ไม่นาน ประธานเพ๋ยกับเซียวฉางควน ต่างขับรถของตัวเอง ตามกันกลับมาที่สมาคมการเขียนพู่กันจีนและภาพวาด
ทว่าขณะนี้ เฟ่ยเข่อซินมารออยู่ที่นี่นานแล้ว
เมื่อประธานเพ๋ยกลับมา เลขาพาเขากับเซียวฉางควนมาที่ห้องประชุม พูดกับเฟ่ยเข่อซิน ซึ่งรออยู่ในนี้ว่า “คุณจาน สองท่านนี้คือประธานเพ๋ยกับรองประธานเซียว ของสมาคมการเขียนพู่กันจีนและภาพวาดค่ะ!”
พูดจบ เธอก็แนะนำทั้งสองคนว่า “ประธานเพ๋ย รองประธานเซียว ท่านนี้คือคุณจาน จานเฟยเอ๋อร์ ชาวจีนโพ้นทะเลสัญชาติฝรั่งเศส ที่ฉันคุยกับคุณทางโทรศัพท์”
เพื่อความปลอดภัย เฟ่ยเข่อซินไม่ได้ใช้ตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง
แต่สำหรับเธอแล้ว เธออยู่มาหลายประเทศ มีตัวตนที่ถูกต้องตามกฎหมายอย่างครบถ้วน ตัวตนจานเฟยเอ๋อร์ ชาวจีนโพ้นทะเลสัญชาติฝรั่งเศส เป็นหนึ่งในตัวตนอันหลากหลายของเธอ
เฟ่ยเข่อซินมองเซียวฉางควน โล่งอกขึ้นทันที แค่ได้ใกล้ชิดเซียวฉางควน ต้องมีโอกาสสอบถามเรื่องเย่เฉิน ลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านของเขาได้อย่างแน่นอน
ดังนั้น เธอลุกขึ้นอย่างเกรงใจ ยิ้มแล้วพูดว่า “ประธานทั้งสองท่าน ชื่นชมชื่อเสียงมานาน ในที่สุดก็ได้เจอทั้งสองท่าน”
ประธานเพ๋ยคิดไม่ถึงว่า ชาวจีนโพ้นทะเลท่านนี้ จะเป็นเด็กสาวอายุน้อยหน้าตาดี หลังอึ้งไปครู่หนึ่ง เขารีบยิ้มแล้วพูดว่า “คุณจาน เกรงใจกันเกินไปแล้วครับ ผมได้ยินว่ามีชาวจีนโพ้นทะเลจะบริจาคผลงานการเขียนพู่กันจีนและภาพวาด คิดไม่ถึงว่าจะเป็นคุณผู้หญิงอายุน้อย เมื่อก่อนคุณจานเป็นคนเมืองจินหลิงเหรอครับ”
เฟ่ยเข่อซินยิ้มบางๆ ส่ายหน้าพูดว่า “บรรพบุรษของตระกูลเราเป็นคนจินหลิงค่ะ ถึงคนสองสามรุ่นนี้ จะอาศัยอยู่ต่างประเทศ แต่ผู้อาวุโสในบ้านมีความรู้สึกลึกซึ้งกับเมืองจินหลิง แต่ผู้อาวุโสอายุมากแล้ว ไม่ค่อยสะดวกมาที่นี่ จึงไหว้วานให้ฉันมาช่วยด้านการเขียนพู่กันจีนและภาพวาด ที่เมืองจินหลินเล็กๆ น้อยๆ ค่ะ”
พูดพลาง เธอเรียกเฉินอิ่งซานที่อยู่ข้างๆ แล้วพูดว่า “ซานซาน รีบเอาผลงานการเขียนพู่กันจีนและภาพวาด ที่คุณท่านเตรียมไว้มาสิ”
เฟ่ยเข่อซินพยักหน้า ยิ้มแล้วพูดว่า “ผลงานทั้งแปดภาพของเจิ้งหยู่ เป็นชุดผลงานที่เจิ้งหยู่ตั้งใจทำมาก แปดภาพ เขียนบทความเอาไว้แปดบทความ ชื่นชมความงามสี่ฤดูของเมืองจินหลิง ภูมิทัศน์ทั้งสี่ทิศ อีกทั้งยังเก็บรักษาทั้งแปดภาพได้อย่างสมบูรณ์ หาได้ยากจริงๆ!”
ประธานเพ๋ยพูดอย่างตื้นตันว่า “แปดภาพนี้ ยังมีอีกชื่อที่เรียกว่า แปดชมเชยจินหลิง! มีคุณค่ากับประวัติศาสตร์เมืองจินหลิง รวมถึงสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ และขนบธรรมเนียม ประเพณีของท้องถิ่น! ตอนผมเพิ่งสัมผัสกับการเขียนพู่กันจีน ก็เคยได้ยินแปดภาพนี้แล้ว แต่เมื่อก่อนได้ยินว่ามันไปอยู่ต่างประเทศแล้ว แต่คิดไม่ถึงว่า จะโชคดีได้เจอที่เมืองจินหลิง!”
พูดพลาง เขาพูดกับเซียวฉางควนว่า “ฉางควน นายมาดูสิ! นี่เรียกได้ว่าเป็นนักเขียนพู่กันจีน ที่มีชื่อเสียงในจินหลิงของเราเลยนะ แปดภาพนี้ สามารถเป็นตัวแทนด้านประวัติศาสตร์ วัฒนธรรมของจินหลิง! นายดูการลงพู่กันสิ แข็งแกร่งและทรงพลัง ส่วนที่ละเอียดอ่อน ดูเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง มีเสน่ห์เป็นอย่างมาก สวยจนอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้จริงๆ!”
เซียวฉางควนดูการเขียนพู่กันจีนเป็นที่ไหนกันล่ะ รู้แค่ว่าของพวกนี้มองแล้วเป็นระเบียบมาก แต่จะเข้าใจแก่นแท้ภายในนั้น คงยังอีกนาน
ดังนั้น เขาจึงทำได้เพียงเอ่ยปากชมไปตามคนเก่ง “เป็นตัวอักษรที่สวยจริงๆ! แค่ดูก็รู้ว่าเป็นผลงานของคนมีชื่อเสียง สุดยอดจริงๆ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...