เฟ่ยเข่อซินรู้ดีกว่าใคร เย่เฉินไม่สนใจค่าตอบแทนไม่กี่ล้านนี้หรอก
เพราะยาอายุวัฒนะเพียงเม็ดเดียว อาจมีมูลค่าถึงหมื่นล้าน จนเกือบถึงหลายหมื่นล้านดอลลาร์ ยิ่งไปกว่านั้นเย่เฉินยังมีความเป็นไปได้สูงมาก ที่จะเป็นเจ้าของผู้อยู่เบื้องหลังบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน
ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง กำไรต่อปีของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน อาจอยู่ในระดับเกือบหมื่นล้าน คนแบบนี้ จะสนใจเงินแค่ไม่กี่ล้านไปทำไม
ดังนั้น เฟ่ยเข่อซินจึงเดาได้ว่า ทำไมเย่เฉินต้องสร้างภาพลักษณ์เป็นปรมาจารย์ฮวงจุ้ย เมื่ออยู่ต่อหน้าคนในครอบครัว ในเมื่อไม่ใช่เพราะเงิน อย่างนั้นต้องมีสาเหตุอื่นแน่นอน
เป็นไปได้ว่า เขาอาจพยายามหาเวลาและพื้นที่ให้ตัวตนของเขาอีกขั้นหนึ่ง
ดังนั้น เธอพูดกับเย่เฉินว่า “คุณเย่ ติดหนี้น้ำใจคุณมากขนาดนี้ ไม่รู้ควรตอบแทนอย่างไร แต่อนาคตยังอีกยาวไกล หวังว่าต่อไปเราจะได้ตอบแทนกันและกันอีกนะคะ! ต่อไปถ้ามีอะไรให้ฉันช่วย คุณเย่ไม่ต้องเกรงใจนะคะ!”
เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ พูดว่า “คุณจาน ในเมื่อไม่มีอะไรแล้ว งั้นเรากลับไปดีกว่าครับ”
เฟ่ยเข่อซินรีบพูดว่า “โอเคค่ะคุณเย่”
จากนั้น เย่เฉินกับเฟ่ยเข่อซินเดินออกมาจากโฮมสเตย์สุ่ยหยุน
เมื่อเดินมาถึงหน้าประตูโฮมสเตย์สุ่ยหยุน เฟ่ยเข่อซินเอ่ยถามเย่เฉิน “ตอนเที่ยงคุณเย่ว่างไหมคะ ฉันเลี้ยงข้าวคุณสักมื้อได้ไหม”
เย่เฉินปฏิเสธแบบอ้อมๆ ว่า “ไม่ต้องหรอกครับคุณจาน อีกเดี๋ยวผมยังมีธุระ ถ้ามีโอกาส ไว้ทานข้าวกันวันหลังนะครับ”
เฟ่ยเข่อซินได้ยินดังนั้น ก็ไม่พยายามต่อ เธอพูดว่า “คุณเย่ ยังไงฉันยังอยู่ในจินหลิงอีกสักระยะ ถ้ามีโอกาสหน้า ฉันเชิญคุณกับภรรยาทานข้าวนะคะ”
เย่เฉินยิ้มอย่างมีมารยาท พยักหน้าแล้วพูดว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”
เฟ่ยเข่อซินพยักหน้า “เดินทางปลอดภัยค่ะคุณเย่”
ลั่วเจียเฉิงพูดอย่างจริงจังว่า “ผลการฝึกฝนสูงถึงระดับที่แน่นอน อายุแบบนี้ ไม่สามารถมองจากภายนอกได้ ปีนี้อาจารย์ผมอายุ 78 ปีแล้ว แต่ดูเหมือนอายุ 40 เองครับ”
เฟ่ยเข่อซินส่ายหน้าพูด “ฉันดูข้อมูลของเย่เฉินมาหมดแล้ว เขาอายุแค่ 20 กว่าปีจริงๆ”
ลั่วเจียเฉิงครุ่นคิดเล็กน้อย จากนั้นจึงพูดว่า “งั้นความน่าจะเป็นไปได้สูงสุดก็คือ เขาไม่น่าจะใช่นักบู๊ ไม่งั้น แค่เขาเข้าประตูนักบู๊ ผมก็จะรู้ผลการฝึกฝนของเขา”
เฟ่ยเข่อซินพยักหน้าเบาๆ แล้วพูดว่า “ถึงคนๆ นี้อายุไม่มาก แต่ฉันรู้สึกว่าเขาลึกลับมาก ดูออกยากมาก”
เฉินอิ่งซานที่นั่งข้างคนขับพูดว่า “คุณหนู เมื่อกี้ฉันเจอเรื่องน่าสนใจ”
เฟ่ยเข่อซินถามอย่างสงสัย “เรื่องอะไร”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...