ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3653
ใครจะไปคิดล่ะว่า ขณะนั้นเซียวฉางควนเอากุญแจออกมา กดปุ่มล็อกรถ
จากนั้นมีเสียงดังออกมาจากคัลลิแนน โลโก้รูปคนสีทองจมลงไปในกระโปรงรถ
จากนั้น ฝาปิดที่ทำจากทองเลื่อนมาจากด้านข้าง ปิดตำแหน่งของโลโก้รูปคนสีทอง
หม่าหลันกำลังจะยื่นมือไปลูบ จู่ๆ เห็นโลโก้รูปคนสีทองจมลงไปในกระโปรงรถ เธอถามอย่างตกใจว่า “โอ้ มันซ่อนได้ด้วยเหรอ อัศจรรย์มาก!”
เซียวฉางควนพูดอย่างเย้ยหยันว่า “ดูท่าทางไม่รู้ประสีประสาของคุณสิ ราคาโลโก้คนสีทองนี้ สองแสนกว่า ถ้ายืนแข็งอย่างนี้ตลอดเวลา ขืนเจอคนเห็นเงินแล้วตาลุกวาว หิวเงินแบบคุณ ต้องดึงมันไปแน่! เพราะฉะนั้นการออกแบบของโรลส์-รอยซ์ เข้ากับความต้องการของคนมาก เพื่อป้องกันไม่ให้คนแบบคุณทำเรื่องไม่ดี เมื่อล็อกรถ โลโก้รูปคนสีทองจะเก็บอย่างอัตโนมัติ!”
หม่าหลันโดนเซียวฉางควนเย้ยหยันอยู่นาน ถ้าเป็นปกติ เธอคงโมโหขึ้นมาแล้ว ไม่แน่อาจจวกหน้าเซียวฉางควนจนเละไปแล้ว
แต่ครั้งนี้ เธอกลับไม่โมโหสักนิด มองเซียวฉางควนด้วยสีหน้าประจบ ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก อีกทั้งยังถามอย่างประหลาดมาก “เซียวฉางควน นายเอารถคันนี้มาจากไหน ยืมมาหรือเปล่า”
เซียวฉางควนพูดอย่างโอหัง “คำพูดคุณไม่เข้าหูเลย ยืมอะไรล่ะ รถคันนี้เป็นของผม! เป็นของเซียวฉางควน!”
พูดพลาง เขาเอาใบอนุญาตขับขี่รถคัลลิแนนคันนี้ออกมา โยนใส่หน้าหม่าหลัน แสยะยิ้มแล้วพูดว่า “ดูให้ชัดเจน ชื่อคนที่ขับขี่รถคันนี้ ในใบอนุญาต เป็นชื่อของใคร!”
หม่าหลันรีบเปิดใบอนุญาตขับขี่รถ ก้มมองช่องด้านหลัง เป็นชื่อของเซียวฉางควนจริงๆ เธออุทานอย่างตกใจ “ให้ตายเถอะ! เป็นของนายจริงๆ ! นี่......นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่! นายซื้อรถแพงขนาดนี้ได้ยังไง!”
ขณะกำลังพูด เซียวชูหรันกลับจากเลิกงานพอดี เมื่อเข้ามาในลานบ้าน เห็นรถคัลลิแนน เธอถามอย่างตกใจว่า “พ่อ เอ่อ......เอาคัลลิแนนมาจากไหน!”
เซียวฉางควนหัวเราะคิกคัก หันไปมองเย่เฉิน พูดด้วยสีหน้าประจบ “เย่เฉิน ลูกเขยแสนดีของฉัน......เรื่องวันนี้ พ่อต้องอธิบายกับนายอย่างดี......”
เย่เฉินเห็นท่าทางของเซียวฉางควน เขายิ้มบางๆ มีคำตอบในใจแล้ว
เขาคิดว่า รถยนต์โรลส์-รอยซ์ คัลลิแนนของเซียวฉางควน เฟ่ยเข่อซินต้องเป็นคนให้มาอย่างแน่นอน
แต่เขาจงใจแสร้งถามอย่างไม่เข้าใจ “พ่อ เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับผมเหรอ”
เซียวฉางควนรีบมาตรงหน้าเย่เฉิน โอบเขาเอาไว้ พูดอย่างประจบว่า “ลูกเขยคนดี เรื่องนี้เกี่ยวกับนายสุดๆ ไปเลย! อันที่จริงรถคันนี้ ไม่ได้ให้ฉัน แต่ควรให้นาย!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...