การไปสืบหงห้าในจินหลิง ก็เหมือนกับการไปสืบสองพี่น้องเซี่ยงซื่อกรุ๊ปในฮ่องกง เรียกใครสักคนตามถนน คงจะสืบอะไรมาได้บ้างแหละ
ดังนั้น เฉินอิ่งซานได้ข้อมูลของหงห้ามาอย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงรีบรายงานให้เฟ่ยเข่อซินทันที:"คุณหนู ฉันไปสืบหงห้านั้นมาแล้ว เขาเป็นผู้นำกองกำลังใต้ดินของจินหลิง และเขามีชื่อเสียงมากในจินหลิง และยังได้ทำอุตสาหกรรมมากมาย และหนึ่งในนั้นมีร้านอาหารที่ชื่อเทียนเซียงฝู่ เป็นร้านอาหารระดับไฮเอนด์ชั้นนำในจินหลิง และมีชื่อเสียงมาก"
เฟ่ยเข่อซินพยักหน้า และพูดวิเคราะห์:"อาจารย์เย่เพียงแค่บอกเฉินจื๋อข่ายว่า ให้ส่งคนไปที่หงห้า แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าเขาส่งใครไป แต่จากตอนที่เขาพูดคำนี้ สามารถมองเห็นได้จากน้ำเสียง หงห้าคงจะต้องฟังคำสั่งของเขาโดยไม่ต้องสงสัย"
เมื่อพูดถึงนี้ เฟ่ยเข่อซินอดไม่ได้ที่จะพูดอย่างถอนใจ:"ถ้าอาจารย์เย่เป็นหมอดูฮวงจุ้ย งั้นเฉินจื๋อข่ายและหงห้าเคารพเขามากขนาดนี้ มันแปลกไปหน่อยไหม?"
เฉินอิ่งซานพูดว่า:"ไม่เท่าไหร่นะคะ คุณหนู คุณลืมไปแล้วเหรอว่านายท่านเคารพท่านล่ายคนนั้นมากแค่ไหน? เห็นให้เกียรติเขาตลอดทุกครั้งที่เจอ"
เฟ่ยเข่อซินพูดอย่างจริงจัง:"สถานการณ์ของคุณปู่ล่ายแตกต่างกัน คุณปู่ล่ายเป็นปรมาจารย์ฮวงจุ้ยที่มีชื่อเสียงในแวดวงคนจีน และเป็นที่เคารพนับถืออย่างสูง! นอกจากนี้แกมีมรดกตกทอดจากบรรพบุรุษเป็นสิบๆ ชั่วอายุคน อย่าว่าแต่ปู่ของฉันเลย ถึงแม้ว่าจะเป็นคนของตระกูลอาน ต้องเคารพนับถือคุณปู่ล่าย เมื่อได้พบเจอ"
พูดจบ เธอก็พูดอีกว่า:"แต่อาจารย์เย่คนนั้น ดูเหมือนอายุยี่สิบกว่าๆเอง ก็ไม่ได้เกิดมาจากตระกูลฮวงจุ้ย เขาจะมีความสามารถมากขนาดนี้ได้อย่างไร?"
เฉินอิ่งซานยักไหล่:"บางทีเขาอาจจะประสบความสำเร็จตั้งแต่ยังน้อย"
เมื่อพูดเช่นนี้ เฉินอิ่งซานก็คิดอะไรบางอย่างได้ และรีบพูดว่า:"คุณหนู อาจารย์เย่ท่านนั้น อาจจะมาจากตระกูลเย่?"
"ความเป็นไปได้ที่เธอพูดถึง ฉันก็เคยคิด" เฟ่ยเข่อซินพูดว่า:"แต่ฉันคิดว่ามันเป็นไปได้น้อยมาก ถ้าเขาเป็นคนตระกูลเย่ เฉินจื๋อข่ายไม่ควรเรียกเขาด้วยชื่อแปลก ๆ เช่นอาจารย์เย่ มันก็เหมือนกับว่า มันคงเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะเรียกฉันว่า费大师อย่างไร้เหตุผล"
ขณะที่เธอพูด เธอก็รู้สึกว่าไม่ควรแน่นอนขนาดนั้น จึงพูดว่า:"ซานซาน เธอไปสืบข้อมูลของตระกูลเย่หน่อยดีกว่า หาข้อมูลทั้งหมดของคนรุ่นใหม่ของตระกูลเย่มาให้ฉันดูหน่อยดูว่าจะตรงกันหรือไม่"
เฉินอิ่งซานพูดทันทีว่า:"ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปจัดการเดี๋ยวนี้!"
"สืบมาแล้ว"เฉินอิ่งซานรีบพูดว่า:"สิ่งที่ต่างจากหงห้าคือ ทุกคนในจินหลิง รู้ชื่อของหงห้า แต่ดูเหมือนไม่มีใครรู้ชื่อของอาจารย์เย่เลย"
"ไม่มีใครรู้?"เฟ่ยเข่อซินประหลาดใจมากยิ่งขึ้น และโพล่งออกมา:"เฉินจื๋อข่ายยังเคารพเขามาก คนแบบนี้ ไม่มีใครในจินหลิงรู้เลยเหรอ?"
"เป็นแบบนี้จริงๆ"เฉินอิ่งซานพูดอย่างจริงจัง:"คนที่เราสอบถาม ทุกคนบอกว่าไม่เคยได้ยินชื่อเรียกอาจารย์เย่เลย"
อันที่จริงเย่เฉิน ทำอะไรมักจะทำถ่อมตัวมาก
แม้ว่าจะมีหลายคนในจินหลิง รู้จักชื่อของเขาในนามอาจารย์เย่ แต่คนเหล่านั้นส่วนใหญ่เป็นคนของเขาทั้งนั้น

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...