ชุนเป นากามูระที่ถูกฝากความหวังสูงไว้ สถานการณ์ในตอนนี้ก็ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่นัก
หลังจากที่เข้าพักในเมืองจินหลิงชั่วคราว สองสามวันที่ผ่านมาเขาก็ได้รวบรวมตัวอย่างสิ่งแวดล้อมของเมืองจินหลิงมาโดยตลอด อากาศ ดิน ฝุ่นลอย และแหล่งน้ำต่างก็เป็นเป้าหมายในการวิจัยของเขาทั้งหมด
แม้กระทั่งเขายังได้นำน้ำในแม่น้ำ น้ำในทะเลสาบ น้ำประปาของเมืองจินหลิง และแม้แต่น้ำแร่จากภูเขา และผลัดกันทำการวิจัยต่างๆ อยู่ในบ้านพัก
อย่างไรก็ตาม หลังจากทำการวิจัยไปมา เขาก็เริ่มรู้สึกมากขึ้นเรื่อยๆ ว่า สิ่งแวดล้อมในเมืองจินหลิงนั้น ไม่เพียงแต่ไม่มีจุดที่โดดเด่นอะไร และโดยรวมๆ แล้วยังไม่ดีเท่ากับวอชิงตันเลย
คนอื่นๆ ในทีมงานของเขาก็รู้สึกแบบนั้นเช่นเดียวกัน
ในเมืองจินหลิงแห่งนี้ แม้ว่าจะเป็นเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยวัดโบราณ แต่สภาพแวดล้อมก็ไม่ค่อยจะดีนัก
แม้ว่ามลพิษทางอากาศจะไม่ได้รุนแรงนัก แต่ก็ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ อีกทั้งยังเป็นภูมิประเทศแบบหุบเขาแม่น้ำทั่วไป ล้อมรอบด้วยภูเขาสามด้าน และหันหน้าไปทางแม่น้ำด้านหนึ่ง การที่ถูกล้อมรอบไว้แบบนี้อากาศก็ไม่ค่อยจะดีโดยธรรมชาติอยู่แล้ว
นอกจากนี้ การพัฒนาอย่างรวดเร็วของบ้านเมือง และประชากรจำนวนมาก มันจะทำให้พืชพรรณและพื้นที่สีเขียวลดลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และแรงกดดันต่อสิ่งแวดล้อมก็มีขนาดใหญ่มากเช่นกัน
ในทางกลับกันสหรัฐอเมริกา มีประชากรกว่าสามร้อยล้านคน แต่พื้นที่แผ่นดินนั้นคล้ายคลึงกับของหัวเซี่ย เมื่อเทียบกับหัวเซี่ยแล้ว จะถือเป็นพื้นที่ทั่วไปที่มีพื้นที่ประชากรเบาบาง และมีความหนาแน่นของประชากรน้อย แรงกดดันในสภาพแวดล้อมก็มีขนาดเล็กมากตามธรรมชาติอยู่แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้นด้วยประเทศจักรวรรดินิยมเก่าอย่างสหรัฐอเมริกา เริ่มย้ายบริษัทที่ก่อมลพิษอย่างหนักไปยังต่างประเทศตั้งแต่หลายสิบปีก่อน ทำให้บ้านเมืองของคนอื่นๆ เต็มไปด้วยฝุ่นควันและความวุ่นวาย แต่บ้านเมืองตัวเองกลับยังคงมีสภาพแวดล้อมที่สดใสอยู่
เป็นเพราะสภาพแวดล้อมในเมืองจินหลิงนั้นด้อยกว่าวอชิงตันในทุกด้าน ดังนั้นชุนเป นากามูระจึงไม่เข้าใจว่า ทำไมบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน ถึงสามารถผลิตยาสร้างยุคสมัยอย่างยาเกิดใหม่เก้าเสวียนออกมาได้อยู่ที่นี่l
ในขณะที่ชุนเป นากามูระกำลังตกอยู่ในความสงสัยและสับสนอยู่ เขาก็ได้รับโทรศัพท์ที่ร็อดเจอร์สโทรมา
ทันทีที่รับสาย ร็อดเจอร์สก็ถามเขาว่า “นากามูระ การวิจัยของคุณที่อยู่ในเมืองจินหลิงมีความคืบหน้าอะไรหรือไม่?”
