การปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณะเพียงครั้งเดียวของเย่เฉิน คือตอนนั้นเรียกได้ว่ากระหึ่มไปทั่วทั้งงานประชุมซวนซวนเลยก็ว่าได้ แต่ว่า คนส่วนใหญ่ที่มาเข้าร่วมการประชุมซวนซวน ไม่ใช่คนท้องถิ่นของจินหลิง
ยิ่งไปกว่านั้น ความแข็งแกร่งที่เย่เฉินแสดงออกมาในตอนนั้น ก็กดขี่ข่มเหงจนคนเหล่านั้นต้องเก็บเรื่องราวการกระทำของเย่เฉินเป็นความลับ
สำหรับหงห้า เว่ยเลี่ยง เฉินจื๋อข่ายและฉินกาง หากมีใครถามเรื่องราวการกระทำของเย่เฉินกับพวกเขา พวกเขาจะไม่หลุดพูดแม้แต่คำเดียว
ดังนั้น แม้ว่าจินหลิงจะเป็นที่ของเย่เฉิน แต่มีคนจำนวนน้อยในจินหลิง ที่รู้จักเขา รู้จัก "อาจารย์เย่"
สิ่งนี้ทำให้เฟ่ยเข่อซินงงมากขึ้น
เดิมที เธอคิดว่าเย่เฉินน่าจะเป็นอาจารย์ฮวงจุ้ยที่รู้จักกันดีในพื้นที่ ดังนั้นคนในท้องถิ่นที่มีชื่อเสียงคงต้องให้เกียรติเขา
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า เขาจะไม่ค่อยมีชื่อเสียงในท้องถิ่น ซึ่งแปลกจริงๆ
เฟ่ยเข่อซินขมวดคิ้วและพูดว่า:"ฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้มันแปลกมากๆ และอาจารย์เย่ที่แซ่เย่นั้นก็แปลกๆ แต่ฉันนึกไม่ออกว่าปัญหามันคืออะไร"
เฉินอิ่งซานรีบพูดปลอบ:"คุณหนูไม่ต้องกังวลเกินไป บางทีไอ้แซ่เย่นั้นก็คงไม่มีทักษะที่แท้จริง และอาจไม่มีความสัมพันธ์โดยตรงกับยาอายุวัฒนะ"
เฟ่ยเข่อซินพูดอย่างหนักแน่น:"ซานซาน เธอจำเอาไว้ บรรพบุรุษกล่าวว่าสิ่งผิดปกติย่อมมีผี หกคำนี้เป็นหนึ่งในมาตรฐานทองคำสำหรับการตัดสินปัญหา หากสิ่งใดขัดกับสามัญสำนึกและทำให้เราไม่สามารถมองออกได้ มันก็ต้องมีบางอย่างที่เรายังไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ เมื่อเราเข้าใจแล้ว เราจะสามารถมองมันออกได้อย่างแน่นอน"
นี่เป็นประสบการณ์ที่เฟ่ยเข่อซิน สรุปออกมาตั้งแต่ยังเด็ก
ตอนเด็กๆ เธอได้ดูนักมายากลแสดงมายากล และทุกๆ มายากลก็ดูมหัศจรรย์และลึกลับ จนเธอไม่สามารถหาเหตุผลได้เลย
สำหรับเด็กคนอื่นๆ พวกเขาจะแปลงความลึกลับนี้เป็นการบูชานักมายากลโดยตรง โดยคิดว่านักมายากลสามารถทำเวทมนตร์ได้จริงๆ
แต่ว่า เฟ่ยเข่อซินเชื่อมั่นเสมอว่า เหตุผลที่ว่าทำไมเวทมนตร์ทั้งหมดนั้นไม่สามารถเข้าใจได้ ไม่ใช่ว่านักมายากลทำเวทมนตร์ได้จริงๆ แต่ตนยังไม่ได้เห็นความลึกลับในนั้นจริงๆ เลย
เฟ่ยเข่อซินพยักหน้าและพูดว่า:"ข้อนี้ ฉันได้คิดแล้ว"
ขณะที่พูด เธอยิ้มเล็กน้อยและพูดต่อ:"แต่โชคดีที่มีเบาะแสอยู่ 2 ทางคือเฉินจื๋อข่าย และหงห้า"
เมื่อพูดเช่นนี้ เฟ่ยเข่อซินจึงพูดว่า:"เธอไปเทียนเซียงฝู่ของหงห้าหน่อย และถามว่าการบริโภคสูงสุดเป็นยังไง จากนั้นเช่าให้ฉันหนึ่งเดือนโดยใช้มาตรฐานสูงสุด หลังจากนั้นทุกเที่ยงและทุกคืน พวกเราทุกคนจะไปกินข้าวที่เทียนเซียงฝู่ เชื่อว่าจะต้องได้อะไรกลับมาแน่นอน"
"ได้!"เฉินอิ่งซานพูดขึ้นทันที:"ไม่ต้องห่วงคุณหนู ฉันจะไปจัดการเดี๋ยวนี้"
เฟ่ยเข่อซินสั่งอีกครั้ง:"จริงสิ สืบดูว่ามีแพทย์ชั้นนำที่มีชื่อเสียงในจินหลิงหรือไม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแพทย์แผนจีน! ฉันมักจะรู้สึกว่าในสถานที่ที่ไม่เด่นแบบจินหลิง การมียาเกิดใหม่เก้าเสวียนนั่นมันสุดยอดมากอยู่แล้ว แถมยังสามารถผลิตยาอายุวัฒนะได้ มันแปลกมากจริงๆ!"
เฉินอิ่งซานพยักหน้าทันทีและพูดว่า:"ได้ค่ะคุณหนู ฉันจะให้คนไปสืบโดยเร็วที่สุด!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...