เย่เฉินตอบไปคำเดียว และถามเขาอีกครั้งว่า “ว่าแต่เว่ยเลี่ยง คนของสำนักว่านหลงที่อยู่แถวบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนพบสิ่งผิดปกติอะไรหรือไม่?”
“มีครับ!” เว่ยเลี่ยงพูดอย่างเร่งรีบว่า “ในช่วงสองสามวันนี้เริ่มล็อคบุคคลต้องสงสัยหลายคนไว้แล้ว และพวกเขาก็ได้แอบติดตามฝ่ายตรงข้ามอย่างลับๆ แล้ว พวกเขาบอกว่า จากการสังเกตผู้ต้องสงสัยหลายคนนั้นน่าจะเป็นสายลับที่ฝึกฝนมาเป็นอย่างดี พวกเขากำลังรอเวลาที่เหมาะสม เมื่อถึงเวลานั้นก็จับคนโดยตรง และส่งตัวพวกเขาไปที่หงห้าอย่างลับๆ”
“โอเค” เย่เฉินกำชับว่า “ในช่วงนี้คุณต้องระวังตัวหน่อยนะ พักอยู่ในบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนจะดีกว่า และอย่าเพิ่งไปไหนในตอนนี้”
เว่ยเลี่ยงรีบพูดว่า “ครับอาจารย์เย่!”
........
เช้าวันรุ่งขึ้น
ชุนเป นากามูระแต่งตัวเป็นนักวิ่งตอนเช้า และวิ่งจากบ้านพักของเขาไปยังบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน
และระหว่างทางที่เขากำลังเดินไปบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน ซ่งหวั่นถิงก็ได้ประกาศข่าวต่อภายนอกว่าจี๋ชิ่งถังกำลังจะจัดการประมูลอยู่ในเมืองจินหลิงในอีกยี่สิบวันหลังจากนี้ และยังประกาศข้อมูลที่เกี่ยวกับสิ่งของสะสมที่จะทำการประมูลในการประมูลในเวลาเดียวกันอีกด้วย
นอกจากงานคัดลายมือและภาพวาดจากคนมีชื่อเสียงและเครื่องลายครามโบราณต่างๆ แล้ว ยังมีสิ่งของชนิดหนึ่งที่เรียกว่า “ยาอายุวัฒนะ” อีกด้วย
จี๋ชิ่งถังไม่ได้อธิบายเกี่ยวกับ “ยาอายุวัฒนะ” มากมาย เพียงแค่แนะนำว่าเป็นยาจีนแผนโบราณที่มีประสิทธิภาพที่ยอดเยี่ยมเท่านั้น
ทันทีที่มีข่าวนี้ออกมา ก็ไม่ได้ทำให้เกิดคลื่นใดๆ อยู่ในเมืองจินหลิงและภายในประเทศเลย
เพราะคนในประเทศ ต่างคุ้นเคยกับยาเม็ดทุกชนิดมานานแล้ว
อย่างเช่นอันกงหนิวหวงหวานที่เคยร้อนแรงมากก่อนหน้านี้ ราคาขายของแต่ละเม็ดสูงถึงหลายแสนเลยทีเดียว
อีกตัวอย่างหนึ่งคือยาเกิดใหม่เก้าเสวียนที่กำลังโด่งดังอยู่ทั่วทั้งโลกในตอนนี้ ยิ่งมีราคาที่แพงกว่า
ผู้คนต่างคิดว่า ยาอายุวัฒนะตัวนี้ก็เป็นเพียงแค่ยาเม็ดบางชนิดที่หลงเหลือมาจากหลายปีก่อนที่ผ่านมา และความสำคัญของการสะสมอาจมากกว่าคุณค่าทางการยาอีกด้วย
อย่างไรก็ตาม มีเพียงไม่กี่คนที่รู้จักยาอายุวัฒนะ เลยไม่ได้แตกตื่นไปกับข่าวสารข้อนี้สักเท่าไหร่
อย่างเช่นฉินกาง และหวังเจิ้งกางและแม้กระทั่งผู้ที่เคยถ่ายภาพยาอายุวัฒนะหนึ่งเม็ดอย่างหลี่ไท่หลาย พวกเขาต่างรู้ว่ายาตัวนี้ผลิตออกมาจากอาจารย์เย่ และพวกเขายังรู้ด้วยว่าแม้แต่หงห้าก็เคยกินยาอายุวัฒนะมาหนึ่งเม็ด และตอนนี้อาจารย์เย่ได้นำยาอายุวัฒนะออกมาจัดประมูลหนึ่งสองเม็ด สำหรับพวกเขาแล้วมันก็ไม่ใช่ข่าวใหญ่อะไรเลย
มีเพียงสองร้อยคนนี้เท่านั้น ถึงมีสิทธิ์มาเข้าร่วมการประมูลครั้งนี้ในเมืองจินหลิง!
รูปแบบการประมูลเช่นนี้ มีอยู่ในโลกมานานเป็นเวลาหลายร้อยถึงพันปีแล้ว และทุกคนต่างก็คุ้นเคยกับมันมานานแล้ว แต่การประมูลที่มีข้อกำหนดต่อผู้เข้าร่วมสูงขนาดนั้นนี่เป็นครั้งแรกที่ทุกคนเคยได้ยินมา!
และสิ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้นก็คือ จี่ชิ่งถังกำหนดว่า ผู้ซื้อที่สำเร็จการประมูลยาอายุวัฒนะ จะต้องกินยาอายุวัฒนะลงไปทันที ไม่เช่นนั้นจะถูกตัดสิทธิ์ในการซื้อ
ยกเว้นคนส่วนน้อยที่รู้คุณค่าของยาอายุวัฒนะ คนอื่นๆ ต่างคิดว่าจี่ชิ่งถังต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ พวกเขาคิดว่าจี่ชิ่งถังคงจะจงใจสร้างกระแสและกลอุบายที่ชั่วร้าย ยาอายุวัฒนะบ้าบออะไร ขอยืมคำพูดคลาสสิกมาใช้หนึ่งคำ หินนิ่วที่ถ่ายออกมาจากร่างกายฮ่องเต้สวรรค์ ก็ไม่มีค่าเท่ากับเงินหลายพันหลายหมื่นหรอก
เมื่อเห็นข้อความประจานบนอินเทอร์เน็ตมากมายที่มีต่อจี่ชิ่งถังนั้น เย่เฉินกลับรู้สึกโล่งอกโล่งใจ
สิ่งที่เขาต้องการก็คือความแตกต่างทางปัญญาเช่นนี้
ปล่อยให้คนธรรมดามองจี่ชิ่งถังว่าเป็นสิ่งตลก และให้คนรวยที่แท้จริงถือว่าจี่ชิ่งถังเป็นเหมือนพ่อ
ก็เพราะความแตกต่างทางปัญญาเช่นนี้นี่เอง จึงทำให้ในขณะที่ชาวเน็ตกำลังประจานจี่ชิ่งถังอย่างคลั่งไคล้ บนแพลตฟอร์มการลงทะเบียนของจี่ชิ่งถังออนไลน์ได้เพียงสองชั่วโมง และจำนวนผู้สมัครก็พุ่งขึ้นทะลุเกินห้าร้อยคนแล้ว!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...