เซียวฉางควนขับรถโรลส์รอยซ์คัลลิแนนคันนั้นที่เฟ่ยเข่อซินมอบให้เขาออกไป
คฤหาสน์ทั้งสองหลังได้รับความสงบกลับคืนมาใหม่
บนระเบียงชั้นสองของคฤหาสน์A05 เย่เฉินและเซียวชูหรันมองดูรถโรลส์รอยซ์ของเซียวฉางควน ค่อยๆหายไปในมุมเลี้ยว
เซียวชูหรันนวดขมับ และพูดอย่างช่วยไม่ได้ว่า: “ป้าใหญ่กลับมา จากนี้ไปกลัวว่าจะมีเหตุการณ์วุ่นวายอีก……”
เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “ก็ดีนะ ฉันว่าท่าทีของเฉียนหงเย่นที่มีต่อแม่ของเราก็ค่อนข้างเป็นมิตร ถึงขนาดประจบสอพลอเล็กน้อย”
“ใช่……”เซียวชูหรันเม้นปาก และพูดอย่างเศร้าสร้อยว่า: “ตอนนี้สิ่งที่ฉันเป็นห่วงมากที่สุดคือแม่รวมตัวกับเธอ……ถ้าเกิดเธอสองร่วมมือกันจัดการกับคุณย่าของฉัน งั้นจากนี้ไปก็คงจะสงบสุขไม่ได้อย่างแน่นอน……”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย และพูดว่า: “ฉันคิดว่าเธอไม่ต้องเป็นห่วงสิ่งเหล่านี้ แม่ของเธอพูดถูก ตอนนี้นายหญิงใหญ่ไม่มีเงินไม่มีอำนาจ เป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของเฉียนหงเย่นในทุกด้าน จากนี้ไปชีวิตของนายหญิงใหญ่กลัวว่าจะยิ่งอยู่ยิ่งแย่ขึ้นเรื่อยๆ”
เซียวชูหรันถอนหายใจ และพูดด้วยความทอดถอนหายใจว่า: “ป้าใหญ่พวกเขาและคุณย่าทั้งครอบครัวนี้ เมื่อไหร่จะสิ้นสุด……”
เย่เฉินกล่าวอย่างสบายๆ: “ภรรยา เธอก็ไม่ต้องเป็นห่วงว่าพวกเขาทั้งครอบครัว อย่างน้อยพวกเขาก็ไม่มีทางหาเรื่องพวกเราอีกอย่างแน่นอน ถ้าหากพวกเขาอยากจะต่อสู้กันภายในครอบครัว ก็ให้พวกเขาต่อสู้ต่อไปเถอะ”
สีหน้าท่าทางของเซียวชูหรันพยักหน้าอย่างผิดหวัง และหันกลับมาที่ห้องด้วยกันกับเย่เฉิน
……
ในตอนกลางคืน เซียวชูหรันนอนหลับไปแล้ว แต่เย่เฉินยังนอนอยู่บนเตียง ครุ่นคิดว่าควรที่จะจัดการกับปัญหาของจานเฟยเอ๋อร์คนนั้นอย่างไร
แม้จะรู้ว่าเธอมาที่นี่เพื่อยาอายุวัฒนะ แต่ตอนนี้เย่เฉินยังหาตัวตนที่แท้จริงของเธอไม่พบ ดังนั้นก็ค่อนข้างไม่สงบสุขไม่มากก็น้อย
ดังนั้น เย่เฉินจึงรู้สึกว่า ก่อนที่จะแน่ใจว่าจานเฟยเอ๋อร์เป็นศัตรูหรือเป็นมิตร ภารกิจแรกคือการหาวิธีการ ควบคุมนักบู๊หกดาวข้างกายของเธอ
จานเฟยเอ๋อร์คนนี้ชอบที่จะลงมือกับคนข้างกายของตัวเองไม่ใช่เหรอ? ถ้าอย่างนั้นตัวเองก็ลงมือกับคนข้างกายของเธอก่อน!
ตราบใดที่นักบู๊หกดาวสูญเสียภัยคุกคาม แม้ว่าจานเฟยเอ๋อร์จะเป็นศัตรู ก็ไม่เพียงพอที่จะกลัว
ถึงเวลานั้น ในเมื่อเธออยากเล่นเกมแมวไล่จับหนูแบบนี้ ถ้าอย่างนั้นตัวเองก็สามารถเล่นกับเธอต่อไปได้
ดังนั้น เย่เฉินจึงส่งข้อความถึงถังซื่อไห่ ให้เขาค้นหาข้อมูลของทุกคน ที่ติดตามจานเฟยเอ๋อร์เมื่อเข้าประเทศ
ถึงเวลานั้นจะยืนยันตัวตนที่แท้จริงของจานเฟยเอ๋อร์ได้อย่างไร เขาตัดสินใจหลังจากที่ได้รับข้อมูล ลองใช้ระบบข่าวกรองนั้นของสำนักว่านหลงดู

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...