เมื่อร็อดเจอร์สเห็นเขาเครียดมาก รีบกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “โอ้ คุณอย่าอ่อนไหวและอย่าเครียดขนาดนั้น ผมหมายความว่าลูกชายของคุณยังกินยาได้ตามปกติ แค่กินวันละหนึ่งเม็ด สี่กล่องก็เพียงพอเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้ว”
หลังจากนั้น ร็อดเจอร์สตบไหล่สมิธเบา ๆ แล้วกล่าวต่อไปว่า “ด้วยความสามารถทางด้านวิจัยและพัฒนาด้านยาของพวกเรา บางทีพวกเราอาจจะทำเลียนแบบได้อย่างสมบูรณ์ภายในหนึ่งเดือน เมื่อถึงเวลานั้นผมจะนำยาส่งไปที่บ้านของคุณหนึ่งร้อยกล่องด้วยตนเอง! ”
ทันใดนั้นสมิธตะโกนด้วยอารมณ์ที่ตื่นเต้นว่า “ไม่ได้! ถ้าพวกคุณไม่สามารถทำให้มันเป็นจริงได้ภายในหนึ่งเดือนล่ะ? จะให้ผมรอดูลูกชายตายต่อหน้าต่อตาหรือ? เรื่องอื่นผมไม่สนใจ ผมจะเอายานี้สิบกล่อง ขาดหนึ่งกล่องก็ไม่ได้! ”
หลังจากนั้น สมิธกล่าวต่อไปว่า “คุณอย่าคิดว่าผมไม่เข้าใจการวิจัยและพัฒนาด้านยา ถ้าต้องการตรวจสอบว่ายาสูตรนี้อะไรบ้าง? ไม่จำเป็นต้องใช้ตัวอย่างยาเป็นจำนวนมาก แค่แบ่งยา 2-3 เม็ดให้แต่ละทีมทดลอง พวกเขาก็สามารถทำการทดลองได้เป็นเวลายาวนานแล้ว สิบกล่องมีเจ็ดสิบเม็ด ซึ่งเพียงพอสำหรับพวกคุณแน่นอน!”
ร็อดเจอร์สถอนหายใจด้วยความจำใจ และกล่าวเบา ๆ กับสมิธว่า “คุณลองคิดดู นับตั้งแต่มาโยคลินิกได้เปิดเผยข้อมูลการรักษาทั้งหมดของลูกชายคุณ ผู้ป่วยมะเร็งทั่วโลกต่างกระตือรือร้นและตื่นเต้นขนาดไหน!”
“และคุณลองคิดดูอีกที ตอนนี้มีผู้ป่วยมะเร็งจำนวนมาก พวกนักการเมืองในทำเนียบขาว ซึ่งญาติและเพื่อนของพวกเขาไม่ได้ป่วยเป็นโรคมะเร็งเพียงแค่หนึ่งหรือสองคน?”
“พวกเขาต่างตั้งตารอยาชุดนี้! การที่สามารถเก็บยาสี่กล่องไว้ให้ลูกชายของคุณได้ นั่นเป็นผลจากความพยายามอย่างสุดความสามารถของผมแล้ว!”
สมิธตกตะลึงทันที
เขาเข้าใจความหมายของร็อดเจอร์สแล้ว
และมันง่ายต่อการเข้าใจ
ร็อดเจอร์สส่ายศีรษะและกล่าวอย่างจริงจังว่า “สมิธ ทูตพิเศษของทำเนียบขาวกล่าวว่าทุกทีมที่ต้องการวิจัยและพัฒนายานี้ และผู้ป่วยทุกรายที่ต้องรับการรักษาด้วยยานี้ จำเป็นต้องมารวมตัวกัน และกองทัพจะเป็นผู้ที่ควบคุมดูแล”
หลังจากนั้น ร็อดเจอร์สกล่าวต่อไปว่า “นั่นหมายความว่าคุณต้องพาลูกชายไปที่ห้องปฏิบัติการที่กองทัพจัดเตรียมไว้ และยาจะได้รับการดูแลอย่างเข้มงวดโดยทหาร ทุกวันเมื่อถึงเวลารับประทานยา ลูกชายคุณจะได้รับยาจากแพทย์ที่กำหนดโดยทหาร”
สมิธถามด้วยความตะลึง “นี่......เข้มงวดถึงขนาดนั้นเชียวหรือ?”
“ยังไม่จบ!” ร็อดเจอร์สกล่าวต่อไปว่า “ทำเนียบขาวไม่รู้ว่าลูกชายของคุณทานยานี้ตั้งแต่เมื่อไร ดังนั้นเขาจึงเก็บอุจจาระของลูกชายคุณไม่ทัน ดังนั้นนับจากตอนนี้เป็นต้นไป ผู้ป่วยทุกคนที่ทานยา ทหารจะเป็นคนเก็บอุจจาระของพวกเขาทั้งหมด และต้องไม่รั่วไหลออกไปภายนอก ซึ่งทั้งหมดจะถูกควบคุมอย่างเข้มงวดตามระดับความปลอดภัยทางชีวภาพสูงสุด!”
หลังจากนั้น ร็อดเจอร์สกระซิบข้างหูเขาว่า “คุณก็รู้ว่าร่างกายมนุษย์ไม่สามารถดูดซึมยาทุกชนิดได้อย่างสมบูรณ์ หากอุจจาระยังมีส่วนผสมที่สามารถออกฤทธิ์ได้ ก็จะมีความเสี่ยงที่จะรั่วไหลออกไปภายนอก พวกเราต้องเฝ้าระวังอย่างเข้มงวดก่อนที่บริษัทผลิตยาเก้าเสวียนจะวางจำหน่ายยานี้สู่ตลาดอย่างเป็นทางการ! อย่าให้ประเทศที่สองมีโอกาสแบบเดียวกัน!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...