ขณะนี้ นักวิจัยชาวเอเชียได้รวบรวมความกล้าและกล่าวว่า “คุณร็อดเจอร์ส ผมขอแนะนำว่าทางที่ดีควรไปทำการสำรวจภาคสนามที่เมืองจินหลิงก่อน แล้วจึงนำตัวอย่างสิ่งแวดล้อมสำหรับการวิจัยกลับมา เช่น อากาศ ดิน น้ำบาดาล น้ำผิวดิน น้ำฝนของที่นั่นเป็นต้น”
เมื่อเห็นเขาเป็นชาวเอเชีย ร็อดเจอร์สถามด้วยความสงสัย “คุณเป็นคนหัวเซี่ยหรือ?”
“ไม่ใช่ครับ ผมเป็นคนญี่ปุ่น?”
ร็อดเจอร์สถามอีกว่า “คุณคิดว่าจำเป็นต้องไปสำรวจถึงที่นั่นหรือ?”
ชายคนนั้นตอบด้วยสีหน้าจริงจังว่า “ก่อนที่ผมจะย้ายถิ่นฐานมาที่สหรัฐอเมริกา ผมได้วิจัยและพัฒนาจุลินทรีย์ที่ญี่ปุ่นมาหลายปีแล้ว ขณะนั้น ญี่ปุ่นอยู่ในช่วงเศรษฐกิจเฟื่องฟู และทุกสาขาอาชีพต่างเลียนแบบผลิตภัณฑ์ได้อย่างยอดเยี่ยมแซงหน้าต่างประเทศ ไม่ใช่แค่รถยนต์ เลนส์ เหล็ก ยารักษาโรค และแม้แต่การผลิตเหล้า!”
หลังจากนั้น ชายคนนั้นอธิบายต่อไปอีกว่า “ตอนนั้น โรงกลั่นของญี่ปุ่นหลายแห่งมอบหมายให้พวกเรา ช่วยพวกเขาทำวิจัยและพัฒนาย้อนกลับวิสกี้ของประเทศตะวันตก และเหล้าหมาวถายของหัวเซี่ย การเลียนแบบวิสกี้ตะวันตกนั้นเป็นเรื่องที่ง่ายมาก และพวกเราสามารถพิชิตได้อย่างรวดเร็ว และไม่นานสามารถผลิตวิสกี้ญี่ปุ่นที่ดีกว่าต้นตำรับ โดยคุณภาพและรสชาติที่เหนือกว่าวิสกี้ของยุโรป ทำให้ได้รับส่วนแบ่งการตลาดมากมาย แต่เฉพาะเหล้าหมาวถายของหัวเซี่ยเท่านั้นที่ไม่สามารถเลียนแบบได้”
ร็อดเจอร์สถามเขาว่า “ทำไม? เหล้าหมาวถายมีอะไรเป็นพิเศษหรือ?”
“มันพิเศษจริง ๆ” นักวิจัยชาวญี่ปุ่นอธิบายว่า “พวกเราใช้วิธีการเดียวกันเพื่อทำการวิจัยและพัฒนาย้อนกลับเหล้าหมาวถาย แต่พบว่ารสชาตินั้นแย่กว่ามาก!”
“ภายหลังพวกเราถึงได้รู้ว่าหัวเซี่ยมีโรงบ่มเหล้าท้องถิ่นหลายแห่งที่พยายามเลียนแบบเหล้าหมาวถายแล้ว แต่ต่างล้มเหลวทั้งหมด เหตุผลนั้นลึกลับมาก กระบวนการเดียวกัน วัตถุดิบเดียวกัน และสูตรเดียวกัน แต่มีเพียงที่หมาวถายเท่านั้นถึงจะสามารถผลิตเหล้าหมาวถายรสชาตินั้นได้ ถ้าออกจากสถานที่นั้น ต่อให้เลียนแบบได้เหมือนมากแค่ไหน แต่ก็เหมือนกับขาดจิตวิญญาณไป”
อีกฝ่ายรีบโค้งคำนับด้วยความตื่นเต้นและกล่าวว่า “ผมชื่อชุนเป นากามูระ ก่อนจะย้ายถิ่นฐานมาที่สหรัฐอเมริกา ผมทำงานที่สถาบันวิจัยแห่งชาติ จากนั้นก็ย้ายไปทำงานที่บริษัทผลิตยาโคบายาเพื่อทำการวิจัยและพัฒนาสารจุลินทรีย์ และตอนนี้ผมทำงานให้กับเฉียงเซิงกรุ๊ป! ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งมีส่วนร่วมในการวิจัยและพัฒนายาวิเศษนี้ ผมจะพยายามทำทุกอย่างจนสุดความสามารถ!”
“บริษัทผลิตยาโคบายา ร็อดเจอร์สถามด้วยความประหลาดใจ “คือบริษัทผลิตยาโคบายา ที่ถูกบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนควบกิจการหรือเปล่า?”
“ถูกต้อง! ชุนเป นากามูระพยักหน้าทันที “ต่อมาบริษัทผลิตยาโคบายาละทิ้งการวิจัยและพัฒนาจุลินทรีย์ และเปลี่ยนเป็นวิจัยและพัฒนายาสมุนไพรจีนอย่างสมบูรณ์ดังนั้นผมจึงลาออกมา”
“ดี!” ร็อดเจอร์สพยักหน้าและกล่าวว่า “เมื่อเป็นเช่นนั้น ให้คุณตั้งทีมและไปที่หัวเซี่ยทันที เพื่อทำการตรวจสอบและวิจัย! และไปดูสถานที่ตั้งของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน เพื่อดูว่ามันมีอะไรเป็นพิเศษ! แล้วทดลองผลิตยาเกิดใหม่เก้าเสวียนในพื้นที่นั้น เพื่อดูว่ามันจะได้ผลหรือไม่?!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...