ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3666
ในเวลานี้เซียวฉางเฉียน ไม่รู้ว่าโกรธหรือว่าเสียใจ ตัวเองหันหลังไป และใช้ไม้ค้ำยันพยุงกลับไปที่ห้องนอนอย่างเงียบๆ
แม้ว่าในใจของนายหญิงใหญ่เซียวไม่พอใจเป็นอย่างมาก แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่นในขณะนี้ ทำได้เพียงฝืนยอมรับความเป็นจริงของการกลับมาของเฉียนหงเย่น
เนื่องจากว่า เธอยังต้องอาศัยเซียวเวยเวยเลี้ยงดู ในเวลาแบบนี้ทำให้เซียวเวยเวยขุ่นเคืองใจไม่ใช่การกระทำที่ถูกต้อง
เมื่อเซียวเวยเวยเห็นว่าเรื่องราวได้แก้ไขได้เสร็จสมบูรณ์แล้ว ในที่สุดก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก และพยุงเฉียนหงเย่นแล้วพูดว่า: “แม่ค่ะ รีบลุกขึ้นเถอะค่ะ พวกเรากลับบ้านกัน”
เฉียนหงเย่นร้องไห้แล้วพยักหน้า ดูเหมือนผู้รอดชีวิตจากภัยพิบัติ
เธอก็ไม่มีทางให้ล่าถอยจริงๆ ไม่อย่างนั้น เธอก็ไม่อยากกลับมามองสีหน้าของนายหญิงใหญ่เซียว
ตอนนี้ ความปรารถนาสูงสุดของเธอ ก็คือมีสถานที่หลบฝนบังลมได้ อย่างน้อยก็ไม่ต้องกังวลกับอาหารสามมื้อต่อวัน
กลับมาเมืองจินหลิงกลับมาคฤหาสน์Tomson Riviera สำหรับเธอ เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในขั้นตอนนี้
ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ทำให้เธอโชคดีคือ ลูกสาวที่ไม่มีความกระตือรือร้นมาแต่ไหนแต่ไร และไม่เคยทำงานมาก่อน ตอนนี้กลับมาอาชีพเป็นของตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้นหน้าที่การงานก็ก้าวหน้าไปอย่างค่อนข้างราบรื่น กลับมาในครั้งนี้ ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับการใช้ชีวิตอีก
เธอโล่งใจไปหมดแล้ว กำลังคิดจะตามเซียวเวยเวยเข้าประตูด้วยกัน ทันใดนั้นก็นึกอะไรบางอย่างได้ ก็หันหน้ากลับไป มาตรงหน้าของหม่าหลัน และพูดด้วยใบหน้าซาบซึ้งใจว่า: “หม่าหลัน เมื่อกี้นี้ขอบคุณเธอจริงๆ เมื่อก่อนนี้เรื่องราวมากมายฉันที่เป็นพี่สะใภ้ใหญ่คนนี้ทำไม่ถูก ขอให้เธออย่าถือสาฉัน ฉันขอโทษเธอตรงนี้ด้วย……”
จากนั้น เฉียนหงเย่นก็โค้งคำนับให้หม่าหลันในทันที
เซียวฉางควนพูดอย่างโกรธเคืองว่า: “ทำไมผมต้องย้ายมาด้วย……”
หม่าหลันพูดว่า: “คุณย้ายมารับใช้แม่ของคุณสิ! คุณอยากเป็นลูกกตัญญูไม่ใช่เหรอ?”
เซียวฉางควนก็หุบปากด้วยความเข้าใจในทันที
เขาก็เข้าใจสักที ถ้าหากหม่าหลันเป็นถังดินปืน ถ้าอย่างนั้นนายหญิงใหญ่ก็เป็นชนวนที่ดีที่สุด รับประกันว่าแค่จุดก็ระเบิดได้
ดังนั้น ตัวเองอย่าเพิ่มความยุ่งยาก และเป็นคนเริ่มไปหาเรื่องก่อน
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...