ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 367
บทที่ 367
ในห้องนอนนั้น
เซียวอี้เชียนนอนรอฤทธิ์ยาอยู่บนเตียงอย่างใจจดใจจ่อ
ส่วนเซียวเวยเวยคุมด้วยผ้าเช็ดตัวแล้วเดินเข้าไปอาบน้ำก่อน
ไม่รู้ว่าทำไม เซียวอี้เชียนรู้ผิดปกติ ท้องน้อยของเขารู้สึกร้อนตั้งแต่อยู่ในบ้านของตระกูลเว่ยแล้ว แต่ส่วนสำคัญของเขายังไม่มีการตอบสนองใดๆ เลย
แม้กระทั่งในขณะนี้เริ่มรู้สึกคันและปวดขึ้นมาแล้ว
“คงจะเป็นฤทธิ์ของยาสินะ!”
เซียวอี้เชียนได้แต่ปลอบใจตัวเอง และในขณะนี้เซียวเวยเวยก็กลับมาจากห้องน้ำแล้ว
เซียวเวยเวยเป็นเหมือนแมวป่านอนอยู่ในอ้อมแขนของเซียวอี้เชียนและถามเขาเบาๆ ว่า “ประธานเซียว คุณรู้สึกดีขึ้นหรือยัง?”
เซียวอี้เชียนส่ายหัวด้วยสีหน้าขมขื่น “ยังเลย แต่คงใกล้แล้วล่ะ”
เซียวเวยเวยตั้งใจจะปรนนิบัติเซียวอี้เชียนให้ดีที่สุดเพื่อจะได้รับผลประโยชน์จากเขา จากนั้นเธอกะพริบตาและก้มหน้าปลดกางเกงของเซียวอี้เชียนออก
เมื่อเซียวอี้เชียนเห็นแบบนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะแสดงความคาดหวังและความเหลือทน
เกิดเป็นลูกผู้ชายคนหนึ่ง ต้องคอยอดกลั้นกับเรื่องนี้ มันช่างทรมานเหลือเกิน
แต่แล้ว......
ในวินาทีต่อมา เซียวเวยเวยก็กรีดร้องตะโกนด้วยเสียงอันสยดสยองของเธอออกมา
“ไม่นะ นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะท่านประธานเซียว ทำไมมันเริ่มกลายเป็นสีม่วง แถมยังเริ่มเปื่อยแล้วด้วย!”
“แมร่งเอ๊ย! ยาของตระกูลเว่ยต้องผิดปกติแน่ ถึงว่าไอ้แก่เว่ยหย่งเจิ้งให้เราใช้ยาเป็นคนแรกเลย นี่มันจงใจให้เราเป็นหนูทดลองนี่เอง”
เซียวเวยเวยก็อึ้งไปสักพัก จากนั้นพูดอย่างตื่นตระหนก “เราต้องทำยังไงต่อคะท่านประธานเซียว......”
เซียวอี้เชียนเหวี่ยงฝ่ามือไปที่เธอแล้วพูดด้วยความโกรธ “มันจะเน่าเปื่อยหมดแล้ว ยังคิดจะเอายังไงอีก ก็ต้องรีบไปโรงพยาบาลสิ! บอกพ่อเธอให้เตรียมรถเดี๋ยวนี้เลย!”
......
เซียวฉางเฉียนใจสลายทันทีเมื่อได้ยินว่าเขากำลังจะไปโรงพยาบาลอีกครั้ง!
ก่อนหน้านี้เธอยังคิดว่าเซียวอี้เชียนจะดีขึ้น ลูกสาวก็จะได้รับความโปรดปรานจากเซียวอี้เชียน แต่ไม่คิดเลยว่ามันจะกลายเป็นความผิดหวังอีกครั้ง!
ไม่เพียงแค่นั้น เมื่อฟังจากน้ำเสียงของเซียวอี้เชียนแล้ว ดูเหมือนว่าคราวนี้สถานการณ์จะเลวร้ายกว่าเดิมเสียอีก!
............
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...