บทที่ 366
เว่ยหย่งเจิ้งรีบอธิบาย “ยาน่าจะยังไม่ออกฤทธิ์ครับ มันต้องเข้าไปรักษาในส่วนที่เสียหายก่อน จากนั้นมันจะค่อยๆ ทำให้คุณฟื้นตัว ผมคิดว่าไม่น่าจะเกินหนึ่งชั่วโมงก็จะตื่นตัวอย่างแน่นอนครับ!”
เซียวอี้เชียนพูดอย่างตื่นเต้น “ถ้าเป็นแบบนี้ เวลาก็ค่อนข้างเร่งรีบสินะ ถ้าอย่างนั้นผมจะขอไม่รบกวนทุกคนต่อแล้วนะครับ”
หลังจากพูดจบ เขาก็ออกจากบ้านตระกูลเว่ยไปพร้อมกับเซียวเวยเวยทันที
ขณะที่อยู่บนรถในระหว่างการเดินทางกลับ เซียวอี้เชียนก็เริ่มรู้สึกทนไม่ไหวแล้ว เขาขับรถไปด้วยแล้วพูดอย่างกระสับกระส่ายไปด้วย “ผมรู้สึกมันร้อนขึ้นเรื่อย ๆ แต่ดูเหมือนว่ามันยังไม่ถึงจุดจุดนั้น......”
เซียวเวยเวยรีบพูดว่า “ผู้นำตระกูลเว่ยบอกแล้วไม่ใช่เหรอคะ ว่ามันต้องรอให้ยาเข้าไปรักษาในส่วนที่เสียหายก่อน ถึงจะออกฤทธิ์ได้!”
“ฮ่า ๆ ๆ!” เซียวอี้เชียนพูดอย่างตื่นเต้น “มันคงเหมือนการนับถอยหลังก่อนถึงสงครามสินะ!”
เซียวเวยเวยยิ้มพูด “แล้วสงครามของประธานเซียวนับถอยหลังถึงไหนแล้วคะ?”
เซียวอี้เชียนหัวเราแล้วพูดต่อ “ผมเดาว่าอีกครึ่งชั่วโมงคงต้องเปิดศึกแล้วล่ะ! ฮ่า ๆ ๆ!”
จากนั้นมือของเซียวอี้เชียนก็โอบไปที่เอวของเซียวเวยเวยแล้วพูดอย่างจริงจังว่า “เวยเวย รอร่างกายผมฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์ก่อน แล้วคุณค่อยกลับมาอยู่กับผมนะ ถ้าคุณดูแลผมดีๆ ผมจะรับประกันความมั่งคั่งในอนาคตของคุณอย่างแน่นอน”
เซียวเวยเวยยิ้มอย่างมีเสน่หา “เวยเวยจะดูแลท่านให้ดีที่สุดนะคะ!”
เซียวอี้เชียนพยักหน้าตอบ จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงดุร้าย “ไอ้เย่เฉินคนนั้น มันเกือบทำให้ผมหมดความเป็นชาย ผมจะไม่ปล่อยมันไว้อย่างแน่นอน!”
เขาไม่รู้ว่าถูกเย่เฉินเล่นงานไปกี่รอบในการมาเยือนเมืองจินหลิงในครั้งนี้ ไม่เพียงแค่นั้นเขายังต้องเรียกเย่เฉินว่าคุณปู่อีกด้วย
บอกได้ว่าเซียวอี้เชียนไม่เหลือศักดิ์ศรีอะไรอีกแล้ว
เมื่อพูดถึงจุดนี้ นายหญิงใหญ่เซียวก็รีบพูดกับเซียวฉางเฉียนว่า “ไป ลองไปแอบฟังที่หน้าห้องเขาดูว่ามันใช่ไหม ถ้ามันจริง พรุ่งนี้เช้าเราไปคุยเรื่องการลงทุนครั้งที่สองกับประธานเซียวเลย!”
เซียวฉางเฉียนตอบอย่างลำบากใจ “แม่ครับ เวยเวยเป็นลูกสาวแม่นะครับ ให้ผมไปแอบฟังแบบนี้มันไม่น่าเหมาะสมเลย......”
นายหญิงใหญ่เซียวมองไปที่เขาแล้วพูดต่อ “คนเหลือขอ ตอนนี้อะไรสำคัญที่สุดนายยังไม่รู้เหรอ? ตอนนี้การฟื้นตัวของประธานเซียวสำคัญที่สุด!”
เฉียนหงเย่นภรรยาของเซียวฉางเฉียนที่ยืนอยู่ด้านข้างรีบพูดขึ้นมา “แม่พูดถูกนะ ตอนนี้การฟื้นตัวของประธานเซียวสำคัญที่สุดแล้ว ถ้าคุณไม่กล้าไปแอบฟัง งั้นเดี๋ยวฉันไปเอง!”
นายหญิงใหญ่เซียวมองไปที่เฉียนหงเย่นแล้วพูดอย่างเห็นด้วย “เฉียนหงเย่นเป็นงานที่สุด! บ้านเราผู้หญิงแกร่งกว่าเสมอ แม่ก็เหนือกว่าพ่อของพวกเธอ ส่วนเธอก็เหนือกว่าฉางเฉียน เซียวชูหรันหลานสาวที่อกตัญญูก็เก่งกว่าไห่หลงเหมือนกัน”
…………

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...