เฟ่ยเข่อซินเป็นฝ่ายกล่าวคำทักทายก่อนอย่างกะทันหัน ซึ่งทำให้เซียวชูหรันทำตัวไม่ถูกเล็กน้อย
เธอรีบพูดอย่างนอบน้อมว่า “คุณจานคุณเกรงใจมากเกินไปแล้ว ฉันเป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง ไม่ได้มีชื่อเสียงอะไรเลย......”
เฟ่ยเข่อซินหัวเราะและพูดว่า “ฉันได้ยินซานซานพูดถึงคุณอยู่บ่อยครั้ง และเธอก็ให้คำประเมินถึงคุณสูงมาก”
ในขณะที่พูด เธอก็รีบต้อนรับเซียวชูหรันไปที่แผนกต้อนรับ และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “คุณเซียว เรามานั่งคุยกันเถอะ”
“โอเค” เซียวชูหรันพยักหน้า และเดินตามเฟ่ยเข่อซินไปที่แผนกต้อนรับและนั่งลง
ทันทีที่นั่งลง เฟ่ยเข่อซินก็ได้สั่งเฉินอิ่งซานด้วยว่า “ซานซาน ไปเตรียมกาแฟมาสองแก้ว”
หลังพูดจบ เธอก็ถามเซียวชูหรันว่า “คุณเซียวอยากจะดื่มกาแฟอะไร? ที่นี่ของฉันมีแค่เครื่องชงกาแฟแบบแคปซูลเท่านั้น อาจจะเรียบง่ายไปหน่อย โปรดอย่าถือโทษนะคะ”
เซียวชูหรันโบกมืออย่างรวดเร็วและพูดว่า “คุณจานไม่ต้องลำบากขนาดนั้นก็ได้ ฉันไม่ดื่มอะไรเลย......”
เฟ่ยเข่อซินพยักหน้าเล็กน้อย แล้วก็พูดกับเฉินอิ่งซานด้วยรอยยิ้มว่า “ซานซาน ไปเตรียมลาเต้มาสองแก้ว แล้วเทน้ำอุ่นมาให้คุณเซียวด้วยแก้วหนึ่ง”
เซียวชูหรันยังอยากจะปฏิเสธอย่างสุภาพ แต่เฟ่ยเข่อซินไม่รอให้เธอเอ่ยปากพูด และตรงเข้าที่ประเด็นทันที “คุณเซียว ซานซานบอกว่าคุณอยากจะคุยกับฉันในเรื่องข้อกำหนดของการออกแบบ และฉันก็กำลังคิดว่าจะหาเวลามาพบกับคุณสักครั้ง เราเริ่มกันเลยดีไหม!”
เซียวชูหรันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพยักหน้าและพูดว่า “ได้ค่ะคุณจาน คุณรอสักครู่นะคะ”
แต่ว่า หลังจากผ่านการเรียนรู้อย่างหนักในเมื่อคืนนี้ เธอก็เริ่มรู้จักชื่อของเคลลี่ เวสท์มากยิ่งขึ้น
ก็เพราะว่า เคลลี่ เวสท์ในตอนนี้ ได้รับการยอมรับจากทั่วโลก เป็นดีไซเนอร์หญิงอันดับต้นๆ ของโลก ถูกขึ้นชื่อว่าเป็นราชินีแห่งการออกแบบ คนคนนี้เก่งที่สุดในด้านการออกแบบพื้นที่ภายในอาคารมาก และได้รับงานออกแบบหลายโครงการมากมายจากทั่วโลกต่างก็สมบูรณ์แบบ และเป็นที่รักของวงการแฟชั่นเสมอมา
เธอเป็นถึงท็อปคลาสในด้านการออกแบบภายในอาคารในปัจจุบัน ตราบใดเป็นชิ้นงานที่เธอออกแบบมา มันก็จะกลายเป็นชิ้นงานที่ร้อนแรงและโด่งดังไปทั่วโลกอย่างแน่นอน และก็ได้กลายเป็นเป้าหมายที่ติดตามของแฟนๆ มากมาย โรงแรมที่มีความหรูหราระดับไฮเอนด์มากมายหลายแห่งทั่วโลกเพราะนำดีไซน์ของเธอมาใช้ ธุรกิจการค้านั้นดีมากจนจองห้องพักได้ยากตลอดทั้งปี
เพราะเธอทำการบ้านมาล่วงหน้าเป็นอย่างดีแล้ว เฟ่ยเข่อซินจึงพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ฉันไม่นึกเลยจริงๆ ว่าคุณเซียวจะชอบเคลลี่ เวสท์มากขนาดนี้ ไม่รู้ว่าคุณเซียวพอจะมีความสัมพันธ์กับเธอเป็นการส่วนตัวหรือไม่?”
เซียวชูหรันกล่าวอย่างอักอ่วนว่า “คุณจานพูดเล่นไปแล้ว คุณเวสท์เป็นไอดอลที่นักออกแบบหญิงต่างชื่นชมมากที่สุดในโลก ฉันก็เป็นได้แค่นักเรียนชั้นประถมในแวดวงนี้เท่านั้น จะมีโอกาสได้มีความสัมพันธ์กับเธอได้อย่างไร....... ฉันก็เป็นแค่แฟนคลับตัวยงของเธอเท่านั้นเอง........”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...