหมดของตัวเองก่อนหน้านั้น งั้นก็เสียแรงเปล่าหมดแล้วล่ะสิ?
ดังนั้นเขาจึงรีบขอร้อง "เยว่เยว่ ทำไมคุณใจร้ายขนาดนี้ ทำร้ายผมแล้ว ยังจะเลิกกับผมอีก หรือว่าคุณต้องการที่จะทำร้ายจิตใจผมจนถึงที่สุดแล้วทิ้งผมไปคุ ณจะทำให้หัวใจผมสลายจริงๆเหรอ?"
หลิวเยว่ดูที่โทรศัพท์ของเย่เฉิน อ่านทุกคำพูดที่เย่เฉินเขียนส่งให้ตัวเองใหม่ พูดว่า “ แล้วคุณไม่ได้ทำร้ายจิตใจฉันหรอ ฉันเตรียมตัวจะไปตายแล้ว ความหวังเดียวก็คือได้เจอคุณก่อนตาย ให้ของขวัญคุณชิ้นหนึ่ง ทำไมคุณถึงรับปากฉันไม่ได้ ในเมื่อคุณไม่รับปากฉัน งั้นฉันก็คงทำได้แค่เลิกกับคุณ! "
เมื่ออู๋ฉีได้ยินเช่นนี้ เขาก็รีบพูดขึ้นมาทันที "อย่าอย่าอย่า! อย่าเลิกกับผม! คุณอยากพบผมใช่ไหม? งั้นผมจะไปหาคุณเดี๋ยวนี้！อยู่ที่สระน้ำ ใช่ไหม? "
หลิวเยว่อืมคำเดียว พูดว่า "ใช่!"
------------
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...