เมื่อคิดถึงตรงนี้ อารมณ์ของเธอก็ผ่อนคลายมากขึ้น
ถึงขนาดว่า ภายในส่วนลึกหัวใจของเธอ เริ่มจินตนาการอย่างควบคุมไม่ได้แล้ว
จินตนาการถึงงานประมูล คุณปู่พลาดยาอายุวัฒนะ เมื่อเขาเสียดายเจ็บใจและไม่พอใจเป็นอย่างมาก ตัวเองกลับผ่านมิตรส่วนตัวกับเย่เฉิน ซื้อยาอายุวัฒนะในมือของเย่เฉินไว้โดยตรง
ถึงเวลานั้น ตัวเองก็เป็นผู้กอบกู้ช่วยเหลือในสายตาของคุณปู่
แม้ว่าเฟ่ยเข่อซินจะค่อนข้างรู้สึกอับอายกับละอายใจ ต่อความคิดแบบนี้ของตัวเอง แต่เมื่อคิดถึงทั้งครอบครัวของตัวเอง มีเพียงอาศัยโอกาสแบบนี้ ถึงสามารถพลิกสถานการณ์กลับมาให้ดีงามในตระกูลเฟ่ยได้ ดังนั้นความละอายในใจเหล่านั้นของเธอก็หายวับไปในทันที
ในใจของเธอรู้ดีมาก การต่อสู้เพื่ออำนาจในตระกูลเฟ่ย ก็เหมือนกับการต่อสู้เพื่อยึดครองอาณาจักรแผ่นดินในราชวงศ์ เพื่อบรรลุเป้าหมาย ใช้วิธีการอะไรก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
ห้านาทีต่อมา
เสียงเคาะประตูดังขึ้นมา เสียงของลั่วเจียเฉิงดังมาจากนอกประตู: “คุณหนูครับ รถพร้อมแล้วครับ”
“โอเค ฉันไปเดี๋ยวนี้แหละ”
เฟ่ยเข่อซินหยิบกระเป๋า Hermes Himalayan Crocodile Birkinรุ่นลิมิเต็ด ไล่โทนสีดำและขาว ซึ่งเสริมเข้ากับชุดเดรสยาวบนเรือนร่างของเธอนี้
ยืนอยู่หน้ากระจกแต่งตัว เฟ่ยเข่อซินจ้องมองตัวเองในกระจก ส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้ และในใจแอบคิดว่า: “ถ้ารู้ก่อนก็ไม่ใส่ชุดนี้แล้ว ใส่แบบนี้ไปทานหม้อเหล็กตุ๋นห่านพื้นบ้าน รู้สึกว่าตัวเองเหมือนกับตัวตลก……”
ถอนหายใจ เฟ่ยเข่อซินเปิดประตู
ลั่วเจียเฉิงนักบู๊หกดาวรออยู่ข้างนอกประตูแล้ว
เมื่อเห็นเธอออกมา ก็พูดด้วยความเคารพในทันทีว่า: “คุณหนู ออกเดินทางได้แล้วครับ”
ลั่วเจียเฉิงครุ่นคิด และพูดว่า: “เมื่อวานผมไม่ได้ตามคุณเข้าไปด้วย ดังนั้นยากที่จะบอกได้ว่าคุณเปิดเผยเบาะแสอะไรหรือเปล่า หรือว่ามีตรงไหนพูดหลุดปากไป”
เฟ่ยเข่อซินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยปากพูดว่า: “เหมือนจะไม่มีตรงไหนที่จะพูดหลุดปากไป ฉันระมัดระวังตัวมากอยู่ตลอด”
ลั่วเจียเฉิงนึกถึงอะไรบางอย่าง และพูดอย่างจริงจังว่า: “คุณหนู อันที่จริงผมก็เบาะแสอย่างหนึ่ง”
เฟ่ยเข่อซินถามด้วยความสงสัยว่า: “คุณลั่วหมายความว่ายังไง?”
ลั่วเจียเฉิงพูดอย่างเคร่งขรึมว่า: “ถ้าหากความแข็งแกร่งของเย่เฉินเหนือกว่าผม เขาน่าจะมองออกว่าผมเป็นนักบู๊หกดาว แบบนั้น เขาจะต้องสงสัยตัวตนของคุณหนูอย่างแน่นอน เพราะว่าตัวตนภูมิหลังของจานเฟยเอ๋อร์คนนั้นของคุณ เป็นไปไม่ได้ที่จะมีนักบู๊หกดาวปกป้องอยู่ข้างกาย”
เฟ่ยเข่อซินถามอย่างค่อนข้างประหม่าว่า: “คุณลั่ว คุณคิดว่าความแข็งแกร่งของเย่เฉิน จะเหนือกว่าคุณมั้ย?”
ลั่วเจียเฉิงพูดอย่างจริงจังมาก: “นักบู๊หกดาวอายุยี่สิบกว่าปี ผมยังไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่ผมไม่เคยได้ยินมาก่อน ก็ไม่ได้หมายความว่าไม่มี!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...