ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3662
ในเวลานี้ ในรถของเซียวฉางควน ก็เห็นเซียวเวยเวยที่กำลังเดินมาพร้อมกับเฉียนหงเย่น
หลังจากเห็นคนเดินมา คางของเขาก็เกือบจะหลุดอยู่บนพื้น และโพล่งพูดว่า: “แม่งเอ๊ย……หม่าหลัน……ปากเน่าๆของแกเคยปลุกเสกเบิกเนตรที่วัดชีเสียหรือเปล่า? ทำไมแกเรียกหาเฉียนหงเย่น เฉียนหงเย่นก็โผล่หัวออกมาอย่างกะทันหัน?!”
หม่าหลันก็ตกตะลึง และพูดพึมพำว่า: “ไม่น่าจะใช่นะ…….ฉันไม่ได้ไปที่วัดชีเสียมาสองสามปีแล้ว……..”
เซียวฉางควนพูดอย่างทำอะไรไม่ถูกว่า: “เธอผิดปกติเกินไปแล้วนะ……ฉันยังคิดว่าแปลกชะมัด”
หม่าหลันสงบสติอารมณ์ และพูดว่า: “คุณไม่เห็นเฉียนหงเย่นกับเซียวเวยเวยเดินมาด้วยกันเหรอ? บางทีเซียวเวยเวยเรียกเธอกลับมา”
เซียวฉางควนพยักหน้าเบาๆ และพูดว่า: “ก็ถูก เนื่องจากว่าคนอื่นเขาเป็นสองแม่ลูก……”
และในเวลานี้ เซียวฉางควนก็คำรามบนระเบียง ทำให้นายหญิงใหญ่เซียวก็อดไม่ได้ที่จะมองไปตามทิศทางนิ้วของเขา
เมื่อมองไป แน่นอนว่าก็เห็นเฉียนหงเย่นซ่อนตัวอยู่ด้านหลังของเซียวเวยเวยด้วยท่าทางขี้ขลาดตาขาวในเวลานี้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวลใจและความกลัว
เมื่อบอกว่าเกลียดเฉียนหงเย่น นายหญิงใหญ่เซียวก็ไม่ได้แย่ไปกว่าเซียวฉางเฉียนแม้แต่น้อย
“ฝันไปเถอะ!”นายหญิงใหญ่เซียวโพล่งออกมาแทบจะไม่ลังเลว่า: “ตราบใดที่ยายแก่อย่างฉันยังมีชีวิตอยู่ หล่อนเฉียนหงเย่นก็อย่าได้คิดที่จะเข้าประตูบ้านของฉันตลอดไป!”
จากนั้น เธอพูดกับเซียวฉางเฉียนว่า: “ฉางเฉียน! โทรศัพท์แจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้! ก็บอกว่าโจรที่ขโมยเงินสองร้อยหยวนของฉันที่หามาอย่างยากลำบากกลับมาแล้ว! ให้เจ้าหน้าที่ตำรวจมาจับตัวหล่อนไปซะ!! จำคุกหล่อนแปดปีสิบปี!”
เซียวเวยเวยรีบพูดว่า: “คุณย่าค่ะ! เรื่องนี้จะว่าใครผิด พวกเราทุกคนต่างก็มีความผิด ไม่ใช่ความผิดแม่ของหนูคนเดียวอย่างแน่นอน! ตอนนั้นถ้าย่าไม่รังแกเธอมาโดยตลอด แม้แต่ข้าวก็ไม่ให้เธอกิน เธอจะทำเรื่องแบบนั้นออกมาได้ยังไง!”
นายหญิงใหญ่เซียวพูดด้วยอารมณ์โกรธเป็นอย่างมาก: “เวยเวย แกคิดดูให้ดีๆ ทำไมฉันไม่ให้นังสารเลวคนนี้กินข้าวด้วย? งั้นเป็นเพราะว่าหล่อนทำผิดต่อพ่อของแกมากมาย! หล่อนไม่เพียงแต่ทำผิดต่อพ่อของแก ยิ่งไปว่านั้นยังทำผิดต่อแกและไห่หลงด้วย ถึงกับทำผิดต่อฉัน ทำผิดต่อบรรพบุรุษตระกูลเซียวของพวกเรา! หล่อนทำให้คนในตระกูลเซียวของพวกเราขายหน้าไปหมดแล้ว!”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...