ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3585
เกณฑ์การลงทะเบียนสำหรับจี่ชิ่งถังคือหนึ่งหมื่นล้านหยวน ซึ่งมีมูลค่าประมาณหนึ่งพันหกร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ
ฟังดูแล้วเหมือนจะเยอะมาก แต่ในความเป็นจริง เพียงแค่ดูจากข้อมูลที่นับได้อย่างเปิดเผย ก็มีคนรวยเกือบสามพันคนทั่วโลก ที่มีทรัพย์สินเกินจำนวนนี้
นอกจากนี้ ยังไม่รู้ว่ามีจำนวนเศรษฐีที่มองไม่เห็นซึ่งก็ไม่เคยเปิดเผยทรัพย์สินของตนต่อสาธารณะมากเท่าไหร่
ดังนั้น มีคนลงทะเบียนห้าร้อยคนภายในสองชั่วโมง เย่เฉินจึงไม่ได้รู้สึกตกใจเลย
อย่างไรก็ตาม หม่าหลันและเซียวฉางควนที่อยู่ในบ้าน เพราะว่าข่าวการประมูลในครั้งนี้ ก็เริ่มรวมเป็นหนึ่งใจเดียวกันอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
หม่าหลันเห็นฟีดข่าวบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือ และแทบจะไม่ใช้ความคิดโพล่งด่าออกมาทันทีว่า “จี่ชิ่งถังนี้สมองเสื่อมไปแล้วหรือเปล่า! จัดการประมูลแค่นี้ เกณฑ์การลงทะเบียนเข้าร่วมจะต้องใช้ทรัพย์สินกว่าหมื่นล้านเลยเหรอ นี่ไม่ใช่เรื่องตลกเหรอ? การประมูลของผู้ใดจะกล้าอวดดีขนาดนี้!”
ในหัวใจของเซียวฉางควน มีเรื่องฝังใจเล็กน้อยกับจี่ชิ่งถังมาโดยตลอด
ก่อนหน้านี้เขาทำแจกันที่จี่ชิ่งถังแตกอย่างไม่ทันระวัง เขาตกใจกลัวจนเกือบเป็นโรคหัวใจวาย
กว่าจะหาโอกาสโยนความผิดให้เย่เฉินและอยากจะวิ่งหนี แต่สุดท้ายก็ถูกจับและตบหน้าไปหลายที มันช่างน่าอับอายจริงๆ
เซียวฉางควนพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ผมยังคิดว่าซ่งหวั่นถิงคนนั้นจะมีความสามารถสักแค่ไหนจริงๆ แต่ไม่คาดคิดเลยว่าจะใช้กลอุบายระดับต่ำๆ เช่นนี้ ซึ่งมันทำให้คนน่าตกใจจริงๆ”
ขณะที่เขาพูดอย่างนั้น เขาก็ถามเย่เฉินว่า “ใช่แล้วเย่เฉิน คุณรู้จักกับซ่งหวั่นถิงเป็นอย่างดีไม่ใช่หรือ? ก่อนหน้านี้เธอเคยร่วมจัดการประมูลกับเป่าฟู่กุ้ย และยังได้ส่งจดหมายเชิญให้คุณ เรื่องในครั้งนี้เธอไม่ได้มาขอความคิดเห็นจากคุณบ้างเหรอ?”
เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ผมไม่ได้มีเรื่องธุรกิจกับคุณซ่งอะไรเลย และคงไม่จำเป็นต้องมาปรึกษากับผมหรอก”
เซียวฉางควนพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า “คุณไม่ใช่อาจารย์เย่ในปากของคนร่ำรวยเหล่านี้ที่อยู่ในเมืองจินหลิงหรอกหรือ? ก่อนที่พวกเขาจะทำการตัดสินใจอะไร หรือว่าพวกไม่ได้มาขอให้คุณช่วยดูดวงดูฮวงจุ้ยสักหน่อยหรือ? ผมจำได้ว่ามีคนคนหนึ่งจะซื้อบ้านหลังหนึ่งก็ยังต้องมาเชิญให้คุณไปดูให้ก่อนไม่ใช่เหรอ?”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...