ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3611
ณ เวลานี้
เช้าตรู่ในวอชิงตัน
ในฐานการวิจัยและพัฒนาของกองทัพ ร็อดเจอร์สและสมิธสูบบุหรี่ในสำนักงาน และข้างหน้ามีผู้บริหารของกองทัพ และหน่วยสืบราชการลับของสหรัฐ
เช้าตรู่ของวันนี้ หัวหน้าแผนกทั้ง 4 ของพวกเขาจัดประชุมฉุกเฉิน หน่วยสืบราชการลับของสหรัฐแจ้งการหายตัวไปของสายลับให้คนอื่นๆ ทราบ ในขณะที่ ร็อดเจอร์สแจ้งกับคนอื่นๆ ว่าการวิจัยผันกลับของยาไม่เคยคืบหน้า และยาที่ ชุนเป นากามูระส่งกลับมาก็ยังคงใช้ไม่ได้ผล
สมิธก็บอกข่าวร้ายกับทุกคนด้วย เขาติดต่อบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนในนามของFDAหลายครั้ง และแม้กระทั่งเพิ่มราคาของยาหลายครั้ง แต่บริษัทผลิตยาเก้าเสวียนยังคงไม่ยอมให้พวกเขามากกว่านี้อีก แม้จะเป็นยาเกิดใหม่เก้าเสวียนเพิ่มอีกกล่องเดียว
หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ผู้ป่วยห้ารายก็จะต้องหยุดยา ภายในสองสามวัน
ผู้บริหารของหน่วยสืบราชการลับของสหรัฐก็ทำอะไรไม่ได้เช่นกัน เขาพูดอย่างหงุดหงิดเล็กน้อยว่า:"สายลับของเราทุกคนที่เข้าไปในบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน หายตัวไปโดยไม่มีข้อยกเว้น สายลับเหล่านี้ทั้งหมดเป็นยอดฝีมือที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี แต่ไม่นึกเลยว่าพวกเขาจะหายตัวไปในบริษัทผลิตยาส่วนตัว ตอนนี้ได้ระงับการทำงานของสายลับอื่นชั่วคราว ดูเหมือนว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะได้รับข้อมูลลับเกี่ยวกับยาเกิดใหม่เก้าเสวียนในเวลาอันสั้น"
ตัวแทนกองทัพรู้สึกประหลาดใจมากกับเรื่องนี้ และพูดว่า:"สายลับเหล่านั้นของคุณแข็งแกร่งมาก พวกเขาหนีออกมาไม่ได้ไม่เท่าไหร่หรอก หรือว่าไม่ได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์กลับบ้างเลยเหรอ? "
"ไม่มีเลย"ผู้บริหารของสืบราชการลับของสหรัฐพูดอย่างช่วยไม่ได้:"ผมรู้สึกว่าบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนเป็นเหมือนหลุมดำ ตราบใดที่ผู้คนเข้าไป พวกเขาจะขาดการติดต่อโดยสิ้นเชิง ว่ากันว่าสายลับยุโรปหลายคนก็หายตัวไปเช่นกัน และไม่มีข่าวเผยแพร่ออกไปเลย"
"ใช่"สมิธพยักหน้าและพูดว่า:"ผมมีแผนจะไปซื้อยาจากพวกเขาอีกครั้งจริงๆ"
ผู้บริหารหน่วยสืบราชการลับของสหรัฐรีบบอกว่า:"งั้นผมไปกับคุณ ผมจะอ้างว่าเป็นผู้ช่วยของคุณ จะติดต่อกับผู้รับผิดชอบของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน เพื่อสืบดูเบื้องหลังก่อน"
สมิธพูดอย่างลำบากใจ:"ตอนนี้ผมยังไม่แน่ใจว่าพวกเขายอมพบผมหรือไม่ ถ้าพวกเขาไม่ยอมพบผม ผมอาจต้องไปที่คนกลางเพื่อไกล่เกลี่ย ดูว่าจะมีโอกาสได้เจอหรือไม่ ถ้าไม่เจอ ก็คงจะต้องกลับมาอย่างไร้ประโยชน์"
"ไม่เป็นไร"ผู้บริหารหน่วยสืบราชการลับของสหรัฐพูดว่า:"ได้เจอรึเปล่า ไปที่หัวเซี่ยก่อนค่อยว่ากัน!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...