ตอนเย่เฉินตกใจกับความสามารถของจานเฟยเอ๋อร์ เสียงแตรดังสนั่นขึ้นในลานบ้าน
ไม่นาน เย่เฉินได้ยินหม่าหลันก่นด่าอยู่ที่ชั้นสาม “ใครเนี่ย บีบแตรไม่หยุดในเขตบ้าน ประสาทหรือไง!”
ด้านล่าง ถึงเสียงแตรจะหยุดลงแล้ว แต่ได้ยินเสียงเซียวฉางควน ตะโกนเสียงดังว่า “หม่าหลัน ลูกเขย รีบลงมาชมรถใหม่ของฉันสิ!”
เพิ่งพูดจบ ได้ยินเสียงฝีเท้าของหม่าหลันจากข้างบน เธอวิ่งกะเผลกมาที่ระเบียง
ตอนนี้ เย่เฉินอยู่ในห้องนอนชั้นสอง โดนเสียงโหวกเหวกดึงดูดความสนใจ มายืนตรงหน้าต่าง เมื่อมองลงไป
ในลานคฤหาสน์ เซียงฉางควนยืนอยู่หน้ารถยนต์โรลส์-รอยซ์ คัลลิแนนสีดำคันหนึ่ง สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและพอใจ
ส่วนหม่าหลันยืนอยู่บนระเบียงชั้นสาม มองเซียวฉางควน ยืนอยู่หน้ารถยนต์ออฟโรด SUV ขนาดใหญ่ เธอถามอย่างตกใจว่า “เซียวฉางควน นี่รถใหม่นายเหรอ”
เซียวฉางควรพูดอย่างได้ใจว่า “ใช่! ลงมาดูไหม”
หม่าหลันเบะปากพูดว่า “รถจิ๊ปพังๆ มีอะไรน่าดู เทียบกับBMWได้ซะที่ไหน! นายถลุงสมบัติครอบครัว คงไม่ได้เอาBMWไปขาย เพื่อซื้อของพังๆ แบบนี้หรอกนะ”
ในสายตาหม่าหลัน รถ SUV รวมไปถึงออฟโรดทั้งหมด ล้วนเป็นรถจิ๊ป
แม้กระทั่ง ในสายตาคนวัยกลางคนที่ไม่รู้เรื่องรถ ไม่ว่าจะเป็นรถ SUV กับออฟโรดยี่ห้อไหน ล้วนเรียกเป็นรถจิ๊ปทั้งหมด
เซียวฉางควนพูดอย่างขุ่นเคือง “หม่าหลันคุณเนี่ยนะ คุณนี่ไม่มีความรู้รอบตัวเลย! นี่มันจะเป็นรถจิ๊ปได้ยังไง! นี่มันรถยนต์โรลส์-รอยซ์ คัลลิแนน! อีกทั้งยังเป็นรุ่น Black Badge ด้วย! รถยนต์โรลส์-รอยซ์ คุณรู้จักไหม!”
หม่าหลันอึ้งไป พูดโพล่งออกมาว่า “ให้ตายเถอะ นายบอกว่ารถอะไรนะ โรลส์-รอยซ์!”
ตอนนี้เย่เฉินก็แปลกใจมากเหมือนกัน เขารู้จักรถยนต์โรลส์-รอยซ์ คัลลิแนน รถประเภทนี้ถึงเป็นรุ่นทั่วไป อย่างต่ำก็ 8 ล้านขึ้นไป ส่วนที่เรียกว่ารุ่น Black Badge ยิ่งแพงขึ้นไปอีก ถ้าไม่มีเงินมากกว่าสิบล้าน คงลำบากจริงๆ
แต่สิ่งที่ทำให้เขาไม่เข้าใจ พ่อตาของตัวเอง จะขับรถราคาแพงขนาดนี้ได้ยังไง เซียวฉางควนไม่ได้มีเงินนะ รายได้อันน้อยนิดจากสมาคมการเขียนพู่กันจีนและภาพวาด ยังไม่น่าจะพอกับค่าใช้จ่ายประจำวันของเขา เอาเงินจากไหนมาซื้อคัลลิแนนล่ะ
เมื่อคิดได้ดังนั้น เย่เฉินรีบออกจากห้อง ลงไปที่ลานบ้าน
ตอนนี้หม่าหลันเอนตัวอยู่หน้ากระโปรงรถยนต์โรลส์-รอยซ์ คัลลิแนน มองโลโก้รูปคนตัวเล็กสีทองหน้ารถใกล้ๆ
เธอมองพลางพูดอย่างตกใจ “ให้ตายเถอะ โรลส์-รอยซ์จริงด้วย! เมื่อก่อนฉันเคยได้ยินว่าแค่โลโก้สีทอง ก็แสนสองแสนแล้ว......นี่มันเป็นทองแท้หรือเปล่า”
พูดพลาง หม่าหลันยื่นมือออกไป จะลูบตรงโลโก้รูปคนตัวเล็ก

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...