เมื่อเฟ่ยเข่อซินลงทะเบียนเช็คอิน และเข้าพักในห้อง Presidential Suite ของโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง เย่เฉินก็ได้ทำงานร่วมกับซ่งหวั่นถิงและเฉินจื๋อข่ายเพื่อกำหนดรายละเอียดการติดตามผลของการประมูล
ในตอนนี้สิ่งที่เย่เฉินใส่ใจมากที่สุด ก็คือการรักษาความปลอดภัยของโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงเมื่อถึงเวลานั้น
ไม่ว่ายังไง เมื่อเผชิญกับยาอายุวัฒนะซึ่งจะมีมูลค่าทะลุเกินหมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐได้ทุกเมื่อ สิ่งล่อใจนั้นยิ่งใหญ่เกินไป ไม่รู้ว่าจะมีคิอร้ายอย่างลับๆ มากน้อยแค่ไหน
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อถึงเวลานั้น คนที่มาทั้งหมดต่างเป็นคนรวยชั้นนำทั้งนั้น ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ยิ่งมีความจำเป็นที่จะต้องรับรองความปลอดภัยส่วนบุคคลของคนรวยเหล่านี้
มิเช่นนั้นหากเกิดความผิดพลาดประการใด ต่อไปนี้ใครจะกล้ามาเข้าร่วมการประมูลอีก
ดังนั้น เย่เฉินจึงขอให้ระบบรักษาความปลอดภัยของโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง ทำการอัปเกรดรอบใหม่ให้เสร็จสิ้น ภายในสิบห้าวันข้างหน้า
ในเวลาเดียวกันจะต้องแจ้งให้ว่านพั่วจวิน ก่อนการประมูลจะเริ่มต้น จะมีการส่งกองกำลังชั้นยอดจำนวนมากมาจากสำนักว่านหลง เพื่อรักษาความปลอดภัยของโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงอย่างเคร่งครัด
แม้ว่าเฉินจื๋อข่ายจะอยู่ภายใต้แรงกดดันมากมาย แต่เขาก็ยังคงยืนยันกับเย่เฉินอย่างมั่นคงว่า “คุณชายวางใจได้เลย ผมจะทำให้ดีที่สุดเพื่อประกันความปลอดภัยของการประมูล!”
เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ และกล่าวว่า “ในปีนี้ เราจะพยายามเปิดการเริ่มต้นให้ดีก่อน ผมได้สั่งให้ทางด้านตงเสวี่ยนเริ่มสร้างศูนย์การประมูลแห่งใหม่แล้ว หลังจากที่ศูนย์การประมูลเสร็จสิ้นแล้ว จะมีสถานที่โดยเฉพาะสำหรับการประมูลของยาอายุวัฒนะแล้ว”
หลังจากพูด เย่เฉินก็พูดกับซ่งหวั่นถิงอีกครั้งว่า “หวั่นถิง ศูนย์ประมูลจะสงวนส่วนแบ่งการลงทุนยี่สิบเปอร์เซ็นต์ไว้ให้สำหรับซ่งซื่อกรุ๊ปในอนาคต สถานที่แห่งนี้จะกลายเป็นอุตสาหกรรมใหม่ที่ร่วมกันสร้างจากตระกูลเย่และตระกูลซ่ง และการประมูลของยาอายุวัฒนะจะยังคงจัดขึ้น และศูนย์ประมูลแห่งนี้ ยกเว้นการประมูลยาอายุวัฒนะแล้ว ในเวลาอื่น จีชิ่งถังก็สามารถใช้งานได้ตามใจ และก็ถือเป็นสถานที่หลักของตัวเองไปเลย”
“อย่า” เย่เฉินโบกมือของเขา “รายได้ที่เกิดจากการดำเนินการของคุณ ก็แบ่งตามอัตราส่วนการลงทุนตามปกติ แต่ถ้าจีชิ่งถังของคุณใช้งานเอง ก็ไม่ต้องรายงานรายได้แล้ว”
เมื่อเห็นเช่นนี้ ซ่งหวั่นถิงก็ไม่ยืนกรานอีกต่อไป และพูดด้วยความรักในดวงตาของเธอว่า “ได้ค่ะอาจารย์เย่ หวั่นถิงเข้าใจแล้ว!”
เย่เฉินถึงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ แล้วก็ถามเธอว่า “สถานะการลงทะเบียนในตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง?”
ซ่งหวั่นถิงรีบพูดว่า “อาจารย์เย่ ปัจจุบันมีผู้ลงทะเบียนเกือบเจ็ดร้อยคนแล้ว”
ในขณะที่พูด เธอก็เปิดเอกสารบนแท็บเล็ตขึ้นมาหนึ่งฉบับ ยื่นให้เย่เฉิน และกล่าวด้วยความเคารพว่า “อาจารย์เย่ ข้อมูลการลงทะเบียนทั้งหมดอยู่ในนี้แล้ว ข้อมูลทรัพย์สินที่พวกเขาส่งมา เราได้เริ่มทำการตรวจสอบแล้ว และรอให้การลงทะเบียนสิ้นสุดลง เราจะทำการตรวจสอบข้อเท็จจริงและจัดเรียงทรัพย์สินของผู้สมัครทั้งหมด และเลือกสองร้อย อันดับแรกที่ทรงอิทธิพลที่สุดเพื่อเข้าร่วมการประมูล”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...