ชุนเป นากามูระรีบพูดว่า “คุณร็อดเจอร์ส ขณะนี้เรายังไม่มีความคืบหน้าที่ชัดเจนอะไรเลย โปรดให้เวลาเราอีกสักหน่อย!”
ร็อดเจอร์สพูดออกมาว่า “ตอนนี้เวลากำลังเร่งรีบ คุณต้องหาวิธีเร่งความคืบหน้า!”
เว่ยเลี่ยงอธิบายว่า “มีบางส่วนเป็นตัวแทนจากประเทศต่างๆ และบริษัทยารายใหญ่ พวกเขาอยากจะพูดคุยกับเราเกี่ยวกับการนำเข้ายา หรือความร่วมมือของตัวแทนยา นอกจากนี้ยังมีตัวแทนของเศรษฐีชั้นนำ ที่ต้องการอยากจะซื้อยาจากเราเป็นการส่วนตัว ส่วนใหญ่มีผู้ป่วยเป็นโรคมะเร็งอยู่ที่บ้าน และพวกเขามีงบประมาณที่เพียงพอมาก ซึ่งดูเหมือนว่าเราสามารถเรียกร้องราคาได้ตามที่ต้องการ”
ในขณะที่พูด เว่ยเลี่ยงก็กล่าวเสริมอีกว่า “ในปัจจุบันประเทศที่อยากจะนำเข้ายาเกิดใหม่เก้าเสวียนนั้น เกือบจะถึงร้อยประเทศแล้ว และประเทศที่ส่งตัวแทนมายังเมืองจินหลิงนั้น ก็มีมากกว่าสามสิบคนแล้ว”
เย่เฉินหัวเราะเบาๆ และกล่าวว่า “ทุกคนที่มาหาคุณเพื่อที่จะขอพูดคุยการนำเข้าหรือเป็นตัวแทน ปฏิเสธพวกเขาโดยตรง ส่วนคนรวยที่ต้องการอยากจะซื้อยาเป็นการส่วนตัว คุณบอกกับพวกเขาไปว่า ตอนนี้ทางเรายังไม่ได้เปิดจำหน่ายด้วยช่องทางนี้”
เว่ยเลี่ยงพูดขึ้นอีกครั้งว่า “ใช่แล้วอาจารย์เย่ สมิธที่อยู่สหรัฐอเมริกาก็ได้โทรมา และกล่าวว่า FDA ต้องการจะซื้อยาเกิดใหม่เก้าเสวียนอีกหนึ่งชุดในราคาที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ หรือว่าจะปรับราคาสูงขึ้นเล็กน้อยก็ไม่มีปัญหา คุณว่ายังจะขายให้พวกเขาอีกไหมครับ?”
เย่ฉินเยาะเย้ยและกล่าวว่า “FDA อยากจะซื้อยาเกิดใหม่เก้าเสวียน เกรงว่าการวิจัยแบบย้อนกลับของพวกเขาจะเจอกับปัญหาเข้าแล้ว”
ในขณะที่พูด เย่เฉินก็ออกคำสั่งว่า “เว่ยเลี่ยง ต่อจากนี้ไป นอกจากชุดยาเกิดใหม่เก้าเสวียนใช้แจกฟรีให้กับผู้ป่วยในประเทศ ส่วนที่เหลือจัดเก็บไว้อย่างมิดชิด และไม่ว่าจะให้เงินเท่าไหร่ก็ไม่ขาย ไม่ได้แม้แต่เม็ดเดียว”
เว่ยเลี่ยงพูดทันทีว่า “ครับอาจารย์เย่ งั้นผมก็จะตอบพวกเขาทีละคน”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...