เมื่อเห็นเว่ยเลี่ยงเอ่ยเรียกสรรพนามใหม่ให้ชินปาก เย่เฉินจึงนั่งลงข้างๆเว่ยเลี่ยง เอ่ยถามเขาว่า “ได้รับใบอนุมัติวางขายยากระเพาะเก้าเสวียนจากFDAหรือยัง?”
“ได้รับแล้วครับ” เว่ยเลี่ยงเอ่ยขึ้น “FDAยังเพิ่มยากระเพาะเก้าเสวียนเข้าไปใช้ในโรงพยาบาล ตอนนี้ทางเราเริ่มทำเรื่องยื่นขออนุมัติกับทางศุลกากรไปแล้วครับ ยาจำนวนห้าร้อยกระปุกจะถูกขนส่งทางอากาศไปยังอเมริกาในอีกไม่ช้า”
เย่เฉินเอ่ยถามว่า “ช่องทางการขายในอเมริกาเปิดแล้วหรือยัง? ถึงยังไงยากระเพาะเก้าเสวียนก็เป็นยาประเภทใช้ทาน เราคงเป็นฝ่ายเริ่มขายเองไม่ได้หรอกใช่ไหม?”
“ใช่ครับ” เว่ยเลี่ยงอธิบายว่า “สิ่งไหนที่ถูกนิยามว่าเป็นยา ต้องทำการขายผ่านร้านยาที่ถูกกฎหมายทั้งนั้น ดังนั้นเราจึงต้องฝากขายในร้านยาเชนวอลกรีนส์เพื่อเป็นการปูทางก่อน ร้านนี้มีสาขาอยู่ในอเมริกากว่าแปดพันสาขา เป็นร้านยาที่มียอดขายสูงสุดในอเมริกา ผมพูดคุยกับผู้ดูแลร้านเอาไว้แล้ว ถึงตอนนั้นสามารถเอาขึ้นชั้นวางขายในร้านใหญ่ๆได้เลย คงต้องยืมช่องทางของพวกเขาตีตราสินค้าไปก่อน พอได้ตราสินค้าแล้ว หลังจากนั้นผลิตภัณฑ์ดูแลสุขภาพของเรา ก็จะเริ่มมีช่องทางขายเป็นของตัวเอง”
เย่เฉินเอ่ยถามเขาว่า “ร้านยานี้ยอมรับยาแผนโบราณของหัวเซี่ยด้วยเหรอ?”
“ยอมรับครับ” เว่ยเลี่ยงเอ่ยพูดยิ้มๆ “เจ้าของร้านเป็นแฟนพันธุ์แท้ยาจีนเลยล่ะครับ พูดได้เลยว่าคลั่งไคล้การครอบแก้ว และการฝังเข็มสุดๆ เขาถึงขั้นอยากเอายาเหน็บริดสีดวงทวารจื้อชวงซวนเข้ามาในอเมริกาด้วยซ้ำ แต่FDAไม่อนุมัติ ส่วนยากระเพาะเก้าเสวียนที่เราผลิต เขาเริ่มทานตั้งแต่ที่เพื่อนแนะนำแรกๆแล้ว”
เว่ยเลี่ยงเอ่ยพูดขึ้นมาอีกว่า “คุณไม่รู้หรอก ว่าม้ามและกระเพาะของเขามีปัญหามาหลายยี่สิบปีแล้ว ยิ่งในกระเพาะของเขายิ่งปั่นป่วนอยู่ทั้งวัน ลองรักษาด้วยวิธีของแพทย์แผนปัจจุบันมาหมด ก็ยังไม่ดีขึ้น ต่อมาพอลองทานยากระเพาะเสี่ยวหลิน ก็ติดใจทันที แต่คุณก็น่าจะรู้ มาตรฐานการรักษาของยากระเพาะเสี่ยวหลินไม่ได้รักษาที่ต้นเหตุ ประสิทธิภาพจึงแย่กว่ายากระเพาะเก้าเสวียนของเราค่อนข้างมาก หลังจากที่เรารวบกิจการบริษัทผลิตยาโคบายา ยากระเพาะเสี่ยวหลินก็หยุดผลิต เขาเลยหันมาทานยากระเพาะเก้าเสวียนตามคำแนะนำของเพื่อนเขาอีกครั้ง ซึ่งในภาพรวมยาของเราสามารถรักษาที่ต้นเหตุได้ ดังนั้นเขาเลยแสดงท่าทีเป็นมิตรกับยาของเรามากๆ”
“ดี” เย่เฉินพยักหน้า เอ่ยพูดขึ้นมาว่า “ในเมื่อเป็นอย่างนี้แล้ว ก็รีบผลักดันให้เรื่องลงตัวเร็วๆซะ”
เย่เฉินเอ่ยพูดยิ้มๆว่า “ถ้าพวกเขารู้เกี่ยวกับยาชนิดนี้แล้วไม่คิดอะไรเลยแบบนั้นสิถึงจะแปลก”
ขณะที่พูด เย่เฉินก็เอ่ยพูดขึ้นมาอีกว่า “อีกสักพักนายทำแค่วางท่าก็พอแล้ว ที่เหลือเดี๋ยวฉันคุยเอง”
เว่ยเลี่ยงพยักหน้าอย่างเคารพ “ได้ครับ ไม่มีปัญหา!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...