เมื่อได้ยินคำถามของเย่เฉิน ว่านพั่วจวินอธิบายว่า “เมื่อก่อนสำนักว่านหลงของพวกเราอยู่ในดินแดนทหารรับจ้าง และคู่แข่งใหญ่ที่สุดของพวกเรานั้นอยู่ในสหรัฐอเมริกา ดังนั้นพวกเราจึงจัดตั้งเครือข่ายการซื้อขายข่าวกรองที่ไม่ระบุตัวตนขึ้นในสหรัฐอเมริกา ตามทฤษฎีแล้วใครก็ตามที่รู้สึกว่าตนเองมีข่าวที่มีค่า ก็สามารถยื่นความจำนงเพื่อขายข่าวในเครือข่ายข่าวกรองของพวกเราได้”
เย่เฉินถามด้วยความสงสัยว่า “ผมอยากรู้ว่าเครือข่ายข่าวกรองของพวกคุณทำงานอย่างไร?”
ว่านพั่วจวินกล่าวต่อไปว่า“ก่อนอื่น พวกเราจะค้นหาพบเป้าหมายที่เหมาะสมในบรรดากลุ่มชนชั้นสูงทุกสาขาอาชีพในสหรัฐอเมริกาสำหรับการบุกเบิก แล้วเป้าหมายดังกล่าวคือกลุ่มที่มีความต้องการเงินมาก หรือฐานะทางการเงินมีปัญหา พวกเขาคิดแต่จะหาเงินอย่างเดียว ขอเพียงแค่มีโอกาส พวกเขาก็จะไม่ปล่อยมันไป”
“หลังจากพบบุคคลดังกล่าวแล้ว พวกเราจะติดต่ออีกฝ่ายโดยไม่เปิดเผยตัวตน และบอกเขาว่าพวกเรามีเว็บไซต์ดังกล่าวที่ช่วยให้เขาขายข่าวได้โดยไม่มีความเสี่ยง และได้เงินจำนวนมากอย่างง่ายดาย โดยทั่วไปแล้วหลังจากที่พวกเขารู้แล้ว พวกเขาจะเกิดความหวั่นไหว”
หลังจากนั้น ว่านพั่วจวินอธิบายว่า “หลังจากที่เขารู้จักแพลตฟอร์มนี้แล้ว เขาสามารถขายข่าวใด ๆ ให้พวกเราได้ตลอดเวลา ถ้าเขามีข่าวลับอยู่ในมือ และเขาคิดว่าข่าวนี้สามารถแลกเปลี่ยนเป็นเงินได้ เขาก็จะเข้าในเว็บไซต์นี้เพื่อยื่นคำร้องขาย”
“ในการยื่นคำร้อง เขาจะแนะนำทิศทางทั่วไปของข่าวที่เกี่ยวข้องโดยสังเขป หลังจากที่ผู้ตรวจสอบของเราเห็นคำร้อง พวกเขาจะคัดกรองด้วยตนเองตามเนื้อหาที่พวกเขากรอก”
“ถ้าข่าวนี้ไม่มีค่าสำหรับพวกเรา พวกเราจะไม่ตอบกลับ ดังนั้นการทำธุรกรรมจะไม่ดำเนินต่อไป”
“โดยทั่วไปแล้วองค์ประกอบของสกุลเงินดิจิทัลนั้นจะเป็นรหัสผ่าน และรหัสผ่านนี้จะไม่ระบุตัวตน และไม่มีใครสามารถค้นพบกระบวนการหมุนเวียนของมันได้”
“ขอเพียงแค่พวกเราส่งรหัสผ่านนี้ไปให้เขา เขาสามารถแลกเปลี่ยนเป็นดอลลาร์สหรัฐบนแพลตฟอร์มการซื้อขายได้ ซึ่งรับประกันความปลอดภัยของพวกเขาได้เป็นอย่างมาก”
เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ ว่านพั่วจวินกล่าวอีกว่า “เหตุผลที่ข่าวนี้มาถึงผมในวันนี้ นั่นเพราะผู้เชี่ยวชาญทางด้านวิจัยและพัฒนายารู้สึกว่าตอนนี้ยาเกิดใหม่เก้าเสวียนเป็นที่นิยมมาก อาจมีคนยินดีที่จะซื้อข่าวนี้ ดังนั้นบุคคลนี้จึงยื่นคำร้องบนเว็บไซต์ และหลังจากคนของพวกเราเห็นแล้ว พวกเขารายงานให้ผมทราบทันที และสุดท้ายพวกเราก็ซื้อข่าวนี้จากอีกฝ่ายด้วยเงินดิจิทัลมูลค่าครึ่งล้านดอลลาร์สหรัฐ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...