ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3716

เมื่อเฉินอิ่งซานได้ยินคำพูดเหล่านี้ของเฟ่ยเข่อซิน เธอก็พูดอย่างประหม่าในทันทีว่า “คุณหนู ถ้าคุณพาคุณท่านไปทานอาหารกับเย่เฉิน งั้นคุณก็จะเปิดเผยตัวตนของคุณเองแล้วไม่ใช่หรือ?”

“มันไม่ถึงเช่นนั้น” เฟ่ยเข่อซินกล่าวว่า “ฉันวางแผนจะเชิญชูหรันก่อน แล้วจึงขอให้ชูหรันช่วยเชิญเย่เฉิน ถึงเวลานั้นฉันจะพาคุณปู่ไปที่นั่นโดยตรง และแนะนำพวกเขาที่โต๊ะอาหารค่ำ”

เฉินอิ่งซานอดไม่ได้ที่จะถามว่า “แล้วคุณจะแนะนำความสัมพันธ์ของคุณกับคุณท่านให้กับเย่เฉินอย่างไร?”

เฟ่ยเข่อซินกล่าวว่า “นี่เป็นเรื่องง่าย ก็แค่บอกว่าคุณปู่ของฉันเป็นตาญาติห่างๆ ของฉัน ไม่ว่ายังไงตระกูลจานและตระกูลเฟ่ยก็มีความเกี่ยวข้องกันอยู่แล้ว ดังนั้นจึงไม่มีช่องโหว่ในแง่ของเหตุผล”

เฉินอิ่งซานถามด้วยความงุนงงว่า “คุณหนู ฉันไม่ค่อยเข้าใจ ทำไมคุณถึงจัดให้คุณท่านไปพบกับเย่เฉิน? แต่เดิมในเรื่องนี้เป็นแผนสองชุดอยู่แล้ว และระหว่างแผนทั้งสองชุดนี้ก็ได้ทำการกีดกันจากแต่ละแผนไว้แล้ว จะไม่รบกวนกันและกัน ทำไมคุณถึงริเริ่มที่จะยกเลิกข้อกีดกันนี้ออกละ?”

เฟ่ยเข่อซินถอนหายใจว่า “ในเรื่องนี้รู้สึกจะยากลำบากมากโดยตลอด แม้ว่าจะมีแผนการสองแผน แต่ก็อาจไม่รับประกันความสำเร็จ ให้คุณปู่ทำความรู้จักกับเย่เฉินก่อนการประมูล ก็เพราะจะเพิ่มแผนใหม่ขึ้นมาด้วย บางทีหลังจากแผนทั้งสองก่อนหน้าล้มเหลวแล้ว คุณปู่จะสามารถได้รับสิ่งที่เขาต้องการจากเย่เฉินก็ได้”

“โอเค…” เฉินอิ่งซานพยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้ เธอรู้ดีว่าทำไมเฟ่ยเข่อซินถึงให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก

ในปัจจุบัน เฟ่ยเข่อซินยังเด็ก และพ่อของเธอไม่มีที่ยืนอยู่ในตระกูลเลย สิ่งที่เฟ่ยเข่อซินกลัวที่สุดก็คือคุณท่านจะจากไปเร็วเกินไป

ดังนั้น จึงทำได้เพียงฝากความหวังไว้ที่ยาอายุวัฒนะเท่านั้น

ในเวลานี้ มีผู้ติดตามคนหนึ่งมาเคาะประตู แล้วพูดว่า “คุณหนู ทางโรงแรมแจ้งให้คุณรีบเช็คเอาท์ และพวกเขาขอให้คุณดำเนินการเช็คเอาท์ให้เสร็จสิ้นในเวลาเที่ยง”

“โอเค” เฟ่ยเข่อซินตอบ และพูดว่า “กำลังจะไป”

เมื่อเฟ่ยเข่อซินเดินออกจากห้อง นอกจากผู้ติดตามของเธอแล้ว ยังมีเคลลี่ เวสท์ซึ่งอยู่ที่หัวเซี่ยมาหลายวันแล้ว

ในช่วงหลายวันที่ผ่านมาเคลลี่ เวสท์พักอยู่ที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกงมาโดยตลอด แต่เธอก็จะเปลี่ยนไปที่โรงแรมสากลจินหลิงพร้อมกับเฟ่ยเข่อซินในวันนี้ด้วย

เมื่อเห็นเฟ่ยเข่อซินเดินออกมา เคลลี่ เวสท์ก็เรียกด้วยความเคารพว่า “คุณเฟ่ย”

เฟ่ยเข่อซินพยักหน้า และกล่าวว่า “เคลลี่ ต้องรบกวนคุณอยู่ในเมืองจินหลิงอีกสองสามวัน แล้วกลับไปที่สหรัฐอเมริกาหลังจากสัปดาห์นี้สิ้นสุดลง”

เคลลี่ เวสท์ตอบตกลงโดยไม่ลังเล และพูดว่า “ได้คะคุณเฟ่ย”

ดังนั้น เฟ่ยเข่อซินจึงตะโกนว่า “คุณเย่!”

เย่เฉินได้ยินเสียง และรู้ว่ามันคือเฟ่ยเข่อซินโดยไม่หันกลับมามอง

ดังนั้นเขาจึงหยุดเดิน และหันไปมองเฟ่ยเข่อซิน และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “คุณจานนั่นเอง คุณมาทำอะไรที่นี่?”

เฟ่ยเข่อซินยักไหล่ และพูดอย่างไม่เป็นทางการว่า “ฉันกำลังเตรียมที่จะไปเช็คเอาท์……. โรงแรมป๋ายจินฮ่านกงไม่อนุญาตให้อยู่ต่อแล้วในวันนี้ ดังนั้นฉันจึงทำได้เพียงต้องย้ายไปที่โรงแรมอื่นเท่านั้น”

เย่เฉินพยักหน้าเบาๆ และถามว่า “คุณจานน่าจะหาที่พักได้แล้วใช่ไหม?”

เฟ่ยเข่อซินพยักหน้าและกล่าวว่า “หาได้แล้ว อยู่ที่โรงแรมสากลจินหลิง”

เย่เฉินยิ้มและพูดว่า “งั้นก็ดีแล้ว”