บทที่ 364
เซียวอี้เชียนถูกเขาเป่าหูจนรู้สึกน่าทึ่ง “มันวิเศษขนาดนี้เลยเหรอ?”
เว่ยหย่งเจิ้งตอบอย่างจริงจัง “ประธานเซียวครับ ยาวิเศษของตระกูลเว่ยนั้นมีประสิทธิภาพมากกว่าไวอากร้าอย่างน้อยสามเท่าเลยนะครับ และถ้าหากปรับปรุงสูตรใหม่เสร็จคงมีประสิทธิภาพมากกว่าไวอากร้าถึงสิบเท่าเลยละ!”
เซียวอี้เชียนรู้สึกตื่นเต้นทันที ถ้ามียามหัศจรรย์แบบนี้ อาการเสื่อมของร่างกายเขามีสิทธิ์หายขาดได้อีกครั้งแน่เลย
ขณะนี้เว่ยฉางหมิงถามด้วยความสงสัย “พ่อครับ ถ้าเราสามารถผลิตยาตัวนี้เป็นจำนวนมาก เราก็จะส่งออกและเอาชนะไวอากร้าได้เลยสิครับ?”
เว่ยหย่งเจิ้งโบกมือตอบ “แน่นอนสิ เมื่อเราสามารถผลิตจำนวนมาก ผู้ชายทั้งโลกก็จะใช้ยาวิเศษของตระกูลเว่ย ถึงตอนนั้นไม่จำเป็นต้องมียาที่เรียกกว่าไวอากร้าอีกต่อไป จะมียาวิเศษสำหรับผู้ชายเพียงตัวเดียวในตลาด นั่นก็คือยาวิเศษของตระกูลเว่ยของเรา!”
หลังพูดจบ เว่ยหย่งเจิ้งก็หันไปพูดกับเซียวอี้เชียนอีกครั้ง “ไม่ทราบว่าท่านประธานเซียวสนใจร่วมลงทุนกับโรงงานผลิตของตระกูลเว่ยไหมครับ ถ้าท่านประธานสนใจ ท่านก็แค่ลงทุนสองถึงสามพันล้าน แต่ภายในหนึ่งปีท่านจะได้กำไรนับหมื่นล้านเลยนะครับ!”
เซียวอี้เชียนรู้สึกสนใจ เพราะนักธุรกิจย่อมให้ความสำคัญต่อผลกำไรอยู่แล้ว แม้แต่เขาเองก็หลีกเลี่ยงไม่ได้
ถ้ายาของตระกูลเว่ยวิเศษตามที่พูด เชื่อว่าจะร้างกำไรได้มหาศาลอย่างแน่นอน
ดังนั้นเซียวอี้เชียนจึงยิ้มพูด “ถ้าผลของยาดีอย่างที่พูด เงินลงทุนเพียงหลักพันล้านไม่ใช่ปัญหาสำหรับผมอยู่แล้ว แต่คงต้องดูฤทธิ์ของยาก่อน”
เว่ยหย่งเจิ้งรอคำพูดนี้มานานแล้ว จากนั้นเขาหัวเราะดังๆ แล้วรีบพูดต่อ “ประธานเซียวครับ ยาล็อตแรกเราจะให้ท่านลองก่อนเลยครับ ถ้าท่านคิดว่าดี เราค่อยมาคุยเรื่องการลงทุนอีกทีก็ได้ครับ! "
แต่ถึงอย่างนั้น เว่ยหย่งเจิ้งก็ยังไม่รู้ว่าอาการของเซียวอี้เชียนนั้นร้ายแรงมากแค่ไหน
ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่า “ยาวิเศษ” ของตระกูลเว่ยจะผ่านการปรับปรุงใหม่อีกครั้ง แต่มันจะได้ผลจริงหรือจะมีผลข้างเคียงใดๆ ซึ่งตอนนี้ก็ยังให้คำตอบไม่ได้......
แต่เซียวอี้เชียนในขณะนี้คิดเพียงความสุขที่เขาจะได้รับ ไม่มีทางจะคำนึงถึงผลร้ายที่จะตามมาถ้าหากยาล้มเหลว
เซียวอี้เชียนแทบจะทนไม่ไหวแล้ว เขามองไปที่ซุปยาด้วยดวงตาที่ร้อนแรงและอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายตัวเอง
ทุกวันนี้มันยากเกินกว่าจะทนกับความเจ็บปวดของการมีชีวิตอยู่เหมือนขันทีคนหนึ่ง
ไม่เพียงแต่ความเจ็บปวดทางร่างกายเท่านั้น ความเศร้าโศกภายในก็ทำให้เซียวอี้เชียนรู้สึกทรมานอย่างที่สุด
โชคดีที่ฟ้าประธานยาวิเศษของตระกูลเว่ยมาให้เขา!
ดูเหมือนว่าวันนี้เขาจะกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้งแล้ว!
............

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...